IV SAB/Gl 26/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku celowego postanawia umorzyć postępowanie Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił M.D. przyznania pomocy w postaci świadczenia pieniężnego z przeznaczeniem na zakup posiłku lub żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". M.D. złożył od powyżej decyzji odwołanie, w którym wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] nr [...] wyznaczyło nowy termin załatwienia odwołania skarżącego do dnia [...], o czym został on poinformowany. Pismem z dnia [...] M.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Skarżący zarzucił Kolegium brak rozpoznania jego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, że sprawa odwołania strony od decyzji organu pierwszej instancji została zakończona decyzją z dnia [...] nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie przyjdzie zważyć, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Nie ulega tym samym wątpliwości, iż instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie bowiem do z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako P.p.s.a., uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Oznacza to, że jeśli w chwili rozpoznania skargi organ w bezczynności już nie pozostaje, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., gdyż nie ma innej możliwości jego zakończenia. Wydanie decyzji w sprawie, nawet gdy w rzeczywistości nastąpiło to z przekroczeniem ustawowych terminów czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym, gdyż w istocie nie spełniłoby swojego celu zobowiązywanie organu do wydania decyzji w sytuacji, gdy decyzja taka została już wydana. Zasada ta została potwierdzona uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS6/08 (Lex nr 463487). W konsekwencji Sąd rozpoznając skargę w dacie orzekania ma obowiązek ustalić i ocenić, czy organ administracji nadal pozostaje w bezczynności, czy też ta bezczynność ustała. Mając na uwadze dokonane rozważania przyjdzie stwierdzić, że zarzut bezczynności postawiony organowi przez skarżącego dotyczący w zasadzie braku rozpoznania jego odwołania, na dzień wydania orzeczenia, nie jest już aktualny. Decyzją z dnia [...] nr [...] Kolegium rozpatrzyło wniesione przez skarżącego odwołanie. Rozstrzygnięto o uchyleniu w całości decyzji organu I instancji i przekazaniu mu sprawy do ponownego rozpoznania. Z powyższego jednoznacznie wynika faktyczne uzyskanie przez skarżącego decyzji organu odwoławczego (decyzja została skarżącemu doręczona [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych), przez co de facto skarga na bezczynność została uwzględniona. Organ nie pozostaje już w bezczynności, od której należy odróżnić ewentualną opieszałość, czy przewlekłość. Innymi słowy sprawa administracyjna zainicjowana przez odwołanie skarżącego została już załatwiona. Na marginesie powyższych rozważań przyjdzie jednocześnie wskazać, że na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] skarżący złożył odrębną skargę do Sądu, która będzie podlegać rozpoznaniu w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Gl 517/11. Mając na uwadze przedstawione okoliczności i bezprzedmiotowość postępowania, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.