I SA/Go 201/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Asesor WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi M.M.-T. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpoznania 1. Stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazuje sprawę Zarządowi Województwa do ponownego rozpatrzenia. 2. Zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej kwotę 697,00 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. M.M. – T. (Skarżąca) wniosła skargę na informację udzieloną jej przez Zarząd Województwa (z dnia [...] marca 2018 r. nr [...]) o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. Z akt wynika następujący stan sprawy: 1.1. Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach konkursu nr [...] zorganizowanego przez Zarząd Województwa. Zgodnie z przedstawioną przez organ oceną formalno – merytoryczną projektu z dnia [...] lutego 2018 r. projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów i spełnił kryteria wyboru projektów oraz uzyskał końcowy wynik oceny 99,5 punktu, jednakże nie został wybrany do dofinansowania ze względu na fakt, iż kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarczyła na wybranie go do dofinansowania. 1.2. Pismem z [...] marca 2018 r. Skarżąca złożyła protest od informacji o ocenie projektu. 1.3. W odpowiedzi z [...] marca 2018 r. Zarząd Województwa poinformował Skarżącą, że uchwałą nr [...] z [...] marca 2018 r. pozostawił jej protest bez rozpatrzenia z uwagi na wyczerpanie alokacji na Działanie 8.3. 2. Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, w której podniosła zarzuty naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj.: 1) art. 37 ust. 1 w zw. z. art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2014 r. poz. 1146 z późn. zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie a w konsekwencji pozostawienie bez rozpoznania protestu Skarżącej ze względu na brak środków na dofinansowanie, w sytuacji, w której Organ nie uzasadnił, jak i nie wykazał faktu wyczerpania środków alokacji, czym naruszył nie tylko zasady rzetelności i przejrzystości, ale również nie zapewnił wnioskodawcom, w tym właśnie Skarżącej, równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania; 2) art. 66 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji błędne i bezpodstawne uznanie, że wyczerpana została kwota dofinansowania projektów dla konkursu nr [...] ogłoszonego w ramach Osi Priorytetowej 8. Nowoczesna Edukacja, Działanie 8.3 Upowszechnienie kształcenia ustawicznego związanego z nabywaniem i doskonaleniem kwalifikacji zawodowych; 3) art. 37 ust. 1 w zw. z art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się naruszeniem podczas dokonywania oceny projektów i rozpatrywania wniesionych protestów, zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności, czego rezultatem stało się niezapewnienie wnioskodawcom, w tym Skarżącej, równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, a w konsekwencji Organ bezzasadnie pozostawił bez rozpoznania protest wniesionego przez Skarżącą; 4) art. 37 ust. 1 w zw. z art. 60 ustawy wdrożeniowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w wyniku czego doszło do wydania i podpisania informacji o pozostawieniu protestu bez rozpoznania przez osobę zaangażowaną w ocenę projektu tj. Przewodniczącego Komisji Oceny Projektów, a tym samym do wzięcia udziału w procedurze odwoławczej osoby, która brała udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, a tym samym dalsze uchybienie zasadom należytej rzetelności i bezstronności Organu w toku postępowania o udzielenie dofinansowania; 5) art. 60 w zw. z art. 50 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 24 § 1 pkt 51 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.; powoływana dalej jako k.p.a.) poprzez ich niezastosowanie i w rezultacie udział w postępowaniu w przedmiocie rozpatrzenia protestu Skarżącej pracownika organu administracji publicznej podlegającego z mocy prawa wyłączeniu od uczestnictwa w sprawie, podczas gdy przy prawidłowym uwzględnieniu powyżej wskazanych przepisów prawa ów pracownik powinien ulec obligatoryjnemu wyłączeniu od procedowania w postępowaniu, zapewniając tym samym należytą przejrzystość, rzetelność i bezstronność wnioskodawcom, w tym Skarżącej, a konieczność taka wynikała w związku z jego udziałem w wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia tj. informacji z dnia [...] lutego 2018 r. o negatywnej ocenie projektu, nr informacji [...]. Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podniosła, że uzasadnienie informacji o pozostawieniu protestu bez rozpoznania jest lakoniczne i nie zawiera odniesienia do dowodów, a tym samym narusza zasadę rzetelności i przejrzystości oraz nie zapewnia wnioskodawcom, w tym Skarżącej, równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Skarżąca stwierdziła również, iż informacja o pozostawieniu protestu bez rozpoznania z przyczyny określonej w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej powinna zawierać takie uzasadnienie faktu wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym konkursie, by skarżący i ewentualnie sąd administracyjny mieli możliwość weryfikacji twierdzeń organu. W szczególności fakt wyczerpania środków musi zostać stwierdzony w sposób niewątpliwy, gdyż fakt ten determinuje sposób załatwienia sprawy i w rezultacie - zakończenia postępowania. W piśmie z [...] maja 2018 r. zawierającym odpowiedź na skargę Instytucja Zarządzająca wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę odniosła się do postawionych zarzutów. Podniosła ponadto, że w piśmie z [...] marca 2018 poinformowała skarżącą o podstawie prawnej pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, oraz że szczegółowe informacje w tym zakresie zawarto w uzasadnieniu uchwały Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] marca 2018 r., którą to w istocie rozstrzygnięto o pozostawieniu bez rozpatrzenia protestu Skarżącej. W odniesieniu do podnoszonej w skardze kwestii wykazania wyczerpania alokacji Instytucja Zarządzająca powołała się na pogląd Ministerstwa Rozwoju podkreślając, że w rozpoznawanej sprawie, środki pozostające do dyspozycji w ramach działania, tj. 560.251,90 zł, nie pozwalały na rozpatrzenie protestu Skarżącej, bowiem jego wartość przewyższa dostępną alokację, a obowiązujące w ramach konkursu kryterium dostępu nr 1 nie pozwala na realizacje projektów o wartości poniżej 1 miliona złotych. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego sposobu sposób i kolejności oceniania projektów i powiadamiania o wynikach oraz rozpatrywania protestów, organ podkreślił, że informacje o wynikach oceny formalno-merytorycznej zostały wysłane za potwierdzeniem odbioru do wszystkich wnioskodawców, którym przysługiwało prawo do wniesienia protestu tego samego dnia, co w opinii Instytucji Zarządzającej stanowi kluczowy element zachowania zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Natomiast organ nie ma wpływu na działania operatora pocztowego oraz poszczególnych wnioskodawców w zakresie tego, w jakim czasie nastąpi doręczenie przedmiotowej informacji, a od którego to terminu ustawa wdrożeniowa determinuje prawo do wniesienia protestu. Tym bardziej organ nie ma wpływu na to, czy i w jakim czasie dany wnioskodawca złoży protest. Instytucja Zarządzająca wskazała, iż działała zgodnie z przepisami rozdziału 15 ustawy wdrożeniowej, przyjmując, iż na rozpatrzenie każdego protestu przysługuje ustawowy termin 21 dni. Organ zauważył, iż w pierwszej kolejności analizie poddano dwa poprawnie wniesione, niezawierające braków formalnych protesty, złożone przez wnioskodawców, którzy zajmowali odpowiednio 8 i 9 miejsce na pierwotnej liście projektów wybranych do dofinansowania złożonych w konkursie. Jednocześnie były to najwyżej ocenione wnioski o dofinansowanie projektu spośród tych, które mimo pozytywnego wyniku oceny, dokonanej przez Komisję Oceny Projektów. Instytucja Zarządzająca mając na uwadze fakt, iż w efekcie pierwotnej oceny przedmiotowych wniosków, dokonanej przez niezależnych członków Komisji Oceny Projektów oraz w wyniku uwzględnienia zarzutów wskazanych w protestach zostaną one sklasyfikowane na liście rankingowej na miejscach pozwalających przyznać dofinansowanie w ramach dostępnej alokacji, a także kierując się terminowością załatwiania spraw, uchwałami Zarządu Województwa o nr [...] z dnia [...] marca 2018 roku oraz nr [...] z dnia [...] marca 2018 roku podjęła decyzję o uwzględnieniu złożonych środków odwoławczych. Organ podkreślił, że wniosek o dofinansowanie Skarżącej zajął na liście rankingowej trzynaste miejsce na dwadzieścia dwa pozytywnie ocenione wnioski. Odnosząc się do zarzutu wskazującego, że informacja o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia zawiera wadę prawną w postaci wydania i podpisania jej przez osobę zaangażowaną w ocenę projektu, organ podkreślił, że o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia postanowił uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2018 roku Zarząd Województwa, natomiast Dyrektor Departamentu Europejskiego Funduszu Społecznego M.J. podpisała jedynie pismo przewodnie informujące skarżącego o treści tego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym nie zachodzi kolizja z przepisem art. 37 ust. 1 w zw. z art. 60 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. Skarżąca przed rozprawą, reprezentowana tym razem przez radcę prawnego A.F., złożyła pismo z dnia [...] maja 2018 r., w którym ustosunkowała się do udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę. Podniosła w nim, iż organ, w skardze powoływał się na uzasadnienie projektu uchwały zarządu województwa, pomimo, iż uzasadnienia tego Skarżącej nie ujawnił, zaskarżona informacja została jej doręczona bez załączników, stąd uchwała ta skarżącej nie była w ogóle znana. Zakwestionowała również odwołanie się do pisma urzędowego Ministerstwa Rozwoju, ponieważ nie stanowi ono źródła prawa. Podtrzymała swe pozostałe zarzuty, w szczególności naruszenia zasady przejrzystości (art. 37 ustawy wdrożeniowej) oraz zakwestionowała ocenę protestów według kryterium kolejności wpływu. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy wdrożeniowej, które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. 3.2. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny jest informacja Instytucji Zarządzającej o pozostawieniu protestu złożonego przez Skarżącą bez rozpatrzenia, z uwagi na wyczerpanie środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej 8. Nowoczesna edukacja. Działania 8.3 Upowszechnienie kształcenia ustawicznego związanego z nabywaniem i doskonaleniem kwalifikacji zawodowych. 3.3. Przywołany, jako podstawa działania organu, art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej (w brzmieniu obowiązującym przed 1 września 2017 r.) stanowił, że w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Wyjaśnić należy na wstępie, że stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 1475) do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym ustawą zmienianą w art. 1 jest ustawa wdrożeniowa. W rozpoznawanej sprawie konkurs został ogłoszony [...] sierpnia 2017 r., zatem należało stosować regulacje obowiązujące przed 1 września 2017 r. 3.4. W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania każdej czynności związanej z oceną. Elementem postępowania konkursowego jest przewidziana w art. 53 ustawy wdrożeniowej możliwość wniesienia protestu rozpoznawanego zgodnie z regułami określonymi w art. 55-60 tej ustawy, z tym, że w przypadku określonym w art. 66 ust. 2 pkt. 1 ustawy wdrożeniowej - wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania, organ pozostawia protest bez rozpatrzenia. Z powyższego wynika, że zasady określone w art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej obejmujące każdą fazę procedury konkursowej mają także zastosowanie w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Jak trafnie podniosła Skarżąca, wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie determinuje sposób rozpoznania protestu. 3.5. Organ z naruszeniem zasady przejrzystości (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej) pozostawiając protest bez rozpatrzenia, poza powołaniem się na wyczerpanie środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach, ani w podjętej uchwale, ani w doręczonej Skarżącej informacji, nie umotywował twierdzenia o wyczerpaniu środków odwołaniem do bliższych danych. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wyłącznie zacytował uzasadnienie sporządzone do projektu uchwały, które jednak, co należy podkreślić, nie zostało jednak Skarżącej doręczone. Ponadto, co również istotne, wskazana w uzasadnieniu projektu argumentacja nie jest elementem treści podjętej uchwały, a sama uchwała też nie odwołuje do tego uzasadnienia. Z pewnością zatem uzasadnienie projektu uchwały nie jest aktem z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej ani czynnością z art. 61 ust. 2 tej ustawy. W ocenie Sądu wydana na podstawie art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej uchwała (a nie udzielona odpowiedź na skargę) winna wykazywać, że środki na dofinansowanie projektu w ramach działania zostały w sposób wiążący rozdysponowane. Powinna zawierać uzasadnienie faktu wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym konkursie (w szczególności wskazanie wielkości kwoty przeznaczonej oraz jej rozdysponowanie na poszczególne projekty, z powołaniem się na dokumenty finansowe), by Skarżąca i ewentualnie sąd administracyjny mieli możliwość weryfikacji twierdzeń organu. Ponadto, ze wskazanego uzasadnienia do projektu uchwały oraz udzielonej odpowiedzi na skargę, nie wynika, że w chwili podejmowania zaskarżonego aktu doszło do zawarcia umów bądź wydania decyzji o dofinansowaniu wybranych projektów na kwotę, która uprawniałaby do stwierdzenia rzeczywistego wyczerpania środków na finansowanie przedmiotowego zadania. Podkreślić należy, że dla oceny zasadności pozostawienia protestu bez rozpatrzenia istotne znaczenie ma rozumienie pojęcia "wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania". W orzecznictwie sądowym podnosi się, że pojęcie to oznacza faktyczne wyczerpanie środków, będące konsekwencją zawarcia umowy o dofinansowanie lub wydania decyzji o dofinansowaniu, które zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowią podstawę dofinansowania projektu. Samo umieszczenie projektu na liście, o której mowa w art. 46 ust. 4 ustawy nie oznacza, że projekt ten będzie realizowany i, że środki przeznaczone na jego realizację zostały już wyczerpane. Jak wskazuje się w orzecznictwie, użyte w art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej sformułowanie wyczerpanie w odniesieniu do środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów oznacza ich faktyczne zużycie, nie zaś jedynie potencjalną możliwość ich wydatkowania. Za takim rozumieniem wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów przemawia treść art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Przepis ten stanowi, że umowa o dofinansowanie projektu może zostać podpisana, a decyzja o dofinansowaniu projektu może zostać podjęta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria, na podstawie których został wybrany do dofinansowania. Rzeczywiste wyczerpanie środków musi zatem nastąpić w formie prawnej przewidzianej w art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Umieszczenie projektu na liście projektów wybranych do dofinansowania nie stanowi wiążącego przyrzeczenia (zobowiązania) zawarcia umowy o dofinansowanie. Tylko wówczas można by przyjąć, że umieszczenie na liście jest równoznaczne z rozdysponowaniem kwoty przeznaczonej na dofinansowanie (tak NSA w wyroku z 05.12.2017 r. II GSK 3577/17, zob. również np. wyrok NSA z 18.10.2017 r. II GSK 3172/17, wyrok WSA z 15.11.2017 r., III SA/Łd 1003/17, wszystkie orzeczenia przywołane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreśla się również (tu za wyrokiem NSA z 13.03.2018 r. II GSK 267/18), że określając przesłanki i stanowiąc podstawę pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, przepis bezpośrednio odnosi się do środka prawnego w procedurze odwoławczej oceny projektu, co z punktu widzenia konstytucyjnej zasady prawa do odwołania się nie może pomijać zagadnienia jego efektywności zwłaszcza, że ustawodawca nie definiuje pojęcia "wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania" - to również o potrzebie uwzględniania pełnego kontekstu normatywnego w jakim przepis ten funkcjonuje. Uwzględniając zatem istotę oraz logikę postępowania regulowanego ustawą wdrożeniową, które jest postępowaniem konkursowym z wiodącą w nim rolą szybkości i efektywności instrumentów dystrybucji środków pomocowych adresowanych do podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektowanych przedsięwzięć - a w tym kontekście także, wskazaną w art. 53 ust. 2 pkt 2 tej ustawy przesłankę zobowiązującą do negatywnej oceny projektu (projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania) - za uzasadniony należy uznać wniosek, że "wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania", jako przesłanka pozostawienia protestu bez rozpatrzenia aktualizuje się w sytuacji braku obiektywnej możliwości rozdysponowania tej kwoty na projekty spełniające kryteria wyboru. To zaś z kolei pozostaje i musi pozostawać w bezpośrednim związku z umową o dofinansowanie projektu albo decyzją o dofinansowaniu projektu, które zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, stanowią podstawę dofinansowania. Te akty stanowią podstawę dokonania płatności kwot przeznaczonych do dofinansowania projektów. Źródłem tym nie jest natomiast lista projektów, o której mowa w art. 46 ust. 3 przywołanej ustawy. Lista projektów wybranych do dofinansowania nie stanowi wiążącego przyrzeczenia, ani też zobowiązania zawarcia umowy, czy wydania decyzji o dofinansowaniu projektu. 3.6. Organ, co wynika z odpowiedzi na skargę oraz treści uchwały z dnia [...] marca 2018r. Zarządu Województwa, wyczerpanie kwoty wiąże z rozstrzygnięciem konkursu oraz pozytywnym rozpoznaniem dwóch protestów, a nie definitywnym podpisaniem umowy, a zatem nie wskazał na obowiązywanie jakichkolwiek aktów stanowiących bezpośrednią podstawę ostatecznej alokacji środków. Zdaniem Sądu narusza to art. 66 ust. 2 i art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. 3.7. Sąd nie podzielił natomiast zarzutu naruszenia art. 60 ustawy wdrożeniowej poprzez wydanie i podpisanie informacji o pozostawieniu protestu bez rozpoznania przez osobę zaangażowaną w ocenę projektu, a tym samym wzięcie udziału w procedurze odwoławczej przez osobę, która brała udział w wydaniu zaskarżonej aktu oraz naruszenie zasad rzetelności i bezstronności. Bezsporną okolicznością jest, że M.J., zaskarżoną do sądu informację z dnia [...] marca 2018 r. podpisała oraz podpisała także informację o wyniku oceny projektu z dnia [...] lutego 2018 r., była także przewodniczącą Komisji Oceny Projektów. Powyższe oznacza, że M.J. brała czynny udział w ocenie projektu, jednak w rozpoznawanej sprawie nie doszło z jej udziałem do rozpoznania protestu, jego weryfikacji, o której mowa w art. 56 ust. 2, a także do ponownej oceny, o której mowa w art. 58 ust. 3. Nie wystąpiły zatem enumeratywnie wymienione zdarzenie wyłączające osoby dokonujące oceny projektu. Podkreślić należy, że w rozpoznawanej sprawie aktem pozostawiającym protest bez rozpatrzenia była uchwała Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2018 r., natomiast podpisana przez M.J. informacja zawierała jedynie zawiadomienie o treści zapadłej uchwały; miała ona charakter czynności technicznej nie związanej z rozpoznaniem protestu, jego weryfikacją czy też ponowną oceną. Wysłanie tej informacji jest niezbędne dla uruchomienia procedury wniesienia skargi do sądu - art.61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. 3.8. Z tych przyczyn, na mocy art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy wdrożeniowej, Sąd orzekł, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazał sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. Na koszty postępowania w kwocie 697 zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł, na podstawie § 14 ust. 1 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za radców prawnych (t.j. Dz. U. 2018.265), oraz opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. 3.9. W ponownie prowadzonym postępowaniu Instytucja Zarządzająca uwzględni ocenę prawną Sądu. Ustali i da wyraz w uzasadnieniu ewentualnego aktu o pozostawieniu protestu bez rozpoznania, ze wskazaniem na określone dokumenty, czy i w jakiej dacie oraz na skutek jakich zdarzeń doszło, w rozumieniu przedstawionym wyżej, do wyczerpania kwoty środków przeznaczonej na dofinansowanie działania. W przypadku ustalenia, że środki na dofinansowanie nie zostały w sposób wiążący rozdysponowane rozpozna protest.