I SA/Go 210/15

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2015-08-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Skupień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych może zostać wstrzymana przez sąd administracyjny na wniosek skarżącego?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych nie podlega wstrzymaniu przez sąd administracyjny, ponieważ nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków ani nie kreuje nakazów czy zakazów, a tym samym nie nadaje się do wykonania. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć jedynie aktów, które są wykonalne, czyli zobowiązujących do określonego zachowania.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji organów obu instancji, jednak wniosek nie został uzasadniony. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 sierpnia 2015 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych za lata 2002-2003 i 2005-2008 postanawia: oddalić wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonych decyzji organu pierwszej i drugiej instancji. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję: Zgodnie z regulacją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei po myśli § 3 tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Podkreślić również trzeba, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FZ 193/13). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania. Aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (vide: T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n). W sprawie strona wniosła o wstrzymanie decyzji odmawiających umorzenia zaległości podatkowych. Ponieważ jednak tego rodzaju rozstrzygnięcia nie nakładają na skarżącego żadnych obowiązków ani też nie kreują nakazów czy zakazów, to tym samym - jak wynika z powyższego - nie nadają się do wykonania, a więc nie można również orzec o ich wstrzymaniu. Na marginesie należy również dodać, że złożony wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony, a zatem nawet gdyby dotyczył aktu, który podlega wykonaniu, to Sąd nie miałby możliwości w sposób merytoryczny odnieść się do niego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło