I SA/Go 165/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Asesor WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi K.T. na pismo informujące Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie protestu grantobiorcy od oceny projektu postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. K.T. wystąpiła do Organizacji [...] (dalej: OPZ) z wnioskiem o przyznanie wsparcia w ramach projektu "[...] Bony Wsparcia Przedsiębiorców – OPZ". Dnia 13 stycznia 2021 r. OPZ poinformował skarżącą o negatywnej ocenie merytorycznej ww. wniosku i jego niezakwalifikowaniu do dofinansowania. Pismem z [...] stycznia 2021 r. skarżąca wniosła odwołanie od powyższej oceny. W piśmie (karcie opinii do odwołania od oceny merytorycznej) z dnia [...] lutego 2021 r. (data doręczenia stronie pisma drogą mailową) OPZ po raz kolejny nagatywnie ocenił wniosek strony. Pismem z dnia [...] marca 2021 r. skarżąca złożyła do instytucji zarządzającej – Zarządu Województwa za pośrednictwem OPZ protest od negatywnej oceny projektu o numerze ewidencyjnym wniosku. Niezależnie od powyższego skarżąca wniosła do WSA w Gorzowie Wlkp.skargę na pismo OPZ z [...] lutego 2021 r. (sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 100/21) W piśmie z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] Zarząd Województwa (dalej: ZW) poinformował skarżącą, że nie jest organem właściwym do rozstrzygnięcia protestu grantobiorcy od negatywnej oceny jego projektu. Wskazał też, że protest na zasadach określonych w ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 z późn. zm., dalej: ustawa wdrożeniowa), nie przysługuje. Przywołana w proteście ustawa wdrożeniowa reguluje kwestie związane z konkursami organizowanymi oraz przeprowadzanymi przez właściwe instytucje (m.in. Instytucję Zarządzającą RPO-2020), nie zaś konkursami realizowanymi przez inne podmioty, w ustawie wdrożeniowej nie wymienione. Natomiast wniosek o numerze [...], którego protest dotyczy, został złożony w odpowiedzi na nabór wniosków o powierzenie grantów o nazwie "[...] Bony Wsparcia Przedsiębiorców - OPZ". Nabór ów realizowany był nie przez Instytucję Zarządzającą RPO-2020, lecz przez OPZ, która jest co prawda beneficjentem projektu grantowego objętego reżimem ustawy wdrożeniowej, ale nie jest instytucją właściwą w jej rozumieniu. Pismem z [...] marca 2021 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata W.P., wniosła skargę na pismo ZW: 1. art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 1) i 2) oraz art. 59 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 28) w zw. z art. 39 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez naruszenie zasady praworządności, prawdy obiektywnej oraz pogłębiania zaufania do organów państwa wobec rozpoznania sprawy w sposób nieuwzględniający słusznego interesu wnioskodawców, na skutek błędnego uznania, że procedura odwoławcza przewidziana w rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej, w tym prawo złożenia protestu od negatywnej oceny, nie przysługuje skarżącemu, a to w następstwie nieprawidłowego odmówienia mu przymiotu wnioskodawcy w rozumieniu art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, co skutkowało nierozpatrzeniem protestu; 2. art. 2 pkt 1) i pkt 28) w zw. z art. 39 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieuzasadnionym nieuznaniu OPZ - organizującej konkurs za beneficjenta w rozumieniu art. 2 pkt 1) ustawy wdrożeniowej i zarazem za instytucję właściwą w rozumieniu art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz nieprawidłowym odmówieniu skarżącemu przymiotu wnioskodawcy w rozumieniu art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, co skutkowało nieprawidłowym uznaniem strony skarżącej za podmiot, któremu nie przysługuje prawo wniesienia protestu na zasadach określonych w rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej, a w efekcie zaniechaniem rozpoznania zarzutów protestu co do kwestionowanych kryteriów oceny projektu; 3. art. 10 ustawy wdrożeniowej przez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieuzasadnionym nieuznaniu OPZ- organizującej konkurs za instytucję pośredniczącą w rozumieniu ustawy wdrożeniowej; 4. art. 45 ust. 5 ustawy wdrożeniowej przez niepouczenie o możliwości wniesienia protestu, zasadach jego wniesienia i trybie; 5. art. 58 ust. 1 pkt 2) ustawy wdrożeniowej przez niepouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61 ustawy wdrożeniowej. Skarżąca wniosła o: uwzględnienie skargi przez stwierdzenie, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej orazzasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania przed sądem administracyjnym, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych wraz z kwotą 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę ZW, reprezentowany przez radcę prawnego A.U., wniósł o jej odrzucenie lub o umorzenie postępowania, względnie o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność. Wyjaśnił, że przedmiotowa skarga została złożona na czynność, której organ nie dokonał i dokonać nie mógł, co już czyni niniejsze postępowanie bezprzedmiotowym. Skarga została bowiem złożona na pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Organ podkreślił, że w odpowiedzi na protest udzielonej pismem z dnia [...] marca 2021 r. nie pozostawił protestu bez rozpatrzenia, lecz poinformował skarżącego, że protest do IZ RPO-2020 w ramach ustawy wdrożeniowej w ogóle nie przysługuje. Skoro zaś zdaniem organu protest nie przysługiwał, to organ nie mógł go ani rozpatrzyć (uwzględniając bądź nie uwzględniając), ani pozostawić bez rozpatrzenia (ustawa wdrożeniowa enumeratywnie wylicza przypadki, w których pozostawia się protest bez rozpatrzenia - art. 59 ust, 1 oraz art. 66 ust. 2 pkt 1ustawy wdrożeniowej), a tym samym nie dał swoim rozstrzygnięciem podstawy do wniesienia skargi stosownie do przepisu z art, 61 ust, 1 ustawy wdrożeniowej. Natomiast co do oceny treści samego protestu organ stwierdził, że przyjmując, iż protest nie przysługiwał, nie będąc właściwym do rozstrzygnięcia protestu złożonego na czynność beneficjenta projektu grantowego (tj. OPZ), słusznie nie podjął merytorycznej polemiki z zawartymi w proteście argumentami dotyczącymi oceny zaskarżonego kryterium. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2k.p.a. (§ 2a art. 3 p.p.s.a.). Nadto, zgodnie z art. 3 § 3 omawianej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zaznaczyć należy, że powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Tym samym zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w ww. przepisie oznacza, że nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym podlega odrzuceniu. Niewątpliwie jedną z ustaw szczególnych, o których mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a jest ustawa wdrożeniowa. Z analizy przepisów ustawy wdrożeniowej wynika jednak, że przedmiotem skargi, w trybie tej ustawy, nie może być każdy przejaw działalności właściwej instytucji uczestniczącej w przyznawaniu wsparcia z funduszy unijnych, lecz tylko ten, który został wyraźnie określony w ustawie, jeżeli nie jest on decyzją administracyjną albo innym aktem, określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z 12 stycznia 2021 r. I SA/Rz758/20). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na pismo ZW z dnia [...] marca 2021 r. sugerując, że jest to rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, tj. pozostawienie protestu bez rozpatrzenia. Niemniej jednak treść ww. pisma a także okoliczności, w których pismo to zostało przez ZW sporządzone nie dają podstaw by uznać je za wskazane w skardze rozstrzygnięcie. W piśmie tym ZW pełniący rolę Instytucji Zarządzającej RPO-2020 poinformował jedynie stronę, że nie jest organem właściwym do rozstrzygnięcia protestu grantobiorcy od negatywnej oceny jego projektu oraz, że stronie nie przysługuje protest na zasadach określonych w ustawie wdrożeniowej bowiem ustawa ta reguluje kwestie związane z konkursami organizowanymi oraz przeprowadzanymi przez właściwe instytucje nie zaś konkursami realizowanymi przez inne podmioty, w ustawie wdrożeniowej nie wymienione. Co prawda organ uznając się za niewłaściwy w sprawie winien przekazać pismo do organu właściwego (art. 65 § 1 k.p.a.), lecz zaniechanie ZW w jego przekazaniu, nie podlega ocenie Sądu w niniejszej sprawie. Zaniechanie tozresztą nie mogło naruszyć uprawnień skarżącej,ponieważ, co było Zarządowi Województwa wiadome, zwalczała ona niekorzystną ocenę jej wniosku o dofinansowanie dwutorowo, składając do WSA w Gorzowie Wlkp. - jednocześnie z protestem - skargę na akt wydany OPZ w przedmiocie oceny wniosku (sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 113/21 a wyrokiem z dnia 22 czerwca 2021 r. WSA w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę). Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo nie stanowi żadnego z rozstrzygnięć, od których ustawa wdrożeniowa przewiduje możliwość wniesienia skargi. Pisma tego nie można też zakwalifikować do katalogu spraw wskazanych w art. 3 § 2 i 2ap.p.s.a.Przedmiotowe pismo ma charakter wyłącznie wyjaśniający, informacyjny. W konsekwencji stwierdzić należay, że sprawa zainicjowana skargą strony na pismo z dnia [...] marca 2021 r. nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucił (pkt 1 sentencji postanowienia). Z kolei o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).