I SA/Go 1152/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie: asesor WSA Alina Rzepecka asesor WSA Barbara Rennert (spr.) Protokolant: Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi B.M. PH "M" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę W dniu 2 kwietnia 2005 r. B.M. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] Utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2003 r. wydaną w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. Urząd Celny wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług w imporcie. towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu zarejestrowanego w ewidencji w dniu 16 października 2003 r. Postępowanie miało na celu ustalenie właściwej klasyfikacji taryfowej towaru. Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Urząd Celny uznał zgłoszenie celne z dnia [...] października 2003 r. za nieprawidłowe, określił dług celny na kwotę 17.671.90 zł. a podatek od towarów i usług na kwotę 25.486.80 zł, wskazując, iż zgłaszający towar w deklaracji celnej odpowiada za prawidłowe sporządzenie tego właśnie zgłoszenia celnego. Z akt sprawy wynika, iż skarżąca dokonała nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej objętego zgłoszeniem celnym towaru, co wiąże się z niewłaściwym wymiarem należnego cła i podatku VAT. Wynik rewizji, jak i uzyskana w toku postępowania ekspertyza rzeczoznawcy wskazuje jednoznacznie, że deklarowany przez zgłaszającego kod jest nieprawidłowy dla tego rodzaju towaru. Przedmiotem importu jest pikowany wyrób włókienniczy, złożony z dwóch warstw materiałów włókienniczych, które są ze sobą połączone przez zszycie, a ściegi tworzą dekoracyjny, powtarzalny wzór. Zarówno opis towaru, jak i jego przeznaczenie w pełni odpowiadają wymogom kodu PCN 581100000 Taryfy Celnej, co ma wpływ na zastosowanie stawki clą w wysokości 18 %, a w konsekwencji wyższej podstawy podatku VAT. Decyzję tę doręczono skarżącej w dniu 22 grudnia 2003 r., a w dniu 29 grudnia 2003 r. złożyła ona od niej odwołanie, wnosząc ojej uchylenie i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe, wskazując jednocześnie, iż sporny towar nic jest wyrobem gotowym, a organ celny nie dokonał prób analizy składu surowcowego towaru, aby przybliżyć przesłanki jakimi kierował się dokonując klasyfikacji towarowej lub też wyjaśnić zasady jakimi kierował się klasyfikując przedmiotowy towar. Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu l instancji, stwierdzając iż organ ten dokonał prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Strona sama nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dokumentów, które potwierdzałyby jej racje, a będąca dowodem w sprawie ekspertyza rzeczoznawcy przyczyniła się do stwierdzenia, iż zaimportowany towar został przez stronę zgłoszony nieprawidłowo. Decyzje tę skarżąca otrzymała w dniu 26 marca 2004 r., a skarga na nią została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucona prawomocnym postanowieniem z dnia 1 września 2004 r. (sygn. akt III SA/Po 283/04). W dniu [...] października 2004 r. skarżąca, powołując się m. in. na przepis art. 240 § l pkt 4 Ordynacji podatkowej, wniosła do Dyrektora Izby Celnej o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] marca 2004 r., wskazując iż nie brała ona nie z własnej winy udziału w postępowaniu, a w szczególności w przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego, przez co naruszony został art. 190 Ordynacji. Zdaniem skarżącej z akt sprawy wynika, iż organ celny l instancji powołał w sprawie biegłego lecz strona nie została powiadomiona kto nim został, ani też nie była poinformowana o tym kiedy i gdzie będzie wydawana opinia przez biegłego. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. Dyrektor Izby Celnej , na podstawie art. 241 § l i 2 w zw. z art. 240 § l pkt 4 oraz art. 243 § l i 2 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny w zw. z art. 26 ustawy z dnia 26 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne, wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] a w dniu [...] stycznia 2005 r. decyzją nr [...] na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 ustawy -Ordynacja podatkowa, art. 262 ustawy - Kodeks celny w zw. z art. 26 cyt. wyżej ustawy z dnia 19 marca 2004 r., odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji z uwagi na nie stwierdzenie istnienia przesłanek. W uzasadnieniu wskazał, iż organ celny w fazie wstępnej nie stwierdził okoliczności powodujących niedopuszczalność wznowienia i otworzył postępowanie co do przyczyn wznowienia postępowania. Strona brała czynny udział w postępowaniu działając w niniejszej sprawie przez wyznaczonego przez siebie przedstawiciela: Agencję Celną aż do zakończenia postępowania przed organem I instancji, a następnie, po cofnięciu pełnomocnictwa Agencji, przez ustanowionego nowego pełnomocnika - doradcę podatkowego J.C.. Natomiast o (akcie powołania biegłego zarówno strona jak i jej ówczesny pełnomocnik zostali poinformowani w listopadzie 2003 r. (w dniach 7 i 10). Powyższą decyzję skarżąca otrzymała w dniu 6 stycznia 2005 r., a w dniu 14 stycznia złożyła od niej odwołanie, w którym wniosła ojej uchylenie oraz o uchylenie decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu odwołania skarżąca podniosła, iż mimo bezspornego faktu odbioru przez nią i jej pełnomocnika postanowienia o powołaniu biegłego, organ celny nie zapewnił stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Strona nie została powiadomiona o tym kto został powołany w charakterze biegłego, ani o tym kiedy i gdzie będzie wydawana opinia przez biegłego. Decyzją z dnia [...] marca 2005 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, wskazując iż przez udział strony w postępowaniu należy rozumieć udział w całym ciągu czynności przygotowawczych, przy czym chodzi tu o udział w czynnościach, które mają istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i udział, w których jest przewidziany w kodeksie. W niniejszej sprawie organ l instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. powołał biegłego rzeczoznawcę Stowarzyszenia Włókienników Polskich w celu określenia rodzaju, budowy i składu surowcowego tkaniny będącej przedmiotem postępowania weryfikacyjnego. Organ celny nie wskazał imiennie biegłego, ale instytucję dającą gwarancję sporządzenia rzetelnej ekspertyzy. O fakcie powołania biegłego został zawiadomiony zarówno importer, jak i jego pełnomocnik. Zasada czynnego udziału w sprawie została zachowana także przez organ II instancji. Nadto organ odwoławczy wskazał, iż tryb wznowienia postępowania nie może służyć jako środek do kolejnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy, która została zakończona decyzją ostateczną, ponieważ zachwiałoby to zasadą postępowania administracyjnego jaką jest dwuinstancyjność, co skutkowałoby tym, iż ta sama sprawa byłaby rozpatrywana w "kolejnych" instancjach. Powyższą decyzję doręczono skarżącej w dniu 14 marca 2005 r., a w dniu 2 kwietnia 2005 r. B.M. zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie Decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2005 r. i Decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2003 r., a także o obciążenie Dyrektora Izby Celnej kosztami postępowania. Wymienionym w skardze decyzjom zarzuciła naruszenie prawa proceduralnego określonego w art. 123 § l i 190 Ordynacji podatkowej, Zdaniem skarżącej brak wskazania jej w jakim terminie przeprowadzony zostanie dowód z opinii biegłych z jednoczesnym zachowaniem siedmiodniowego terminu powiadomienia o tym takcie w sposób oczywisty wskazuje, że organ celny naruszył przepis art. 190 Ordynacji podatkowej. Strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania biegłemu oraz składać wyjaśnienia, a w niniejszej sprawie nie została powiadomiona o tym kto został powołany w charakterze biegłego, kiedy i gdzie będzie wydana opinia przez biegłego. Prowadząc postępowanie w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru zaimportowanego przez inny podmiot gospodarczy i tak jak w przedmiotowej sprawie organ celny odrzucił opinię rzeczoznawcy pani Paradowskiej, wskazując, że nie ma ona prawa wydawania opinii klasyfikacyjnych. Skoro jednak w sprawie wystąpiły dwie rozbieżne opinie biegłych, organ celny winien przeprowadzić postępowanie, którego zadaniem powinno być ustalenie przez niezależnego biegłego oceny wszystkich argumentów użytych w opiniach wydawanych w sprawach. Organ celny ustalił zatem klasyfikację towarową nie posiadając wiedzy fachowej, tym samym dokonał czynności w oparciu o niedostateczny materiał dowodowy. Brak podjęcia dodatkowych czynności procesowych mających na celu uzyskanie opinii odnoszącej się do rozbieżnych stanów isk biegłych na temat spornego towaru jest równoznaczne z brakiem uznania prezentowanych przez organ celny okoliczności za wystarczająco udowodnionych. W okresie zbliżonym do okresu gdy strona dokonała zgłoszenia Biuro Usług Celnych uzyskało w piśmie z dnia [...] października 2003 r. od rzeczoznawcy z zakresu włókiennictwa z firmy "T" Rzeczoznawstwo i Laboratorium Badań Włókienniczych mgr inż. E.P. uzyskało informację, iż tkanina winna być zakwalifikowana do kodu PCN 540752000. Z tego zatem wynika, iż ustalenia organów celnych były błędne. Nadto żaden z organów wydających kwestionowane decyzje nie uzasadnił swojego stanowiska w zakresie podatku VAT. Do skargi B.M. dołączyła kserokopię pisma firmy "T" adresowane do KK z dnia [...] marca 2003 r., podpisane przez rzeczoznawcę z zakresu włókiennictwa E.P.. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę, jak i przed Sądem wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty wskazane w decyzjach organu liii instancji. Wskazał, iż skarżąca w żaden sposób nie wykazała, by organy celne obu instancji naruszyły zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu. Przedmiotem przeprowadzenia dowodu z dokumentu nie była jego materialna treść lecz idealna treść tego dowodu, a więc jego ocena, stąd nie znajduje zastosowania przepis art. 190 Ordynacji podatkowej. Skarżąca nic wnosiła zastrzeżeń do treści opinii, a zatem wygasła powinność organu celnego do zawiadamiania "wznowieniowe" mające na celu zbadanie formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania. Badanie to ogranicza się do stwierdzenia czy żądanie wznowienia postępowania pochodzi od strony, czy strona ta ma zdolność do czynności prawnych, czy dotyczy ono postępowania zakończonego decyzją ostateczną, czy wskazano w nim podstawę wznowienia postępowania, czy upłynęły terminy przewidziane w art. 68 lub art. 70 Ordynacji podatkowej, a w przypadku zgłoszenia żądania na podstawie art. 240 § l pkt 4 i 8 - czy zachowano miesięczny termin do jego zgłoszenia. Odnośnie przyczyny wymienionej w art. 240 § l pkt 4 termin ten wprost wskazuje przepis art. 241 § 2 pkt l cyt. wyżej ustawy, który stanów i, iż wznowienie postępowania z tej przyczyny następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Zatem we wniosku o wznowienie strona powinna wskazać kiedy i skąd powzięła tę wiadomość, a jeżeli tego nie uczyni okoliczność tę winien wyjaśnić organ rozpoznający wniosek o wznowienie. W niniejszej sprawie informacja taka we wniosku skarżącej nie została zawarta, a organ kwestii tej nie wyjaśnił bądź wyjaśnił ją błędnie skoro w dniu [...] listopada 2004 r. wydal postanowienie o wznowieniu postępowania. Decyzja ostateczna została wydana w dniu [...] marca 2004 r., a doręczona skarżącej w dniu 26 marca 2004 r. Natomiast żądanie wznowienia postępowania skarżąca zgłosiła w dniu [...] października 2004 r. Ustalenie podczas formalnego badania dopuszczalności wznowienia postępowania niespełnienia choćby jednej z w/w przesłanej obliguje organ na podstawie art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej do wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania i taką decyzję winien podjąć Dyrektor Izby Celnej , działając jako organ l instancji. Skoro jednak organ l instancji wydał postanowienie o wznowieniu postępowania, a następnie decyzję odmawiającą uchylenia kwestionowanej decyzji ostatecznej, to postanowienie wznowieniowe winno być przedmiotem badania przez organ II instancji, który prowadził postępowanie wskutek odwołania skarżącej. Ponieważ także organ II instancji kwestię tę pominął, do zbadania jej zobligowany został Sąd rozpoznający niniejszą skargę. Jednakże powyższe ustalenia zadaniem Sądu nie dały podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Z treści przepisu art. 145 § l pkt l c p.p.s.a. wynika, iż sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyli ją. jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania (inne niż określone w podpunkcie b), jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie organy obu instancji naruszyły przepisy art. 243 § 3 i 245 § l pkt 2 w zw. z art. 241 § 2 pkt l.a więc przepisy proceduralne. Jednakże naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, albowiem po błędnym wznowieniu postępowania organy obu instancji odmówiły uchylenia kwestionowanej decyzji. W przypadku wydania. którejkolwiek z decyzji - odmawiającej wznowienia postępowania czy odmawiającej uchylenia decyzji - wynik postępowania dla skarżącej byłby jednakowy, ponieważ kwestionowana decyzja i tak pozostałaby niewzruszona. Zważywszy powyższe Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów oddalił skargę.