I SA/Go 17/09

I SA/Go 17/09 Dnia 4 lutego 2009 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "B" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w sprawie. W dniu [...] grudnia 2009 r. "B" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. - nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 154.547 zł , w tym kwoty do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni w wysokości 135.127 zł, kwoty do przeniesienia na następny miesiąc rozliczeniowy w wysokości 19.420 zł oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 18.067 zł. Jako podstawę rozstrzygnięcia organy powołały m.in. przepis art. 116 ust. 6 , 7 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W dniu [...] stycznia 2009 r. skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z urzędu informując, że Spółka B złożyła do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną z dnia 16 stycznia 2009r., której podstawę stanowiła zaskarżona decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. Do pisma został załączony odpis wyżej wymienionej skargi konstytucyjnej, z potwierdzeniem nadania jej do Trybunału Konstytucyjnego. W skardze konstytucyjnej Spółka wskazała, iż decyzja w sprawie VAT za wrzesień 2005 r. narusza jej prawa konstytucyjne. Naruszenie odnosi się do art. 116 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, którego zastosowanie, zdaniem skarżącej, doprowadziło do stworzenia przez organ fikcji podatkowej. Powołany przepis bezpodstawnie pozbawia skarżącą prawa do odliczenia podatku od towarów i usług, co prowadzi do naruszenia zasady równego traktowania obywateli, godzi w konstytucyjnie chronioną zasadę zaufania obywateli do państwa oraz w nieograniczone prawo własności. Sąd zważył: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie przyjęty kierunek celowościowej wykładni omawianego przepisu należy zaakceptować, mając przede wszystkim na uwadze, że zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nie budzi wątpliwości, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie skargi konstytucyjnej złożonej przez skarżącą Spółkę będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. ze skargi na decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. Zaskarżony przez Spółkę do Trybunału Konstytucyjnego przepis art. 116 ust.6 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. stanowił bowiem podstawę prawną rozstrzygnięcia organów podatkowych obu instancji w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.