IV SO/Gl 5/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku U.R. w przedmiocie wymierzenia Miejskiemu Zarządowi A w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Miejskiemu Zarządowi A w B. grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych), 2. zasądzić od Miejskiego Zarządu A w B. na rzecz U. R. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 2 lutego 2015 r. U. R. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie Miejskiemu Zarządowi A w B. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność złożonej za pośrednictwem organu dnia 7 stycznia 2015 r. w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawczyni zażądała również zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na wniosek organ podniósł, że skarga U. R. wpłynęła do jego siedziby w dniu 7 stycznia 2015 r. Wskazał również, że przekazując przedmiotową skargę do Sądu w dniu 30 stycznia 2015 r., zachował termin o jakim mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu wniosek U. R. o wymierzenie grzywny Miejskiemu Zarządowi A w B. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 7 stycznia 2015 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Sprawa ze skargi U. R. z dnia 7 stycznia 2015 r. na bezczynność Miejskiego Zarządu A w B.w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pod sygnaturą akt IV SAB/Gl 25/15. Z akt tej sprawy wynika, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 30 stycznia 2015 r. Z treści odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny wynika natomiast, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 7 stycznia 2015 r. Termin do wykonania obowiązku określonegow art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upływał w tej sytuacji w dniu 22 stycznia 2015 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem 8 dni. Z treści odpowiedzi na wniosek wynika, że powodem opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu była nieznajomość przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ pozostawał bowiem w błędnym przekonaniu, że skargę winien przekazać do Sądu w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, tj. w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Obowiązującym organ terminem był jednak termin określony w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. 15 dni, albowiem skarga U. R. była skargą na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Nie jest to okoliczność, która usprawiedliwiałaby zaistniałe opóźnienie. Wyjaśnić bowiem należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Opóźnienie w realizacji tego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Biorąc jednak pod uwagę, że opóźnienie w przekazaniu skargi U. R. do Sądu nie było znaczne, Sąd nałożył na Miejski Zarząd A w B. grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych). Grzywna ta ma przede wszystkim charakter represyjny, ale również prewencyjny. Nie jest bowiem pożądanym, aby tego typu zaniedbania, jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.