IV SAB/Gl 7/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant Referent stażysta Izabela Auguścik-Michułka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2007 r. sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę W dniu [...] r. D. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. pismo, które oznaczyła jako skargę na bezczynność. W piśmie tym zwróciła się o pomoc oraz "rozliczenie urzędników" Starostwa Powiatowego w Ż., Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.. Wskazała, że nie uczyniono nic w sprawie z trzech złożonych przez nią wniosków tj. o zwolnienie jej z odpłatności za pobyt w DPS, o wydanie nowej decyzji o odpłatności w DPS oraz o umorzenie egzekucji. Powołała pisma SKO w B. z dnia [...] r. które, jak oświadczyła, otrzymała jako usprawiedliwienie bezczynności. Nadmieniła, że od czterech lat kieruje pisma do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, Starostwa w Ż. z prośbą o pomoc, gdyż jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Zaznaczyła, że złożyła również kilka wniosków do Zarządu Powiatu w Ż., które zostały zlekceważone. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę przekazaną mu przez PCPR w Ż. w dniu [...] r. wniosło o jej oddalenie. Kolegium wyjaśniło, że wnioski skarżącej w sprawach wskazanych w skardze zostały rozpoznane i załatwione decyzją z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z ponoszenia odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w Ż., postanowieniem z dnia [...] r. znak [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania w przedmiocie odmowy umorzenia należności od zadłużenia z tytułu zaległości w odpłatności za pobyt w DPS w Ż. oraz decyzją z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie ustalenia od [...] 2006 r. miesięcznej odpłatności za pobyt w DPS. W związku z wezwaniem Sądu skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...] r. oświadczyła, iż podtrzymuje dotychczasowe stanowisko w sprawie bezczynności SKO w B.. Ponadto podniosła, że wielokrotnie zgłaszała Kolegium, że urzędnicy Domu Pomocy Społecznej, PCPR i Starostwa Powiatowego w Ż. zaniedbują czynności i odmawiają wydania nowej decyzji o odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej Ż.. Zarządzeniami wydanymi w dniach [...] r. a następnie [...] r. rozdzielono skargę D. J. z dnia [...] r. na skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie: ponoszenia odpłatności za pobyt w DPS; zwolnienia z ponoszenia odpłatności za pobyt w DPS oraz w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, o czym skarżąca została poinformowana pismem Sądu z dnia [...] r. W niniejszej sprawie Sąd rozpoznał skargę dotyczącą bezczynności Kolegium w kwestii odpłatności za pobyt w DPS w Ż.. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w dniu [...] r. (data wpływu pisma do Kolegium) D. J. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. z dnia [...] r., którą ustalono odpłatność od [...] 2006 r. za pobyt w/wym. w Domu Pomocy Społecznej w Ż.. Postanowieniem z dnia [...] r. (które skarżąca otrzymała w dniu [...] co wynika z dowodu doręczenia), a następnie postanowieniem z dnia [...] r. (brak dowodu doręczenia) Kolegium zobowiązało organ I instancji do uzupełnienia materiału dowodowego poprzez nadesłanie stosownych dokumentów niezbędnych do załatwienia sprawy. Z kolei pismem z dnia [...] r. [...] w związku z pismem skarżącej z dnia [...] r. oznaczonym jako "monit dot. bezczynności" Kolegium poinformowało zainteresowaną o stanie sprawy. Decyzją z dnia z dnia [...] r. znak [...] Kolegium po rozpoznaniu odwołania D. J. od decyzji Kierownika PCPR w Ż., które, jak ustalono w wyniku postępowania wyjaśniającego, zostało wniesione w terminie, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w skrócie P.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tj. w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z powyższej regulacji wynika, że skarga na bezczynność dotyczy niepodejmowania przez organy administracji publicznej aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, a więc takich, które odnoszą się do konkretnego podmiotu i regulujących jego sytuację prawną. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy więc do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie do załatwienia sprawy organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności z zakresu administracji publicznej do podjęcia której był zobowiązany. Terminy załatwienia spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) i przekroczenie tych terminów, o ile nie zostały przedłużone o czym strona winna być każdorazowo zawiadomiona w formie postanowienia (art. 36 k.p.a.), bądź przekroczenie terminów przedłużonych określonych w tym postanowieniu oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego. Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest natomiast zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 P.p.s.a.). Zatem wydanie przez organ decyzji lub innego aktu objętego skargą na bezczynność wyłącza możliwość uwzględnienia skargi. Oznacza to, że gdy żądanie zawarte w skardze na bezczynność zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to brak jest merytorycznych podstaw do rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. W takiej sytuacji Sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień jakie ma na podstawie art. 149 P.p.s.a. nawet wówczas, gdy decyzja lub inny akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania aktu, który przed dniem orzekania został wydany. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. wniosła [...] r.. Natomiast w dniu [...] r. Kolegium wydało decyzję [...], która zapadła w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez D. J. na decyzję Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w Ż.. Decyzja ta została skutecznie doręczona skarżącej w dniu [...] r. Zatem na dzień rozpatrzenia sprawy przez Sąd nie było podstaw do zastosowania art. 149 P.p.s.a., skoro organ wydał decyzję. W skardze na bezczynność Sąd nie dokonuje natomiast kontroli zgodności z prawem aktu wydanego przez organ, a rozstrzygającego o żądaniu strony. Na marginesie przyjdzie zauważyć, że powyższą decyzję Kolegium D. J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, która to sprawa zawisła pod sygn. IV SA/Gl 245/07. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.