IV SO/Gl 12/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz- Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 25 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. K. w przedmiocie wymierzenia A S. A. w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. wymierzyć A S. A. w B. grzywnę w wysokości 200 zł (dwieści złotych), 2. zasądzić od A S. A. w B. na rzecz R.K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 2 sierpnia 2017 r. R. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie A S. A. w B. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność złożonej za pośrednictwem organu dnia 26 kwietnia 2017 r. w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawczyni zażądała również zwrotu kosztów postępowania oraz przyznania od organu na jej rzecz połowy orzeczonej grzywny, zgodnie z art. 154 § 7 p.p.s.a. W odpowiedzi na wniosek A S.A. w B. wniosła o jego oddalenie. A wskazała, że pismem z dnia 16 marca 2017 r. R. K. wystąpiła z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, tj. operatu szacunkowego z dnia 16 grudnia 2016 r. określającego wartość rynkową wynagrodzenia z tytułu bezumownego korzystania z części nieruchomości stanowiącej własność wnioskodawczyni. Operat został sporządzony przez B sp. z o. o. w K. Pismem z dnia 29 marca 2017 r. organ wystąpił do B sp. z o. o. z pisemnym wnioskiem o wyrażenie zgody na udostępnienie operatu z uwagi na zastrzeżenie przez wykonawcę praw autorskich. Wobec braku odpowiedzi, dnia 12 kwietnia 2017 r., ponownie zwrócono się o pilne załatwienie sprawy. Dalej organ podniósł, że w dniu 26 kwietnia 2017 r. wpłynęła skarga na bezczynność R. K., a dnia dnia 5 maja 2017 r. przedłożono wnioskodawczyni kopię operatu będącego przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Natomiast dnia 1 września 2017 r. doszło do skutecznego przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Jednocześnie podkreślono, że w okresie przewidzianym dla przesłania skargi na bezczynność organu wydano rozstrzygniecie zgodnie z oczekiwaniem wnioskodawczyni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu wniosek R. K. o wymierzenie grzywny A S. A. w B. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 26 kwietnia 2017 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Sprawa ze skargi R. K. z dnia 24 kwietnia 2016 r. na bezczynność A S. A. w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pod sygnaturą akt IV SAB/Gl 244/17. Z akt tej sprawy wynika, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 1 września 2017 r. Z treści odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny wynika natomiast, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 26 kwietnia 2017 r. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upływał w tej sytuacji w dniu 11 maja 2017 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem ponad 3 miesiące. Podkreślenia wymaga, że fakt przekazania przez organ skargi, wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, w żadnym wypadku nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym, nie zmienia on bowiem zaistniałego uchybienia terminowi ustanowionemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Z akt sprawy nie wynika, aby zaistniały nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby niemożność przekazania skargi wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie określonym w ustawie. W tych okolicznościach Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył grzywnę w kwocie 200 zł. Wymierzając grzywnę we wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim okres opóźnienia organu w wykonaniu obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz brak usprawiedliwienia zaistniałego opóźnienia. Miał również na względzie przekazanie do Sądu przedmiotowej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Zdaniem Sądu, wymierzona grzywna w takiej wysokości ma odnieść również skutek prewencyjny zapobiegający podobnym naruszeniom w przyszłości. Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie zgodnie z art. 154 § 7 p.p.s.a. połowy orzeczonej grzywny, bowiem rozpoznając złożony w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie może przyznać na rzecz strony skarżącej sumy pieniężnej zgodnie z art. 154 § 7 p.p.s.a. Zastosowanie tego przepisu może mieć miejsce w razie uwzględnienia określonej w art. 154 § 1 p.p.s.a. skargi na niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, art. 210 § 2 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.