I SA/Go 1148/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie: sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.) sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant: ref. staż. Monika Mierzyńska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi R.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej . z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. oddala skargę R.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] stycznia 2005 r. , nr [...] " w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego towaru" oraz na utrzymującą tę decyzję w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] zarzucając niezgodność wydanych decyzji z prawem . Wyżej wymienione decyzje zostały wydane w związku z następującymi okolicznościami: W dniu [...] maja 2004 r. R.B. złożył deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]. Na podstawie złożonej deklaracji został pobrany podatek akcyzowy w wysokości 13.156,00 zł . Natomiast postanowieniem z dnia [...] października 2004 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług biorąc pod uwagę fakt , iż samochód zakupiony został za granicą w dniu [...] kwietnia 2004 r. W trakcie prowadzonego postępowania strona udzieliła wyjaśnień , że w dniu [...] kwietnia 2004 r. została uiszczona zaliczka stanowiąca równowartość ceny pojazdu , ale przedmiotowy samochód został wydany w dniu [...] maja 2004 r. , a więc już po wejściu Polski do Unii Europejskiej . Według oświadczenia R.B. celem jego działania było zrealizowanie dostawy wewnątrzwspólnotowej , stąd niedopuszczalne jest uznawanie przez organ celny , że zamiarem strony był import pojazdu. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. Naczelnik Urzędu Celnego na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 , art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137 , poz. 926 ze zm.) - dalej zwanej Ordynacja podatkowa - oraz art. 29 ust. 13 , art. 33 ust. 4 i 6 , art.34 ust. 1 i 3 , art. 41 ust. 1 , art. 170 ust. 6 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. Nr 54, poz.535) - dalej zwanej ustawą o VAT - określił należny podatek z tytułu importu towarów w rozumieniu art. 170 ust. 6 ustawy o VAT w łącznej kwocie 7.590,40 zł . R.B. odwołał się od decyzji I instancji twierdząc , iż nie wystąpił obowiązek uiszczenia podatku VAT z tytułu nabycia środka transportu. Dyrektor Izby Celnej w postępowaniu II instancji nie uwzględnił odwołania strony i decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. (doręczoną stronie w dniu 14 marca 2005 r.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji . Jak wynika ponadto z akt sprawy w dniu [...] marca 2005 r. wpłynęło do organu II instancji pismo strony, datowane na dzień 3 marca 2005 r. , z dodatkowymi wyjaśnieniami oraz z korektą faktury ( z tłumaczeniem na język polski) . Zgłoszony w skardze zarzut niezgodność z prawem decyzji obu instancji według skarżącego polegał w szczególności na naruszeniu : art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej przez brak ustosunkowania się i w rzeczywistości pominięcie przez Dyrektora Izby Celnej dokumentów przedłożonych przez stronę , mających zasadnicze znaczenie dla sprawy - w postaci faktury korygującej potwierdzającej jednoznacznie datę zakupu jako dostawy wewnątrzwspólnotowej w rozumieniu art. 9 ust. 1 ustawy o VAT ; art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej przez wyznaczenie stronie - pismem doręczonym w dniu 3 marca 2005 r. - siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego , a wydanie decyzji już w dniu [...] marca 2005 r. ; art. 191 Ordynacji podatkowej przez naruszenie prawa strony do wyjaśnienia istotnych okoliczności co polegało na oddaleniu wszystkich wniosków dowodowych strony , bez podjęcia w zastępstwie inicjatywy dowodowej z urzędu i przyjęcie domniemania co do stanu faktycznego jak i co do woli stron dokonujących transakcji wewnątrzwspólnotowej. Ponadto w skardze podniesiono jako zarzut , że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2005 r. (powinno być 4 marca 2005 r.) wydana została na podstawie materiału dowodowego dotyczącego innej osoby , bowiem w uzasadnieniu podano nazwisko M.J.. Skarżący zarzucił też obrazę art. 224 § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej przez bezczynność organu , który nie rozpoznał wniosku strony z dnia 20 grudnia 2004 r. o wstrzymanie wykonania decyzji , aż do rozpoznania odwołania . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej zasadniczo podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie podkreślając , iż z materiału dowodowego wynika, że w dniu [...] kwietnia 2004 r. zawarto umowę kupna a użyty w przepisie art. 170 ust. 6 ustawy o VAT zwrot "towar dostarczony przed dniem 1 maja 2004 r." należy rozumieć w znaczeniu prawa do swobodnego rozporządzania towarem jak właściciel. Strona skarżąca takowe prawo nabyła z dniem zawarcia umowy , zatem pozostawienie pojazdu na terytorium Niemiec do dnia [...] maja 2004 r. nie miało żadnego wpływu na uprawnienie do dysponowania towarem . Organ odwoławczy zgodził się co do tego , iż formalnie został naruszony przepis art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej , niemniej stanął na stanowisku , że faktura korygująca , przedłożona w terminie wyznaczonym do wypowiedzenia się , nie uzasadnia , żeby w świetle art. 170 ust.6 ustawy o VAT można było przyjąć , iż dostawa towaru miała miejsce po dniu 1 maja 2004 r. Dyrektor Izby Celnej przyznał ponadto , że organy celne nie rozpatrzyły wniosku strony o wstrzymanie wykonania decyzji. Odnośnie danych innej osoby , które znalazły się w zaskarżonej decyzji , organ celny kategorycznie przeciwstawił się twierdzeniom skargi , iż orzeczenie wydano na podstawie materiału dowodowego dotyczącego innego podmiotu . W zaskarżonej decyzji podano bowiem prawidłowy numer deklaracji złożonej przez R.B. , jak też przytoczono numer i datę wydanej na jego rzecz decyzji I instancji . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia , czy w związku z zakupem samochodu przez R.B. na terytorium Niemiec w tzw. okresie wejścia Polski do Unii Europejskiej , powstał czy też nie obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów , o którym mowa w art. 170 ust. 6 ustawy o VAT . W myśl powołanych przepisów za import towarów uważa się również wykorzystanie (wprowadzenie do wolnego obrotu) po dniu 30 kwietnia 2004 r., na terytorium kraju, przez podatnika lub każdy inny podmiot niebędący podatnikiem, towarów dostarczonych im przed dniem 1 maja 2004 r. na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub terytorium nowych państw członkowskich, jeżeli: 1) przed dniem 1 maja 2004 r. do dostawy tych towarów na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub na terytorium nowych państw członkowskich miały lub mogły mieć zastosowanie odpowiednio przepisy art. 18 ust. 3 i 4 ustawy, o której mowa w art. 175 (dawnej ustawy o VAT z 1993 r.) , oraz 2) przed dniem 1 maja 2004 r. nie został dokonany import tych towarów w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 175. Na tle występujących w sprawie okoliczności faktycznych pomiędzy skarżącym a organami celnymi występuje w szczególności odmienne rozumienie pojęcia "dostarczenia towaru " , które w myśl art. 170 ust. 6 ustawy o VAT powinno mieć miejsce przed 1 maja 2004 r. , ażeby przyjąć wystąpienie importu towarów podlegającego opodatkowaniu . W sprawie nie budzi wątpliwości ustalenie , że R.B. nabył samochód w Niemczech na podstawie umowy zawartej w dniu [...] kwietnia 2004 r. Niemniej skarżący twierdzi , że zakupiony pojazd został mu wydany dopiero w dniu [...] maja 2004 r. , zatem była to już transakcja wewnątrzwspólnotowa , bez obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów. Skarżący utrzymywał przy tym od początku , że potwierdzeniem takiego stanu rzeczy było sprowadzenie pojazdu do Polski w dniu [...] maja 2004 r. Według skarżącego istotnym dowodem w tym zakresie jest ponadto przedłożona przez stronę do akt sprawy w dniu [...] marca 2005 r. tzw. faktura korygująca , gdzie zamieszczono zapis o odbiorze pojazdu w dniu [...] maja 2004 r. Sąd rozpoznający sprawę stwierdza , że nie można przyznać racji twierdzeniom skarżącego , iż nabył on samochód w ramach niepodlegającej opodatkowaniu transakcji wewnątrzwspólnotowej a nie w ramach importu towarów , o którym mowa w art. 170 ust. 6 ustawy o VAT. W szczególności należy mieć na względzie , że nie jest prawidłowe rozumowanie , iż pojęcie "dostarczenie" jest tożsame z pojęciem "odebranie" , zatem należy stwierdzić , że w przypadku umowy sprzedaży nie ma tak istotnego znaczenia wydanie rzeczy , jak tego dopatruje się skarżący. Należy bowiem wskazać , że na gruncie przepisów ustawy o VAT , stosownie do art. 7 ust. 1 przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Również definicja wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów , przyjęta w art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy , określa , że jest to nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. W rozpoznawanej sprawie nabycie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel przez R.B. nastąpiło niewątpliwie w dniu [...] kwietnia 2004 r. , to jest z momentem zawarcia umowy kupna samochodu , gdy kupujący dokonał też zapłaty za pojazd. Wobec powyższego dla oceny kiedy nastąpiło dostarczenie towaru w rozumieniu art. 170 ust. 6 ustawy o VAT nie mogło mieć znaczenia przedłożenie tzw. faktury korygującej a właściwie rachunku [...] z dnia [...] maja 2004 r. , gdzie zapisano : " Umowa kupna sprzedaży z dnia [...].04.2004 r. Kwota otrzymana w gotówce dnia [...].04.2004 r. Dostawa /odbiór/ przejęcie pojazdu dnia [...].05.2004r. - " W związku ze stwierdzeniem , że organy celne prawidłowo przyjęły , iż dostarczenie pojazdu skarżącemu nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2004 r. , to mimo naruszenia w postępowaniu odwoławczym art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej przez to , że decyzję wydano kiedy biegł jeszcze wyznaczony stronie siedmiodniowy termin do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem oraz do wypowiedzenia się ( a w ramach tych uprawnień strona przedłożyła omówiony wyżej rachunek [...]) Sąd uznaje , że naruszenie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy , zatem z tego powodu skarga też nie zasługuje na uwzględnienie . Zaprezentowana ocena naruszenia art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej odpowiada aktualnemu orzecznictwu w tym zakresie - por. z uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 25 kwietnia 2005 r. , sygn. FPS 6/04 - ONSAiWSA 2005/4/66 , gdzie przyjęto następującą tezę : " 2. Naruszenie przez organ odwoławczy art. 200 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa jest naruszeniem przepisów postępowania, które może doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli wspomniane naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy." Odnosząc się do zarzutu skarżącego o nierozpatrzeniu przez organy celne wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Sąd stwierdza , iż jest to kwestia odrębna , co do której strona mogła , stosownie do art. 141 Ordynacji podatkowej , skorzystać z uprawnienia do ponaglenia i doprowadzić do wydania rozstrzygnięcia w tym zakresie. Natomiast na etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i postanowieniem z dnia 27 lipca 2005 r. wniosek ten został załatwiony odmownie (k.25-26). Dodać też należy , że podanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji danych innej osoby traktować należy wyłącznie jako omyłkę pisarską . Sąd stwierdza całkowity brak przesłanek , by na podstawie tej omyłki wywodzić - tak jak skarżący - że dotycząca go sprawa rozstrzygnięta została z uwzględnieniem materiału dowodowego odnoszącego się do innego podmiotu. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić , co orzeczono w sentencji wyroku . sędzia WSA sędzia WSA sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Jacek Niedzielski Dariusz Skupień