I SA/Go 244/22
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2022-10-04
Skład orzekający: Jacek Niedzielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów pomocy prawnej powinien zostać uwzględniony przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu nie jest elementem orzeczenia, które sąd zobowiązany jest zamieścić w wyroku kończącym postępowanie. Wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie może być rozpoznany przez referendarza sądowego, a nie przez sąd na posiedzeniu niejawnym, chyba że zachodzą szczególnie uzasadnione przypadki.Stan faktyczny
M.K. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczące zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym za 2020 rok na poczet zaległości podatkowych za 2007 rok oraz odsetek. Sąd oddalił skargę w całości wyrokiem z dnia 15 września 2022 r. Pełnomocnik skarżącego wniósł następnie o uzupełnienie wyroku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały pokryte.Rozstrzygnięcie
Odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 września 2022 r. w zakresie przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów pomocy prawnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 października 2022 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 września 2022 r. sygn. akt I SA/Go 244/22 w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok oraz odsetek za zwłokę postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.
M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazanego w sentencji niniejszego orzeczenia.
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 101/21 Referendarz sądowy tut. Sądu przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata P.K.
Wyrokiem z dnia 15 września 2022 r. sygn. akt I SA/Go 244/22 Sąd oddalił skargę M.K. w całości.
Pismem z dnia [...] września 2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie przyznania pełnomocnikowi działającemu z urzędu poniesionych kosztów pomocy prawnej według norm przepisanych, albowiem nie zostały one pokryte ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) - dalej zwanej "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie zaś z art. 157 § 2 P.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Na mocy § 3 tego artykułu, orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
Odnosząc powyższe do treści żądania wniosku jaki złożył pełnomocnik skarżącego należy wyjaśnić, że z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należało do takich elementów orzeczenia, które Sąd zobowiązany był zamieścić w orzeczeniu kończącym (zob. przykładowo: wyrok NSA z 20 listopada 2007 r., I GSK 144/07; postanowienia NSA z 22 stycznia 2019, I FZ 14/19; z 24 stycznia 2017 r., II OSK 779/15; oraz postanowienia WSA z 2 listopada 2011 r., I SA/Wr 144/15 i z 3 kwietnia 2017 r., I SA/Wr 334/16; dostępne w CBOSA).
Zwrócić należy uwagę, że przepis art. 209 P.p.s.a., w myśl którego, wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 dotyczy jedynie obowiązku Sądu w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania między stronami. Nie ma on zatem zastosowania do przyznania pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, należnego mu od Skarbu Państwa wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną. Wskazać w tym kontekście należy na regulację z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. z której wynika, że, co do zasady, wydawanie postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków należy do kompetencji referendarza sądowego, który takie postanowienie wydaje na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią art. 258 § 4 P.p.s.a., czynność tę może wykonać sąd jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Nie stwierdzając podstaw do zastosowania art. 258 § 4 P.p.s.a., Sąd z przedstawionych wyżej powodów nie uwzględnił wniosku pełnomocnika strony skarżącej o uzupełnienie wyroku we wnioskowanym zakresie.
Na marginesie Sąd zaznacza, że złożony przez pełnomocnika wniosek z dnia [...] września 2022 r. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu zostanie rozpoznany przez referendarza sądowego.
Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Sąd, na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 157 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło