IV SAB/Gl 20/17
PostanowienieWSA w Gliwicach2017-03-13
Skład orzekający: Beata Kozicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie wypłaty świadczenia wychowawczego może zostać wniesiona bez wcześniejszego złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 K.p.a. lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu, takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 K.p.a. lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tych środków przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.Stan faktyczny
Pełnomocnik W.G. wniósł skargę na bezczynność Marszałka Województwa w K. w sprawie wydania decyzji dotyczącej wypłaty świadczenia wychowawczego. Sąd wezwał pełnomocnika do wskazania, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. Pełnomocnik oświadczył, że nie składał takiego zażalenia. W związku z tym sąd uznał, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w K. w przedmiocie wydania decyzji w przedmiocie wypłaty świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Pismem z dnia 14 stycznia 2017 r. pełnomocnik W.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] w K. w sprawie wydania decyzji dotyczącej wypłaty świadczenia wychowawczego.
W odpowiedzi na skargę organ opisał przebieg postępowania w sprawie wypłaty tego świadczenia oraz podał, że nie mają w niej zastosowania przepisy o koordynacji systemu zabezpieczenia społecznego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu z dnia 14 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. oraz do nadesłania odpisu tego zażalenia. W zakreślonym terminie pełnomocnik nadesłał pismo, w którym wskazał, że nie składał zażalenia w trybie art. 37 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) - dalej - P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Takim środkiem zaskarżenia, stosownie do art. 37 § 1 K.p.a. jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Zażalenie to strona składa do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu przysługuje stronie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych wniesienie skargi na niezałatwienie sprawy w terminie jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a. Uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1449/13, LEX nr 1346815).
Zdaniem Sądu skargę z dnia 14 stycznia 2017 r. należało odrzucić z uwagi na fakt, iż pełnomocnik skarżącej nie dopełnił warunku stanowiącego o dopuszczalności skargi tj. nie wykazał, by obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi został spełniony.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wniósł zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. podał jednoznacznie, że nie składał zażalenia.
W ocenie Sądu w sprawie nie wykazano obowiązku wyprzedzenia skargi zażaleniem do organu wyższego stopnia na bezczynność Marszałka Województwa [...] w sprawie wydania decyzji w przedmiocie świadczenia wychowawczego.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło