IV SAB/Gl 65/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia NSA Szczepan Prax Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić na rzecz skarżącego od Burmistrza Miasta R. kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] T. K. wystąpił do w Gminy R. z wnioskiem, przesłanym pocztą elektroniczną, o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie protokołów z posiedzeń Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie. Natomiast w przypadku, gdyby taki Zespół nie został utworzony lub się nie zebrał na pierwszym posiedzeniu, wnioskodawca domagał się przekazania informacji, na jakim etapie jest jego tworzenie. W dniu 26 października 2011r. Naczelnik Wydziału Edukacji i Spraw Społecznych Urzędu Miasta R. pocztą elektroniczną udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek. Poinformował o uchwale Rady Miasta R. z dnia [...] i zarządzeniu Burmistrza Miasta R. z dnia [...] o powołaniu wspomnianego Zespołu oraz przesłał protokół z pierwszego, jak dotąd jedynego, jego posiedzenia z dnia [...] Pismem z dnia [...] T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R., żądając zobowiązania do wykonania wniosku oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi akcentował, iż na podstawie art. 9 a ust. 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493 z późn. zm.) informacja objęta wnioskiem stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 4 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z póżn. zm.) i powinna być udzielona niezwłocznie, ale nie później niż w terminie 14 dni, o czym stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta R. wniósł o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego z uwagi na udzielenie wnioskodawcy w dniu 26 października 2011 r. żądanej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., w brzmieniu uwzględniającym zmianę wprowadzoną art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz. U. Nr 6, póz. 18) zmieniającą ustawę p.p.s.a. z dniem 11 kwietnia 2011 r., sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do stosownie do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Należy podkreślić, że z przywołanego przepisu wynika, że Sąd oceniając czy organ jest bezczynny bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dniu orzekania. Zatem wydanie przez organ decyzji lub innego aktu, którego domagała się strona wymaganego prawem - niezależnie od jego merytorycznej treści - wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet jeżeli decyzja lub informacja została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego dla ich wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowo-administracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał wnioskowany akt lub podjął wnioskowaną czynność, wyklucza to możliwość uznania, że pozostaje on w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowo-administracyjne w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie - jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych sprawy - skarżący pismem z dnia [...] wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R., który na skutek złożonego przez skarżącego w dniu [...] wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie podjął jakichkolwiek działań w czternastodniowym terminie, o którym stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Termin ten przypadał na sobotę dzień 17 września 2011 r. Natomiast z prezentaty złożonej na skardze wynika, że wpłynęła ona do organu administracji w dniu 18 października 2011 r. Zatem organ administracji począwszy od dnia 19 września 2011 r. (poniedziałek) pozostawał w bezczynności, bowiem dopiero w dniu 26 października 2011 r. pocztą elektroniczną udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek. Art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl którego, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to - z przyczyn innych niż wymienione w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu - stało się bezprzedmiotowe, ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63 s. 62; postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt II GSK 23/10). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wobec udzielenia przez organ administracji odpowiedzi - po wywiedzeniu skargi na bezczynność - nie jest możliwe zobowiązanie organu do ponownego jej udzielenia, co skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego. Nie istnieje bowiem w chwili orzekania przez Sąd przedmiot zaskarżenia - bezczynność organu administracji, a więc przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna (rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zobowiązania organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności), a co za tym idzie postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt 1 sentencji postanowienia, nie znajdując podstaw do określenia, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O kosztach postępowania Sąd orzekł, jak w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 3 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 2 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), stosowanymi odpowiednio do sytuacji procesowej, w której nastąpiło umorzenie postępowania na skutek uprzedniego wykonania ciążącego na organie administracji obowiązku, Sąd zasądził kwotę 357 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania (w tym: 100 zł. wpis od skargi, 240 zł. koszt zastępstwa adwokackiego i 17 zł. zwrot opłaty za udzielone pełnomocnictwo).