IV SAB/Gl 3/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.P. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od organu na rzecz P.P. kwotę [...] złotych ([...] złotych) tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania. Pismem [...] P.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie braku rozpoznania wniosku z dnia [...] o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak wystosowania przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ewentualnie o jej oddalenie ze względu na udzielnie skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej. Skarżący w piśmie z dnia [...], ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę potwierdził otrzymanie od organu żądanej informacji publicznej. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności, zauważyć przyjdzie, iż Kodeks postępowania administracyjnego nie ma zastosowania do udostępnienia informacji publicznej, gdyż ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z póź. zm.) zawiera odesłanie do stosowania tego Kodeksu jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji, nie zaś do czynności materialnotechnicznej polegającej na jej udzieleniu. Z kolei wykładnia językowa art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., upoważnia do stwierdzenia, że przepis ten odnosi się do skarg na akty i czynności, o których mowa w jej art. 3 pkt 4 i 4a, a nie na ich dotyczącą "bezczynność". Z tego powodu, skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej zażaleniem, ani też wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Zatem w rozpatrywanej sprawie skarga jest dopuszczalna i nie zasługuje na uwzględnienie wniosek o jej odrzucenie zwarty w odpowiedzi na skargę. Potwierdza takie stanowisko utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r. o sygn. akt I OSK 601/05; wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 września 2006 r. o sygn. akt II SAB/Wa 40/2006; wyrok WSA w Łodzi z dnia 8 lutego 2012 r. o sygn. akt II SAB/Łd 99/11, dostępny w internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Następnie przyjdzie zaakcentować, że stosownie do art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. "Lexis Nexis", Warszawa 2008, str. 185). Wskazana sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Uwzględnienie w całości skargi przez organ poprzez rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia [...] i udzielnie wnioskowanej informacji publicznej (co potwierdza zarówno organ, jak i skarżący) powoduje jednocześnie, że odpada przyczyna, dla której zostało zainicjowane postępowanie sądowe (bezczynność), co czyni je bezprzedmiotowym. Z wyżej wymienionych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, na który składał się uiszczony wpis ([...] zł) i wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego ([...] zł) rozstrzygnięto na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). .