I SA/Go 1854/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko, , , po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty na pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji o stosowaniu przepisów prawa podatkowego odrzuca skargę Sygn. akt I SA / Go 1854/ 05 U Z A S A D N I E N I E Starosta pismem z dnia [...].12.2004 r. ( wpływ do organu w dniu 7.12.2004 r. ) wystąpił na podstawie art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137 , poz. 926 , z późn. zm. ) do Naczelnika Urzędu Skarbowego o "dokonanie interpretacji przepisu w sprawie opodatkowania podatkiem VAT opłat za oddanie nieruchomości gruntowej w wieczyste użytkowanie ". Na wezwanie organu podatkowego strona uzupełniała swój wniosek , a w dniu [...].02.2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, z powołaniem się na przepisy art. 14a § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej , udzielił wnioskodawcy informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego - pismo Znak: [...]. Powyższą pisemną informację Starosta zaskarżył w drodze zażalenia z dnia [...].03.2005 r. do Dyrektora Izby Skarbowej. W związku z zażaleniem Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia [...].05.2005 r. , Nr [...] udzielił stosownej odpowiedzi , która w szczególności dotyczyła wyjaśnienia trybu załatwiania wniosku Starosty . Starosta po doręczeniu wyżej wymienionego pisma Dyrektora Izby Skarbowej , za pośrednictwem tego organu złożył , skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zaskarżając pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].05.2005 r. Nr [...] jako postanowienie "utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2005r. ([...]) w sprawie informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego ". Zarzut skargi dotyczył wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem prawa materialnego oraz bez wymaganej formy. Strona skarżąca wnosiła o uchylenie w całości zaskarżonego pisma oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych . W uzasadnieniu skargi podniesiono , iż w świetle art. 14a § 3 i 4 Ordynacji podatkowej interpretacja organu podatkowego udzielana na pisemne zapytanie podatnika ma zawierać ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa i powinna nastąpić w drodze postanowienia , na które służy zażalenie , natomiast pismo Naczelnika 2 Sygn. akt I SA /Go 1854/05 Urzędu Skarbowego z dnia [...].02.2005 r. nie czyni zadość tym wymogom , bowiem nie ma formy postanowienia , nie ustosunkowano się w nim do wszystkich podniesionych przez skarżącego kwestii , jak również brak w nim uzasadnienia faktycznego i prawnego , w szczególności w zakresie zastosowania obowiązku objęcia podatkiem VAT różnych form ustanowienia użytkowania wieczystego oraz stwierdzenia czy użytkowanie wieczyste to dostawa towaru czy świadczenie usług . W odniesieniu do pisma Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].05.2005 r. Nr [...] zgłoszono zarzut niezachowania przepisanej prawem formy a nadto za interpretację niedopuszczalną i sprzeczną z podstawowymi zasadami konstytucyjnymi - legalności oraz państwa prawa - uznano stanowisko tego organu przyjmujące , iż złożenie wniosku przed datą 1.01.2005 r. nie obliguje organu podatkowego do wydania interpretacji w drodze postanowienia , a co za tym idzie bez prawa zażalenia . W zakresie merytorycznym stanowiskom obu organów podatkowych Starosta postawił zarzut błędnego zastosowania przepisów prawa materialnego poprzez uznanie oddania gruntu w użytkowanie wieczyste za usługę w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i tym samym obciążenie opłat za to użytkowanie podatkiem VAT. Skarżący poparł powyższy zarzut obszerną argumentacją zawartą w uzasadnieniu skargi . Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wnosił o jej odrzucenie , podtrzymując w szczególności swoje stanowisko co do trybu załatwiania wniosku Starosty w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego według norm prawnych obowiązujących do dnia 1.01.2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Na tle przedstawionych powyżej okoliczności kwestią zasadniczą stała się dopuszczalność skargi w sprawie dotyczącej wniosku Starosty o udzielenie informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (ustawy o VAT). Niewątpliwie znaczenie w sprawie ma fakt złożenia tego wniosku przez zainteresowanego w dniu [...].12.2004 r. , bowiem z dniem 1.01.2005 r. , zgodnie z art. 27 3 Sygn. akt I SA /Go 1854/05 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173 , poz. 1808 ) , nowe brzmienie otrzymały art. 14 - 14c Ordynacji podatkowej , w tym najistotniejszy w rozpatrywanej sprawie art. 14a , przewidujący w § 1 , iż m.in. naczelnik urzędu skarbowego stosownie do swojej właściwości na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie ( przed zmianą przepisy przewidywały obowiązek udzielenia pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach ) . Ponadto istotną zmianę w nowym stanie prawnym zawiera § 4 art. 14a , który stanowi , że udzielenie interpretacji , o której mowa w § 1 , następuje w drodze postanowienia , na które przysługuje zażalenie ( w odniesieniu do informacji nie było żadnego wskazania co do formy ; wymogiem była tylko pisemność jej udzielenia , nie były też przewidziane środki zaskarżenia ). Według Starosty nieudzielenie na jego wniosek informacji pisemnej do dnia 31.12.2004 r. , czyli pod rządem przepisów art. 14a Ordynacji podatkowej w dawnym brzmieniu , automatycznie rodziło obowiązek organu podatkowego załatwienia jego wniosku po dniu 1.01.2005 r. na zasadach określonych znowelizowanymi przepisami . Sąd nie podziela tak jednoznacznego wniosku , zgadzając się jedynie co do stwierdzenia , iż brak w tym zakresie przepisów przejściowych . Co do zasady należy bowiem przyjąć , iż objęcie spraw wszczętych a niezakończonych przed wejściem nowych przepisów regulacjami przyjętymi w nowelizacji powinno zostać zapisane przez ustawodawcę wprost , bowiem inaczej należy przyjmować , że do spraw wszczętych przed wejściem w życie zmiany przepisów stosuje się przepisy dotychczasowe. Wynika to z założenia racjonalności ustawodawcy oraz z reguły , iż prawo nie działa wstecz . Nadto wskazać można , iż w przypadku poprzedniej zmiany dot. art. 14a Ordynacji podatkowej , wprowadzonej ustawą z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 169 , poz. 1387) w art. 16 ustawy nowelizującej wyraźnie zapisano , że do zapytań ( pojęcie występujące do dnia 1.01.2003 r. ) , o których mowa w art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej , niezałatwionych przed dniem wejścia w życie 4 Sygn. akt I SA /Go 1854/05 nowelizacji , stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej w nowym brzmieniu . Powyższy argument również przemawia za przyjęciem , iż w odniesieniu do informacji , o których mowa w art. 14a Ordynacji podatkowej , niezałatwionych do dnia 1.01.2005 r. stosować należy dotychczasowe przepisy . Oznacza to , że w niniejszej sprawie organy podatkowe nie miały obowiązku udzielenia pisemnej interpretacji , zamiast informacji , a tym samym nie ma podstaw by twierdzić , że załatwienie wniosku Starosty z dnia [...].12.2004 r. nastąpić powinno w formie postanowienia , na które służy zażalenie . Oceniając z kolei charakter informacji , o której mowa w art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2004 r. ) w świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 , z późn. zm. ) , który określa zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne i ustanawia katalog skarg rozpatrywanych w powyższym zakresie , należy stwierdzić , że udzielenie przez organ podatkowy omawianej informacji nie jest czynnością mieszczącą się w hipotezie art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Powołany przepis przewiduje , że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (decyzje i postanowienia ) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa . Z powyższych względów skarga Starosty wniesiona w sprawie nienależącej do kognicji sądu administracyjnego , na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , podlegała zatem odrzuceniu, co orzeczono w sentencji .