IV SAB/Gl 42/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędzia NSA Szczepan Prax Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2010 r. sprawy ze skargi P.T. na bezczynność Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. w przedmiocie udzielania i zbierania informacji postanawia odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia [...] P.T. zwrócił się do Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. o podanie podstaw prawnych faktu gromadzenia przez władze studiów doktoranckich wydziałów [...] Uniwersytetu Medycznego w K. danych osobowych dotyczących uczestnictwa wnioskodawcy w innych studiach doktoranckich. Zawnioskował również o wskazanie na jakich podstawach władze Uczelni udzielają innym uczelniom informacji o jego danych osobowych. W odpowiedzi na wyżej opisany wniosek organ administracji poinformował wnioskodawcę, że Uniwersytet Medyczny w Ł. zwrócił się do Uczelni z prośbą o wydanie zaświadczenia, dotyczącego statusu wnioskodawcy jako uczestnika studiów doktoranckich na [...] Uniwersytecie Medycznym w K., przesyłając jednocześnie zaświadczenie zawierające dane osobowe dotyczące wnioskodawcy. Wobec tego władze Uczelni potwierdziły przekazane dane osobowe oraz określiły status P. T. jako osoby skreślonej z listy uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich. Pismem z dnia [...] P.T. poinformował Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K., że wyżej wskazanej odpowiedzi nie uważa za udzielenie mu żądanych informacji bowiem we wniosku zwrócił się o podanie podstaw prawnych wymiany jego danych osobowych. Kolejnym pismem z dnia [...] Rektor [...] Uniwersytetu Medycznego w K. wskazał, że stanowisko Uczelni wyrażone w wyżej powołanym piśmie jest ostateczne. W dniu [...] P.T. ponownie zwrócił się do organu administracji o wyjaśnienie faktu zbierania przez władze [...] Uniwersytetu Medycznego w K. informacji dotyczących jego osoby w tym danych osobowych na innych uczelniach. Wniósł o wyjaśnienie faktu pozyskiwania przez Uczelnię wyżej wskazanych informacji. W odpowiedzi organ ponownie podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. W dniu [...] P.T. złożył skargę na bezczynność Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. w przedmiocie udzielenia mu informacji dotyczących podstaw prawnych udzielania i zbierania przez Uczelnię informacji na temat stopnia doktorskiego skarżącego. W uzasadnieniu wskazał, że pomimo wielokrotnych próśb kierowanych do rektora skarżący nie otrzymał rzetelnej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie wskazując, że Uczelnia nie zbierała i nie udzielała informacji na temat uczestnictwa skarżącego w innych studiach doktoranckich. Zaznaczono, że nie występowano do Uniwersytetu [...] w K. z wnioskiem o udostępnienie takich danych. Ponadto wskazano, że skarżący otrzymywał odpowiedzi na każde pismo kierowane do rektora. Jednocześnie organ wyjaśnił, że informacja w przedmiocie nadania konkretnej osobie stopnia doktora jest informacją jawną zgodnie bowiem z § 7 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 15 stycznia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w przewodach doktorskim i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora obrona rozprawy doktorskiej odbywa się na otwartym posiedzeniu rady jednostki organizacyjnej lub komisji doktorskiej z udziałem promotora i recenzentów. Ponadto w świetle § 26 ust. 1 rozporządzenia nazwiska osób, którym nadano stopień doktora lub doktora habilitowanego są ogłaszane w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...] skarżący zaznaczył, że władze Uczelni podają nieprawdę jakoby nie zasięgały informacji na temat jego stopnia doktorskiego na Uniwersytecie [...]. Zaznaczył ponownie, że władze obu uczelni prowadziły wymianę informacji na jego temat. Skarżący poinformował ponadto, że wystąpił w niniejszej sprawie ze skargą do Głównego Inspektora Ochrony Danych osobowych oraz wniósł o przyznanie należnych kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 roku, nr 53, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na : 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego. Odnosząc się do wskazanego przepisu należy stwierdzić, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa o których mowa w punktach od 1 do 4a art. 3 § 2 ( postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2009 r. sygn. akt II GSK 1101/08 Lex 552736). Przedstawione rozważania są istotne z tego powodu, że skargę P.T. na bezczynność [...] Uniwersytetu Medycznego w K. można rozpatrywać z dwóch punktów widzenia. Pierwszym z nich jest rozpatrywanie jej w kontekście dostępu do informacji publicznej, a drugie związane jest z gromadzeniem danych osobowych. W przypadku pierwszego ujęcia rozpatrywanej sprawy, strona może ubiegać się o udostępnienie informacji publicznej. Jednakże przyjdzie dostrzec, że udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno-technicznej, natomiast odmowa jej udzielenia dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej. Przy czym w przypadku udostępniania informacji publicznej istotne jest to, że stosownie do postanowień art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Oznacza to, że w ramach dostępu do informacji publicznej strona może domagać się udostępnienia dokumentu wytworzonego przez administrację publiczną względnie przez nią posiadanego. W niniejszej sprawie strona domaga się od organu administracji – Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. udostępnienia podstaw prawnych faktu gromadzenia przez władze uczelni danych osobowych dotyczących uczestnictwa w innych studiach doktoranckich oraz o podanie podstaw prawnych udzielenia przez władze uczelni informacji o jego danych osobowych dotyczących jego uczestnictwa w studiach doktoranckich. Zatem skarżący nie domaga się udostępnienia określonego dokumentu pozostającego w dyspozycji organu administracji publicznej, lecz przedstawienia normy prawnej stanowiącej podstawę działania tego organu. Wskazane żądanie nie wyczerpuje znamion domagania się udostępnienia informacji publicznej, a tym samym nie można w tym zakresie mówić o bezczynności organu, a dodatkowo żądanie skierowane do organu administracji nie jest objęte sądową kontrolą administracji przewidzianą treścią przywołanego powyżej art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle powyższego wyczerpana została przesłanka odrzucenia skargi przewidziana treścią art. 58 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy. Drugim aspektem rozpatrywanej sprawy jest bezczynność organu polegająca na nierozpoznaniu wniosku skarżącego o podanie podstaw prawnych udostępnienia przez [...] Uniwersytet Medyczny w K. danych osobowych oraz innych danych związanych ze studiami doktoranckimi skarżącego. Kwestie dotyczące gromadzenia i udostępniania danych osobowych uregulowane zostały w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych ( Dz. U. z 2002 r., nr 101, poz. 926 z późn. zm.). Zgodnie z regulacją zamieszczoną w art. 18 ustawy w przypadku naruszenia przepisów ustawy Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem. W przypadku więc, gdy strona uważa, że podmiot gromadzący jej dane osobowe dopuszcza się naruszenia zasad dotyczących ich udostępniania czy gromadzenia wówczas może wystąpić z wnioskiem do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o zbadanie, czy nie doszło do naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych. W ten sposób wszczyna się postępowanie przed Generalnym Inspektorem, a na decyzję wydaną w związku z wniesieniem takiego wniosku stronie, w myśl art. 21 ust. 1 ustawy służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i dopiero na decyzję wydaną wskutek rozpoznania tego wniosku przez Generalnego Inspektora służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ten natomiast tryb w niniejszym postępowaniu nie został przez skarżącego wyczerpany. Sam skarżący nie zwracał się do Głównego Inspektora przed wniesieniem skargi do sądu. W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się z zapytaniem do organu o podanie podstawy prawnej udostępnienia jego danych osobowych. Organ ten nie był jednak zobligowany do wydawania jakiejkolwiek decyzji czy innego aktu, który następnie podlegałby kontroli sądowoadministracyjnej, a co się z tym wiąże również bezczynność organu administracji w tym zakresie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a zatem występuje analogiczna sytuacja jak powyżej przedstawiona. W tym stanie rzeczy stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyczerpane zostały przesłanki odrzucenia skargi. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. su.