I SA/Go 1095/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi TF S.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w całości, w wyniku wznowienia, decyzji ostatecznej w przedmiocie stwierdzenia braku nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 1995 r. oddala skargę. I SA/Go 1095/11 UZASADNIENIE Skarżąca, TF S.A. wniosła skargę na decyzję Dyrektora izby Skarbowej z dnia [...].10.2011 roku, utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].07.2011 roku, wydanej w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].08.2007 roku dotyczącej stwierdzenia braku istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995 roku. Z akt sprawy wynika że : Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia braku istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995 r. Skarżąca wniosła od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 6 maja 2008 r, sygn. akt I SA/Go 898/07, oddalił skargę, a w dniu 5 lutego 2009 r. po rozpoznaniu skargi kasacyjnej skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem sygn. akt I FSK 1557/08 oddalił skargę kasacyjną. W dniu [...] lutego 2011 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2007 r. Wniosek swój oparła na twierdzeniu, że Dyrektor Izby Skarbowej wydając w dniu [...] sierpnia 2007r. decyzję nr [...] nie wiedział, że zabezpieczenie dokonane na majątku skarżącej w dniu [...] czerwca 1996r. na podstawie decyzji nr [...] obejmowało również zaległość za miesiąc czerwiec 1995 r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2007 r. Po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uchylenia w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2007 r. Na skutek wniesienia odwołania i po jego rozpoznaniu w dniu [...] października 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2011 r. Organ stwierdził, że brak jest okoliczności uzasadniających twierdzenie, aby Dyrektor Izby Skarbowej wydając w dniu [...] sierpnia 2007 r. decyzję nr [...] nie wiedział, że "decyzja o zabezpieczeniu obejmowała zaległość podatkową TF S.A. w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995 r" Powyższą okoliczność Dyrektor Izby Skarbowej ocenił bowiem, uwzględniając fakt, iż decyzja o zabezpieczeniu wydana została w dacie funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji wymiarowej za ten miesiąc. Wskazał, iż z przedstawionego przez organ odwoławczy przebiegu postępowania w zakresie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995r. wynika, że Urząd Skarbowy w dniu [...] września 1995r. wydał decyzję nr [...], utrzymaną następnie w mocy decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 1995r, nr [...]. Z uwagi na powyższe okoliczności Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że zabezpieczenie na majątku Spółki nie dotyczyło zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995 r. Stanowisko to zostało zaaprobowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp, w wydanym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2007 r, nr [...], wyroku z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Go 898/07, co od którego Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1557/08 oddalił skargę kasacyjną skarżącej. Odnosząc się do powołanej przesłanki wznowienia, organ stwierdził, że proces myślowy jaką niewątpliwie stanowi ocena decyzji o zabezpieczeniu z dnia [...] czerwca 1996 r. w odniesieniu do zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995 r. nie stanowi okoliczności faktycznej, o której mowa w art 240 § 1 pkt 5 ustawy - Ordynacja podatkowa. Organ odwołał się do poglądów wyrażonych w orzeczeniach sądów, w myśl których ujawnienie nowych okoliczności, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie oznacza sytuacji, w której takie okoliczności są wyprowadzane z odmiennej oceny dowodów znanych organowi wydającemu decyzję. Chodzi bowiem o określony stan faktyczny, który istniał w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz nie był znany organowi z powodu przyczyn od niego niezależnych i mających wpływ na treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Nową okolicznością nie jest natomiast odmienna od poprzedniej ocena znanych wcześniej okoliczności i dowodów. Zarzut błędnej oceny stanu faktycznego sprawy nie może być utożsamiany z brakiem wiedzy o określonej okoliczności. Wskazane przez Stronę argumenty odnoszące się do oceny prawnej stanu faktycznego sprawy nie stanowią zatem przesłanki wznowienia postępowania, określonej w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy -Ordynacja podatkowa. Organ odniósł się również do podniesionej podstawy wznowienia określonej w art. 240 § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej. Wskazał w związku z tym, iż strona nie przedłożyła orzeczenia sądowego stwierdzającego fałszerstwo dowodu na podstawie którego ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, ani nie wskazała takiego dowodu. Podała jedynie, że ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2007r. wydana została na podstawie nieprawdziwych oświadczeń organu, co ma potwierdzać treść pism Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] i z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...]. Tymczasem zarówno akta sprawy, jak i treść decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] wskazuje, że rozstrzygnięcie nie zostało podjęte na podstawie oświadczeń organu, lecz na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przede wszystkim decyzji wydanych w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995 r. oraz decyzji o zabezpieczeniu z dnia [...] czerwca 1996 r. Nr [...]. Powołane przez skarżącą pisma nie stanowią zatem podstawy ustalenia istotnych okoliczności faktycznych w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [...], ani nowych dowodów w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 cytowanej ustawy. Nie mogą one bowiem mieć wpływu na odmienne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej w/w decyzją, jak również nie istniały w dniu wydania tej decyzji. Skarżąca od powyższej decyzji wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2011r. wydanej w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2007r. i zarzucając : - naruszenie przepisu art. 240 § 1 pkt 5 ustawy - Ordynacja podatkowa, - rażące naruszenie prawa poprzez brak odniesienia się do zarzutów zawartych w odwołaniu z dnia [...] sierpnia 2011 r. W ocenie skarżącej w omawianej sprawie ocena tego, czy zabezpieczenie dokonane na podstawie decyzji o zabezpieczeniu z dnia [...] czerwca 1996r. obejmowało zobowiązanie podatkowe TF S.A. w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995 r., została przeprowadzona z pominięciem najistotniejszej dla rozstrzygnięcia w/w kwestii okoliczności, że w dacie wydania decyzji o zabezpieczeniu toczyła się kontrola prowadzona przez inspektora kontroli skarbowej, która swym zakresem obejmowała poprawność rozliczenia podatku za cały 1995 r., w tym również za miesiąc czerwiec 1995 r. oraz, że przedmiotowego zabezpieczenia dokonano decyzją z dnia [...] czerwca 1996 r., na wniosek tegoż inspektora z dnia [...] czerwca 1996 r., skierowany do Urzędu Skarbowego. Strona skarżąca wywiodła, że wskazana kontrola, w trakcie której dokonano przedmiotowego zabezpieczenia, stanowi nową okoliczność i dowód, że przedmiotowym zabezpieczeniem objęte było również zobowiązanie w podatku VAT za miesiąc czerwiec 1995 r. Wskazana okoliczność, zdaniem skarżącej, jest istotna dla sprawy, ponieważ wpływa na odmienne rozstrzygnięcie, przy czym potwierdzają ją protokoły kontroli inspektora kontroli skarbowej oraz wynik tej kontroli, który był podstawą do wznowienia postępowania w sprawie wymiaru podatku VAT za czerwiec 1995r. zakończonego decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 1995r. i wydania decyzji przez Izbę Skarbową w dniu [...] listopada 1999r. Strona skarżąca wyjaśniła jednocześnie, że we wniosku o wznowienie postępowania skarżąca podniosła okoliczność oczywistą dla wznowienia postępowania w niniejszej sprawie. Jest nim fakt, że zabezpieczenie dokonane decyzją z dnia [...].06.1996 r. obejmowało swym zakresem również zobowiązanie w podatku VAT za czerwiec 1995 r., o czym nie wiedział organ wydając decyzję z dnia [...].08.2007r., ponieważ dokonane zabezpieczenie pozostawało bez wpływu mi rozstrzygnięcie zawarte w tej decyzji, aż do dnia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 63 06 z dnia 16.10.2007r., a więc wydanego po dacie wydania decyzji przez Izbę Skarbową z dniu [...].08.2007r. Argument o tym, że zabezpieczenie obejmowało swym zakresem VAT za miesiąc czerwiec 1995r. na etapie postępowania podatkowego nie był podnoszony z oczywistych w tej sytuacji względów". W ocenie skarżącej powołaną we wniosku o wznowienie postępowania przesłankę braku wiedzy Dyrektora izby Skarbowej o zakresie zabezpieczenia dokonanego decyzją i dnia [...] czerwca 1996 r. potwierdza fakt, iż na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. w dniu 6 maja 2008r., ww. organ stwierdził, że nie obejmowało ono podatku za czerwiec 1995r., nie informując jednak Sądu o tym. że zabezpieczenie to dokonane zostało na wniosek inspektora kontroli skarbowej, który prowadził kontrolę za wszystkie miesiące 1995r., w tym również za miesiąc czerwiec 1995r., pomimo, że za ten miesiąc była wydana w tym czasie ostateczna decyzja przez Izbę Skarbową. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał iż treść zarzutów wywiedzionych w skardze wskazuje na próbę modyfikacji przesłanki wznowienia postępowania, już po ostatecznym zakończeniu wznowionego postępowania, bowiem skarżąca wskazuje jako nową okoliczność i dowód, na etapie skargi do Sądu, fakt zaistnienia kontroli prowadzonej przez inspektora kontroli skarbowej, w trakcie której dokonano przedmiotowego zabezpieczenia. W dalszej części organ powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest nie uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja nie naruszała prawa. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej -dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W tak zakreślonych granicach kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, by zaskarżona decyzja naruszała prawo w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego aktu. W złożonym wniosku o wznowienie postępowania skarżąca jako podstawę wznowienia wskazała art. 240 § 1 pkt. 5 ordynacji podatkowej, podnosząc iż dokonane zabezpieczenie na podstawie decyzji Urzędu Skarbowego, nr [...] z dnia [...].06.1996 roku obejmowało swym zakresem miesiąc czerwiec 1995 roku, o czym nie wiedział organ podatkowy, wydając decyzję z dnia [...].08.2007roku, nr [...], dotyczącą braku istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995 roku. W uzasadnieniu skargi natomiast, skarżąca powołała się również na nową okoliczność jaką stanowi kontrola przeprowadzona przez inspektora kontroli skarbowej obejmująca poprawność rozliczenia podatku za cały 1995 rok, na którego wniosek dokonano zabezpieczenia w dniu [...].06.1996r. Wskazując na powyższą okoliczność skarżąca wskazała, iż jest to nowa okoliczność i dowód na to, że powyższym zabezpieczeniem objęte było zobowiązanie w podatku VAT za miesiąc czerwiec 1995 roku, a która to nie była znana organowi. Zdaniem Sądu organ podatkowy zasadnie uznał iż skarga nie jest zasadna, bowiem nie zaistniała przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej, wskazana przez skarżącą. Jak wynika z akt sprawy Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...].08.2007 roku utrzymał w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...].05.2007 roku wydaną w przedmiocie braku stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług. W aktach administracyjnych tej sprawy znajduje się dokument nazwany "Rozliczenie TF S.A. za czerwiec 1995 r", w którym znajduje się stwierdzenie, że postępowanie zabezpieczające na majątku TF nie dotyczy miesiąca czerwca 1995 roku ze względu na wszczęcie postępowania zabezpieczającego w dacie istnienia wymiaru za miesiąc czerwiec 1995 roku / k. 182 akt adm /. Również z całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego wynika iż kwestia zabezpieczenia dokonana przez organ podatkowy decyzją z dnia [...].06.1996 roku była rozważana w kontekście ewentualnej nadpłaty. Nadto, decyzja z dnia [...].08.2007 roku dotycząca stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1995 roku, była przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca w toku postępowania sądowoadminstracyjnego złożyła pismo z dnia [...].02.2008 roku. Sąd w uzasadnieniu wydanego wyroku / I SA/Go 898/07 / jak również organ podatkowy, w piśmie procesowym wskazał że postępowanie zabezpieczające prowadzone na podstawie decyzji z dnia [...].06.1996 roku nie dotyczy miesiąca czerwca 1996 roku. Jak wynika z powyższych okoliczności, fakt istnienia decyzji dotyczącej zabezpieczenia z dnia [...].06.1996 roku był znany organowi prowadzącemu postępowanie zakończone decyzją z dnia [...].08.2007 roku. Niewątpliwie znany był również organowi fakt, iż prowadzono kontrolę przez Inspektora Kontroli Skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej, ponieważ decyzja o zabezpieczeniu została wydana na skutek stwierdzenia nieprawidłowości w toku prowadzenia tej kontroli. Odnosząc się natomiast do samych podstaw wniosku o wznowienie postępowania należy dróżnić "nowość okoliczności faktycznych" od sposobu oceny okoliczności faktycznych znanych organowi prowadzącego postępowanie. Niewątpliwie, w sprawie fakt istnienia decyzji o zabezpieczeniu z dnia [...].06.1996 roku był znany organowi. Organ ten uznał, iż w postępowaniu którego przedmiotem jest stwierdzenie istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 1995 roku nie może być uwzględniona decyzja o zabezpieczeniu z dnia [...].06.1996 roku, bowiem wszczęcie postępowania zabezpieczającego nastąpiło w dacie istnienia decyzji wymiarowej za miesiąc czerwiec 1995 roku. Należy podkreślić, powtarzając argumentację organu podatkowego, że odmienna ocena zgromadzonego materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania od oceny skarżącej, czy przypisanie innego znaczenia określonym faktom i okolicznościom przez organ nie stwarza nowych okoliczności faktycznych. Nawet świadome przypisanie braku znaczenia określonym faktom i dowodom nie może być uznane za podstawę wznowienia postępowania. U podstaw tego działania może bowiem leżeć przyjęcie określonej koncepcji przy rozstrzygnięciu danej sprawy, czy nawet błąd organu, jednak nie może to stanowić przesłanki do uznania zasadności wniosku o wznowienie postępowania. Organ wiedział o tym fakcie, dokonał oceny tego faktu, uznając iż zabezpieczenie nie dotyczy czerwca 1995 roku. Natomiast fakt iż była to ocena negatywna dla skarżącej nie może przesądzać o tym, iż organ o danym fakcie nie wiedział. Nawet błąd organu nie może powodować iż można w tej drodze wzruszyć decyzję. Dodać również należy, że zasadnie organ podatkowy wskazuje na próbę modyfikacji wniosku o wznowienie podstępowania przez skarżącą, bowiem nową okolicznością wskazaną w wniosku złożonym przez skarżącą, był brak wiedzy organu o tym, iż decyzja o zabezpieczeniu obejmowała również miesiąc 1995 roku. Wskazanie więc, że nową okolicznością i dowodem jest kontrola prowadzona przez inspektora kontroli skarbowej dotycząca poprawności rozliczenia podatku za 1995 roku, na etapie skargi do sądu nie może być przedmiotem rozpoznania na tym etapie postępowania przez Sąd. Dodać należy również że nie zasadny jest zarzut skarżącej co do braku Skarżąca nie wskazała zarzutów do których organ się nie odniósł. Natomiast odnosząc treść odwołania do przedmiotu postępowania Sąd uznał iż zarzut ten nie jest uzasadniony. Zasadniczy przedmiot postępowania jakim była ocena czy zachodzą przesłanki warunkujące możliwość rozpoznania wniosku skarżącej o wznowienie postępowania został wyczerpująco uzasadniony przez organ podatkowy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę. 9