I SA/Go 202/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2018 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2015 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S sp. z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lutego 2018r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia [...] lipca 2017 r. określającą skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2015 r. w wysokości 288.882,00 zł. W skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji, ponieważ zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu podała, że przedmiotem działalności spółki jest działalność rolnicza, w ramach której zawiera się uprawa zbóż (pszenicy, kukurydzy, rzepaku) oraz hodowla była i trzody mięsnej. Za uwagi na charakter prowadzonej działalności, przychody mają charakter sezonowy, osiągają najwyższy poziom w okresie jesiennym, po żniwach, podczas gdy pierwsza połowa roku wiąże się z ponoszeniem nakładów. Ponadto spółka osiąga przychód ze sprzedaży zwierząt oraz z tytułu dopłat. Mimo wszystko, działalność spółki jest nisko rentowna, a osiągnięte w poprzednich latach dodatnie wyniki finansowe wynikają z wysokiego poziomu pozostałych dochodów operacyjnych wykazywanych w rachunku zysków i strat, które wynikają z przyrostu inwentarza żywego i nie wpływają na stan środków pozostających do dyspozycji. Z kolei posiadane środki trwałe są konieczne do prowadzenia działalności rolniczej, a utrata któregokolwiek uniemożliwi właściwe prowadzenie gospodarstwa. Wskazała, że także hodowla zwierząt wiąże się z koniecznością dokonywania znacznych nakładów. Należy zapewnić im odpowiednią ilość pożywienia (ok. 50% nabywana jest od pomiotów trzecich) czy też ciągłą opiekę weterynaryjną. Tymczasem ceny produktów rolnych od 15 lat utrzymują się na stałym poziomie, przy jednoczesnym wzroście kosztów prowadzenia gospodarstwa. Dodała, że wysokość dochodów w dużym stopniu zależy do panujących warunków atmosferycznych, a panujące w tym roku mrozy mogły spowodować przemarznięcie znacznej ilości roślin, a więc stratę. Podniosła, że w celu utrzymania płynności finansowej w ubiegłych latach zaciągnęła kredyt obrotowy, co wiąże się z corocznym obowiązkiem spłaty raty w wysokości 20.000 zł, a w roku 2019 kwoty 140.000 zł. Korzystając z zewnętrznych źródeł finansowania zakupiono samochód – chłodnie oraz ciągnik rolniczy, co wiąże się z obowiązkiem spłaty rat. Strona stwierdziła, że nie posiada wolnych środków umożliwiających zapłatę podatku. Konieczność jego zapłaty odbije się negatywnie na wysokości plonów, hodowli zwierzęcej, oraz spowoduje poważne ryzyko zwolnienia pracowników, co przełoży się na ograniczenie działalności oraz utratę wypracowanej pozycji rynkowej. W załączeniu przedłożono bilans sporządzony na dzień [...].12.2017 r., rachunek zysków i strat za 2017 r., w którym za bieżący rok wykazała zysk netto w kwocie 416 423,95 zł, tabelę amortyzacyjną środków trwałych za 2018 r.; umowę pożyczki samochodowej z [...].10.2016 r. na kwotę 31. 618,35 zł wraz z umową ubezpieczenia oraz umową przewłaszczenia samochodu na zabezpieczenie wierzytelności z umowy pożyczki; umowę przewłaszczenia udziału w ruchomości (ciągnik rolniczy [...] z ładowaczem czołowym o wartości 258.300,00 zł) zawartą z [...] S. A. w dniu [...] sierpnia 2016 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po myśli § 3 tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zaznaczyć również należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 6 pkt 1 i 2 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy od stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Tezy do art. 61. Wyd. V. Lex). W rozpoznawanej sprawie skarżąca uzasadniając wniosek powołała się na brak środków na zapłatę podatku, gdyż jak twierdzi, jej przychody mają charakter sezonowy i najwyższy poziom osiągają jesienią. Odnosząc się do powyższego nie sposób nie zauważyć, że Skarżąca spółka prowadzi działalność rolniczą na dużą skalę. Nie jest też tak, że uzyskuje tylko dochody sezonowe po zbiorze plonów. Sama bowiem podkreśliła, że osiąga też przychody ze sprzedaży zwierząt i z dopłat do prowadzonej działalności. Poza tym, założenie, że tegoroczny dochód będzie niższy, jest czysto hipotetyczny i nie może przemawiać za zasadnością wniosku. Sąd nie kwestionuje, że charakter prowadzonej działalności, wiąże się z większymi nakładami w pierwszej połowie roku, nie oznacza to jednak, że z tego powodu należałoby wstrzymać wykonanie wobec niej aktu administracyjnego. Na uwagę zasługuje fakt, że skarżąca przedłożyła tabele amortyzacyjne środków trwałych z których wynika, że amortyzuje nieruchomości jak i liczne ruchomości, w tym maszyny rolnicze o znacznej wartości. Sąd nie podziela jednak poglądu, że ewentualna utrata któregokolwiek z nich uniemożliwi właściwe prowadzenie gospodarstwa w sytuacji, gdy ma ona do dyspozycji stosunkowo wiele maszyn danej kategorii, choćby kilka ciągników, czy przyczep. Zatem utrata któregokolwiek z nich zdaniem Sądu nie będzie skutkowała niemożnością prowadzenia gospodarstwa. Choć nie ulega wątpliwości, że każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w sytuacji, kiedy z rachunku zysków i strat spółki za okres [...].01.2017 r. – [...].12.2017 r. wynika, że przychód netto ze sprzedaży wyniósł 445 220,00 zł., zaś zysk netto za ten rok 416 423,95 zł. Z wniosku strony wybija się również argument dotyczący wielości zobowiązań cywilnoprawnych, które zaciągnęła tj. kredyt obrotowy, pożyczka na zakup samochodu – chłodni oraz ciągnika rolniczego. Trzeba jednak podkreślić, że są to zobowiązania, o które strona zabiega z własnej inicjatywy i nie korzystają one z pierwszeństwa zaspokojenia przed zobowiązanymi publicznoprawnymi, jakimi są podatki (postanowienie NSA z 13.06.2017 r., sygn. akt II FZ 315/17). Zaznaczyć też należy, że określenie w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego nawet w wysokiej kwocie, nie uzasadnia automatycznie samo z siebie wstrzymania jej wykonania. Tym bardziej, że w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi strony, uiszczone już a nienależne zobowiązanie, będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania, co dodatkowo przemawia za "odwracalnością" skutków, które wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla strony. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.