I SA/Go 229/14
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2014-06-17
Skład orzekający: Anna Juszczyk-Wiśniewska, Jacek Niedzielski, Dariusz Skupień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może umorzyć postępowanie z powodu bezprzedmiotowości w sytuacji podjęcia przez organ zawieszonego postępowania administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie, gdy z powodu zdarzeń zaistniałych po wniesieniu skargi postępowanie stało się bezprzedmiotowe, tj. gdy cel postępowania sądowego nie może być osiągnięty lub kontrola aktu stała się zbędna. W przypadku podjęcia przez organ zawieszonego postępowania, przeszkoda do jego kontynuowania ustaje, co powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowego i uzasadnia jego umorzenie.Stan faktyczny
E.S. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o zawieszeniu postępowania wznowieniowego dotyczącego zryczałtowanego podatku dochodowego za 2002 rok. Zawieszenie było spowodowane oczekiwaniem na wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym niekonstytucyjności przepisu podatkowego. Po wniesieniu skargi Dyrektor Izby Skarbowej podjął z urzędu zawieszone postępowanie, co wyeliminowało przeszkodę w jego prowadzeniu.Rozstrzygnięcie
Umarzył postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Szymczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi E.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie.
E.S. reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Przyczyną zawieszenia postępowania, wszczętego na wniosek skarżącego z [...] września 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, było wystąpienie Marszałka Sejmu do Trybunału Konstytucyjnego o wyjaśnienie skutków prawnych wyroku Trybunału z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09, w którym orzeczono niekonstytucyjność m. in. art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., czyli w okresie za jaki wymierzono skarżącemu zryczałtowany podatek dochodowy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.
Pismem z dnia [...] czerwca 2014r., Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie. W piśmie z dnia [...] czerwca 2014r., złożonym na rozprawie 17 czerwca 2014 r. podniósł, że WSA w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu na rozprawie skargi skarżącego o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z dnia 13 października 2014r., wyrokiem z dnia 19 lutego 2014r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2009r., oraz decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2008r. wydaną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów
Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia [...] maja 2014r., cofnął wniesioną przez siebie skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej "P.p.s.a.", sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W orzecznictwie (postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011r. - II OSK 2453/2010 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreśla się, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. występuje, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi winno skutkować jej odrzuceniem.
Podkreślić należy, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zostało wydane [...] maja 2014 r., a więc po wniesieniu skargi, które nastąpiło 20 marca 2014 r.
Wskazać również należy, że celem postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego jest dokonanie kontroli przez sąd czy zatamowanie postępowania nie narusza przepisów i, gdyby sąd stwierdził naruszenie takich przepisów, wyeliminowanie z obrotu takiego postanowienia blokującego prowadzenie i zakończenie postępowania podatkowego (w realiach sprawy postępowania wznowieniowego). Wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia z dnia [...] maja 2014r. o podjęciu z urzędu postępowania, wyeliminowana została przeszkoda do kontynuowania i zakończenia tego postępowania. W skardze podnoszono, że brak było podstaw faktycznych i prawnych do zawieszenia postępowania wznowieniowego, a więc wydanie postanowienia o podjęciu tego postępowania i doręczenie go stronom wyeliminowało skutki w zakresie nieprowadzenia postępowania. Tym samym Skarżąca, choć w sposób zastępczy, uzyskała oczekiwany przez siebie cel tj. prowadzenie postępowania wznowieniowego, a jednocześnie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
O bezprzedmiotowości postępowania sądowego przekonuje dodatkowo okoliczność , że tutejszy Sąd po rozpoznaniu na rozprawie skargi skarżącego o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z dnia 13 października 2014r., wyrokiem z dnia 19 lutego 2014r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2009r., oraz decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2008r.
Odnosząc się do wniosku o zwrot kosztów postępowania, Sąd zauważa, że kwestia ta została uregulowana w art. 200 i 201 p.p.s.a. Pierwszy z nich przewiduje zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd, drugi zaś - uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.
Tymczasem w niniejszej sprawie nie doszło do merytorycznego badania skargi, tak by móc mówić o jej uwzględnieniu, a podjęcie postępowania przez organ nie było efektem uwzględnienia podniesionych w skardze zarzutów, lecz procesową konsekwencją ustania przyczyny, która w ocenie organu stanowiła podstawę zawieszenia postępowania. Brak zatem podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego od organu.
Sąd nie znalazł również podstaw do zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.
Zgodnie z art. 232 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Żadna z wymienionych sytuacji nie występuje w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło