I SA/Go 238/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dnia 7 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2005 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka "E" wraz z skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec 2005 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że organ podatkowy przystąpił do egzekwowania decyzji, dokonując w dniu [...] października 2009 r. zajęcia gazu należącego do skarżącej wraz z cysterną, w której gaz był przewożony. Według skarżącej w takiej sytuacji prowadzenie przez nią dalszej działalności nie jest możliwe, a kontynuowanie egzekucji doprowadzi w szybkim tempie do upadłości spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednakże w myśl art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 1 P.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie, odpowiadające szczególnej kategorii tymczasowej ochrony strony, wprowadzonej w art. 61 §3 P.p.s.a. jako odstępstwo od wskazanej na wstępie zasady, wynikającej z art. 61 §1 cyt. ustawy. Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 24 maja 2006r., sygn. akt I GZ 170/06 (niepubl.) i Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w pełni go podziela. Ponadto, orzeczenie dotyczące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter fakultatywny, a więc Sąd może, a nie musi wstrzymać zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w przywołanym wyżej przepisie. W świetle powyższego należy stwierdzić, że okoliczności przedstawione we wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 §3 P.p.s.a. W ocenie Sądu argumentacja strony skarżącej zasadza się tylko na ogólnych wskazaniach co do aktualnej sytuacji majątkowej i finansowej oraz na dość lakonicznym stwierdzeniu, że na skutek zajęcia gazu należącego do skarżącej wraz z cysterną, "prowadzenie dalszej działalności przez spółkę nie jest możliwe", a kontynuowanie egzekucji doprowadzi w szybkim tempie do upadłości. Skarżąca nie wykazała natomiast w żadnej mierze, że zapłata należności, określonych zaskarżoną decyzją może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia - w przypadku wzruszenia decyzji, na podstawie której należności te byłyby wyegzekwowane. Trzeba wskazać w tym miejscu, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego, ale co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody. Ponadto, wykonanie zaskarżonego aktu w drodze egzekucji sprowadza się do egzekucji należności pieniężnych, realizowanej zgodnie z zasadami i trybem określonymi w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ramach tamtego postępowania skarżącej jako zobowiązanemu także przysługują odpowiednie środki ochrony prawnej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61§3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.