IV SAB/Gl 32/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. (B.) na bezczynność Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w C. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. ZASADNIENIE Pismem z dnia 22 stycznia 2014r. B.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w C. w przedmiocie informacji publicznej. Skarżący wskazał, że wnioskiem z dnia 7 stycznia 2014r. zwrócił się drogą elektroniczną do organu o udostępnienie informacji publicznej w postaci wszystkich orzeczeń wydawanych w ramach postępowań dyscyplinarnych za lata 2012-2013. W ocenie strony wniosek ten do dnia wniesienia skargi nie został załatwiony. W odpowiedzi na skargę Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w C. wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak zdolności sądowej oraz ze względu na brak wniosku. Dwukrotnie, zarządzeniami z dnia 3 marca i 12 maja 2014r. wezwano skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni przedmiotowego wniosku wraz z potwierdzeniem złożenia w organie (doręczonymi odpowiednio 10 marca 2014 r. i 20 maja 2014 r.). W zakreślonym terminie skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Przed przystąpieniem do badania zasadności skargi Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy skarga jest dopuszczalna. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest posiadanie przez strony zdolności sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy, albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, Sąd odrzuca skargę. Wobec powyższego należy rozstrzygnąć, czy Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w C. posiada zdolność sądową. Stosownie do treści art. 25 ust. 1 P.p.s.a. zdolność sądową, czyli zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, ma osoba fizyczna i osoba prawna, a ponadto państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, jak też inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. W myśl art. 32 P.p.s.a., stronami postępowania sądowoadministracyjnego są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. B.B., jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, wskazał Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w C. Podkreślenia wymaga, że ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2009r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.) powołuje samorząd adwokatów. Osobowość prawną zgodnie z art. 10 tej ustawy posiadają jedynie Naczelna Rada Adwokacka, izby adwokackie i zespoły adwokackie. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej nie jest organem izby adwokackiej, ponieważ zgodnie z art. 39 ustawy organami izby adwokackiej są: zgromadzenie izby składające się z adwokatów wykonujących zawód oraz delegatów pozostałych adwokatów, okręgowa rada adwokacka, sąd dyscyplinarny oraz komisja rewizyjna. Dziekan stosownie do art. 48 ust. 1 reprezentuje okręgową radę adwokacką, kieruje jej pracami, przewodniczy na jej posiedzeniu oraz wykonuje czynności przewidziane w ustawie. Jednocześnie na mocy art. 42 ust. 1 ustawy wchodzi w skład okręgowej rady adwokackiej. Wobec powyższego należy stwierdzić, że osobowość prawną, a co za tym idzie zdolność sądową posiada jedynie okręgowa rada adwokacka, co oznacza, że tylko ten podmiot może być stroną w postępowaniu ze skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W realiach niniejszej sprawy stroną postępowania może być wyłącznie Okręgowa Rada Adwokacka w C. (por. post. WSA w Bydgoszczy z dnia 13 marca 2014r. sygn. akt II SAB/Bd 22/14 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych – "CBO"). Należy ponadto zwrócić uwagę, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy samorządów gospodarczych i zawodowych. Zatem stwierdzić należy, że niniejszą skargę skierowano przeciwko podmiotowi, który nie mieści się w zakresie podmiotowym art. 4 tej ustawy. Skoro Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w C. nie posiada zdolności sądowej, jak również nie należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia żądanej informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to nie może występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. Tym samym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego powiedzieć przyjdzie, że skarga wywiedziona przez B.B. podlega również odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. z uwagi na brak wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wobec twierdzeń organu zawartych w odpowiedzi na skargę o braku wniosku wezwano skarżącego do nadesłania przedmiotowego wniosku wraz z potwierdzeniem złożenia w organie. Jednakże do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie wykonał tego wezwania. Z powyższego wynika, że Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w C. o treści wniosku dowiedział się dopiero ze skargi, a wobec tego jest ona niedopuszczalna również w tego powodu. Nie ma bowiem sprawy administracyjnej, co do której można było ją wnieść. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.