IV SO/Gl 13/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. Z. w przedmiocie informacji publicznej- wymierzenie Prezydentowi Miasta R. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Prezydentowi Miasta R. grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych); 2. zasądzić od Prezydenta Miasta R. na rzecz S. Z. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 24 marca 2014 r. S. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta R. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność złożonej za pośrednictwem organu dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego W. G. pismem z dnia 15 kwietnia 2014 r. wniósł o jego umorzenie. W obszernym uzasadnieniu pisma pełnomocnik organu oświadczył, że istotnie dnia 6 lutego 2014 r. S. Z. skierował za pośrednictwem Prezydenta Miasta R. skargę na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej. Jednocześnie wskazał, że w dniu [...] r. Prezydent Miasta R. wydał decyzję nr [...], w której częściowo odmówił udzielenia informacji publicznej, a skargę wraz z pisemną odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi przesłano do tut. Sądu dnia 6 marca 2014 r., gdzie została zarejestrowana pod sygn. IV SAB/Gl 40/14. Pełnomocnik organu przyznał również, że co prawda Prezydent Miasta R. spóźnił się z wypełnieniem ciążącego na nim obowiązku ponieważ zgodnie z regulacją zawartą w ustawie o dostępie do informacji publicznej skarga powinna zostać przekazana do sądu najpóźniej dnia 21 lutego 2014 r., to przekroczenia terminu nie można uznać obiektywnie za znaczny, bowiem przekazanie skargi i akt sprawy zostało dokonane w ogólnym 30 dniowym terminie przekazywania skargi do sądu administracyjnego, tj. dnia 6 marca 214 r. Zatem przekazanie skargi po upływie zakreślonego ustawą terminu, jednak jeszcze przed wnioskiem skarżącego, a także przed podjęciem przez Sąd postanowienia powoduje, w opinii pełnomocnika, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i jako takie powinno zostać umorzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi w terminie 30 dni od dni jej wniesienia. W niniejszej sprawie przepis ten doznaje modyfikacji, albowiem strona w postępowaniu administracyjnym wystąpiła ze swoim żądaniem w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z czym organ powinien przekazać skargę wnioskodawcy w terminie 15 dni od dnia jej wpływu stosownie do regulacji art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.). Na mocy powyższego przepisu do skarg rozpoznawanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: - przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi; - skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. W tym miejscu wskazać należy, że art. 55 § 1 p.p.s.a. w oparciu, o który złożony został wniosek o wymierzenie grzywny ma charakter dyscyplinująco- restrykcyjny. Przesłanką do wymierzenia grzywny na jego podstawie jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym ustawą terminie. Z akt niniejszej sprawy oraz akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Gl 40/14 wynika, że S. Z. w dniu 6 lutego 2014 r. złożył za pośrednictwem organu skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Prezydenta Miasta R. w sprawie udzielenia informacji publicznej. Nie ulega więc wątpliwości, że organ zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu wraz z aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni, który upływał w dniu 21 lutego 2014 r. Tymczasem skarga wraz z aktami administracyjnymi wpłynęła do Sądu w dniu 6 marca 2014 r. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż podniesiony przez organ argument, że przekazanie skargi wraz z pisemną odpowiedzią i aktami zostało dokonane w ogólnym 30 dniowym terminie nie zasługuje na uwzględnienie, a wymierzenie grzywny w tej sytuacji jest zasadne. Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacja art. 154 § 6 wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzonej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, stopień winy organu, brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi. Skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga S. Z. dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). W związku z powyższym Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.