IV SAB/Gl 28/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na bezczynność Rady Powiatu w K. w przedmiocie rozpoznania skargi na Starostę [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem procesowym z dnia [...] M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Rady Powiatu w K. w rozpatrzeniu jego skargi z dnia [...] na działanie Starosty K. Jako podstawę skargi skarżący wskazał art. 237 k.p.a. Z uzasadnienia skargi wynika, iż pomimo pisma skarżącego skierowanego do Wojewody [...] na bezczynność Rady Powiatu oraz zawartego w odpowiedzi Wojewody zapewnienia Przewodniczącego Rady Powiatu, że skarga na działanie Starosty [...] zostanie rozpatrzona na najbliższej sesji, która odbędzie się w [...] do jej rozpatrzenia nie doszło, co więcej skarga nie była ujęta w porządku obrad sesji. Nie doszło również do przygotowania przez komisję rewizyjną projektu uchwały, gdyż komisja ta nie otrzymała stosownych materiałów. W odpowiedzi na skargę postulowano jej oddalenie. W uzasadnieniu opisano tok postępowania w sprawie skargi na działanie Starosty [...] z dnia [...]. Zaznaczono, że ostatecznie skarga ta została rozpatrzona przez Radę Powiatu na sesji w dniu [...]., o czym skarżący został poinformowany poprzez doręczenie mu uchwały Nr [...] podjętej w przedmiotowej kwestii wraz ze stanowiskiem Rady. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli działalności administracji publicznej został określony w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W myśl tego przepisu sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zakres przedmiotowy tej kontroli określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w skrócie P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Ponadto, sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Skarga na bezczynność przysługuje zatem w sytuacji, w której organ zobligowany jest do wydania aktu lub podjęcia czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ww. ustawy i pomimo ciążącego na nim obowiązku pozostaje w zwłoce. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest natomiast istnienie podstawy prawnej do określonego władczego zachowania się organu w sprawach z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynił bezczynność Rady Powiatu w K. w przedmiocie rozpoznania skargi na działanie Starosty [...] . Materia objęta skargą, należy do postępowania skargowego regulowanego działem VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) zatytułowanym "Skargi i wnioski". Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 63). Przedmiotem skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tegoż postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nawet wówczas, gdy przybiera formę uchwał rady powiatu (w takiej bowiem formie organ ten załatwia sprawy należące do jego właściwości) nie podlega więc kontroli legalności sprawowanej przez sądy, gdyż nie mieści się ono wśród aktów poddanych kognicji tego Sądu określonych w przepisach art. 3 § 2 P.p.s.a. Tym samym bezczynność organu w postępowaniu prowadzonym przez ten organ przy zastosowaniu przepisów działu VIII k.p.a. również nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W konsekwencji należy stwierdzić, że działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. W związku z tym w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a. stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 2668/00 Lex nr 54426; wyrok NSA z dnia 20 lipca 2004 r. sygn. akt OSK 650/04 treść dostępna w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; postanowienie NSA z dnia 25.02.2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 Lex 557044). W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że objęta skargą bezczynność Rady Powiatu w K. w rozpatrzeniu skargi na działanie Starosty [...] złożonej w trybie art. 227 i nast. k.p.a., nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, co skutkowało jej odrzuceniem w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.