I SA/Go 146/12

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-05-11

Skład orzekający: Joanna Wierchowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy w sprawie rozpatrzenia skargi na brak czynności organu w postępowaniu administracyjnym, podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 KPA, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym?
Ratio decidendi
Uchwała rady gminy podjęta w trybie przepisów o rozpatrywaniu skarg i wniosków (Dział VIII KPA), w tym uchwała o uznaniu skargi za bezzasadną, nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającą kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego. Taka uchwała stanowi jedynie formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi i nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej.
Stan faktyczny
Skarżący S.G. wniósł skargę do Rady Miejskiej na brak zgodnych z prawem czynności burmistrza w sprawie przesłania jego odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając naruszenie prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym. Rada Miejska uchwałą uznała skargę za bezzasadną, wskazując, że przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują takiego obowiązku, a akta można przeglądać w godzinach pracy urzędu. S.G. zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc zarzuty dotyczące jednostronnego zapoznania się Rady ze sprawą i braku powiadomienia go o rozpatrywaniu skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 maja 2012 r. sprawy ze skargi S.G. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr XVI/11/2012 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na brak czynności w sprawie dokumentów przesłanych organowi odwoławczemu postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] Burmistrz zmienił S.G. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2011. Od decyzji tej S.G. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] Burmistrz przekazał powyższe odwołanie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Pismem z dnia [...] stycznia 2012r. S.G. wniósł do Rady Miejskiej skargę na brak zgodnych z prawem czynności burmistrza w sprawie przesłanych dokumentów [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W skardze tej zarzucił organowi, że przesłał jego odwołanie do Kolegium nie dopełniając obowiązku wyznaczenia 7 dniowego terminu na zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przeznaczonym do wysyłki, czym, zdaniem S.G., naruszono jego prawo do konstytucyjnej równości w postępowaniu administracyjnym. W dniu [...] lutego 2012 r. Rada Miejska podjęła uchwałę nr XVI/11/2012 w sprawie rozpatrzenia skargi S.G. z dnia [...] stycznia 2012 r. W § 1 tej uchwały uznano przedmiotową skargę za bezzasadną. W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały wskazano, że w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. ) nie przewidziano, w sytuacji przekazania odwołania do organu II instancji, konieczności wyznaczenia 7 dniowego terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym przeznaczonym do wysyłki. Wskazano również, że strona postępowania ma prawo w dniach i godzinach pracy Urzędu przejrzeć akta postępowania bez konieczności wyznaczania jej przez organ terminu. Skargą z dnia [...] marca 2012r. S.G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] lutego 2012 r. nr XVI/11/2012. W uzasadnieniu skargi podniósł, że urząd prowadzący postępowanie w sprawie ma obowiązek udostępniania dokumentacji na każdym etapie postępowania. Stwierdził, że nie zapoznano go z całością dokumentów przedłożonych Radzie Miejskiej. Nadto zdaniem skarżącego, nie zapraszając go na sesję Rady, Przewodniczący Rady Miejskiej dopuścił się przedłożenia racji tylko burmistrza, bowiem Burmistrz przedstawił Radzie swoje zdanie, a jego nie powiadomiono o rozpatrywaniu skargi. W ocenie skarżącego Rada została zapoznana ze sprawą jednostronnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r.,poz. 270 – powoływanej dalej jako p.p.s.a.) ogranicza zakres tej kontroli enumeratywnie wyliczając formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W rozpoznawanej sprawie S.G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] lutego 2012 r. nr XVI/11/2012 w sprawie rozpatrzenia skargi S.G. z dnia [...] stycznia 2012 r. na brak zgodnych z prawem czynności burmistrza w sprawie przesłanych dokumentów [...] z dnia [...] grudnia 2011r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wskazać należy, że zgodnie z regulacją art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm. – powoływanej dalej jako u.s.g.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała nie jest uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie należy również do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z analizy akt administracyjnych zgromadzonych w przedmiotowej sprawie wynika bowiem, że zaskarżona uchwała została podjęta w związku ze skargą wniesioną w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i stanowi ona formę zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia wniesionej przez niego skargi. Potwierdza to zwłaszcza fakt, że zaskarżona uchwała została wydana w oparciu o art. 229 pkt 3 k.p.a. Zawiadomienie wyrażone przez radę gminy w formie uchwały nie daje podstaw do wniesienia skargi na nią skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. (por. postanowienie WSA w Kielcach z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Ke 7/10, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń NSA na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). Taki też pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2009r. w sprawie I OSK 407/09 stwierdzając: "Kontroli sądowoadministracyjnej nie podlegały jednak nigdy sprawy ze skarg i wniosków, o których mowa w Dziale VIII kpa i reforma sądów administracyjnych w tym zakresie nic nie zmieniła. W postępowaniu uregulowanym przepisami tego działu kpa nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, jedynie informuje o sposobie załatwienia tej skargi. Uchwała organu samorządu niczym nie różni się od informacji organu administracji rządowej lub samorządowej, a przez to tylko, że załatwia skargę w takiej formie nie staje się uchwałą, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a". Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność z powodu braku właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętej zakresem właściwości sądu administracyjnego. Taka też sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło