I SA/Go 244/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 listopada 2024 r. sprawy ze skargi P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2015 rok 1. Uchyla zaskarżone postanowienie w całości. 2. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. S.A. z siedzibą w W. (zwane dalej jako: skarżąca, strona) wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. (zwane dalej jako: SKO) z dnia [...] 2024r.,nr [...] stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W sprawie wystąpił następujący stan faktyczny. Decyzją z dnia [...] 2020 r, Wójt Gminy N. określił stronie wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwocie 227.135 zł. Od tej decyzji skarżąca wniosła odwołanie do SKO, które w całości utrzymało w mocy decyzję Organu I instancji, a skarżąca dokonała 9 grudnia 2020 r. wpłaty zobowiązania wynikającego z decyzji organu odwoławczego. Jednocześnie na decyzje organu odwoławczego wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który prawomocnym wyrokiem z dnia 20 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Go 65/21 uchylił w całościdecyzję SKO i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. SKO następnie decyzją z dnia [...] września 2021 r. w całości uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] października 2021 r. umorzył z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r., z uwagi na termin przedawnienia zobowiązania. Decyzja została wysłana na adres: [...] ul. [...] i została odebrana. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. strona złożyła wniosek o zwrot nienależnie wpłaconej kwoty w wysokości 118.549,00 zł, na konto bankowe spółki. Decyzją z dnia [...] 2021r., Wójt Gminy N. odmówił skarżącej zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2015r., decyzja została wysłana na adres [...] ul. [...] i nie została odebrana, została uznana za doręczoną w trybie art. 150 § 2Ordynacji podatkowej z dniem [...] 2022r. Skarżąca po uzyskaniu od organu I instancji o doręczeniu w trybie art. 150§ 2Ordynacji podatkowej złożyła w dniu [...] 2023 r. odwołanie od decyzji, stwierdzając, że zachowuje 14-dniowy do wniesienia odwołania albowiem nie doszło jej zdaniem wcześniej do skutecznego doręczenia decyzji. Postanowieniem z dnia [...] 2023 r., SKO odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] 2021 r. Na to postanowienie skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielopolskim skargę. WSA w Gorzowie Wielopolskim wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Go 54/24 uchylił postanowienie SKO w Z. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd wskazał na uchybienia proceduralne jakich dopuściło się SKO odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, bez uprzedniego stwierdzenia, że takowe nastąpiło i wydając skarżone postanowienie, organ winien najpierw wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. SKO ponownie rozpatrując odwołanie skarżącej w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2015 r. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.Podkreśliło, że o kierowaniu do skarżącej wszelkich pism na adres: ul. [...], przesądza pismo z dnia [...] kwietnia 2020 r. podpisane przez pełnomocników, w którym wskazano adres do korespondencji: P. S.A. ul. [...], i "z niczego nie wynika, aby takie oświadczenie Spółki zostało następnie cofnięte." W ślad za takim oświadczeniem ww. pełnomocników Spółki późniejsza korespondencja, prowadzona ze Spółką w zakresie podatku od nieruchomości m.in. za rok 2015 była wysyłana przez organ I instancji na ww. adres w [...] (i tam skutecznie przez Spółkę odbierana). Również korespondencja prowadzona z SKO w związku z postępowaniem odwoławczym od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] 2020 r. nr [...] , określającej stronie wysokość podatku od nieruchomości za rok 2015 w kwocie 222.135zł - wraz z ostateczną decyzją organu II instancji z dnia [...].11.2020 r. nr [...] - została skutecznie stronie doręczona na adres: ul. [...], w ślad za czym strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła z zachowaniem ustawowego terminu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim (na żadnym etapie postępowania podatkowego, czy też sądowego nie kwestionując adresu oraz trybu doręczenia przedmiotowej decyzji podatkowej). W ocenie SKO decyzja została skutecznie doręczona w dniu [...] 2021 r. Świadczą o tym jednoznacznie adnotacje doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, które wskazują, że przesyłka była zgodnie z powołanymi powyżej przepisami dwukrotnie awizowana w dniach 23 i 31 grudnia 2021 r., a w wyniku jej niepodjęcia, została zwrócona do nadawcy. Zachowanie powyższego trybu przesądza o zasadności przyjęcia tzw. fikcji doręczenia, o której mowa w art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej W myśl art. 223 §2 cyt. ustawy odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zatem skoro decyzja została skutecznie doręczona w dniu 7 stycznia 2021 r., a odwołanie zostało nadane w dniu 24 sierpnia 2023 r. to tym samym zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Skarżąca na to postanowienie złożyła skargę, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasadzenie kosztów postępowania. Zarzuciła w szczególności: 1) naruszenie przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez nieprawidłowe stwierdzenie przez organ uchybienia terminowi do wniesienia odwołania przez skarżącą w sytuacji, gdy odwołanie zostało złożone w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji Organu I instancji na właściwy adres skarżącej, a w związku z tym odwołanie powinno zostać przez organ rozpatrzone; 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, w postaci art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Organ był zobligowany do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, bowiem został on przez skarżącą naruszony, podczas gdy decyzja Wójta Gminy N. z dnia [...] 2021 r. nr [...], nie została doręczona stronie postępowania w dniu 10.01.2022 r. a dopiero w dniu 10.08.2023 r., było to pierwsze doręczenie decyzji skarżącej i tym samym nie wystąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, bowiem decyzja ta z uwagi na nadanie jej adres nie wskazany przez skarżącą w KRS nie została skutecznie doręczona dnia 10 stycznia 2022 r., a zatem termin na wniesienie odwołania nie upływał 24 stycznia 2022 r.; 3) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, w postaci art. 151 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w odniesieniu do doręczenia skarżącej spornej przesyłki zasadnym było zastosowanie tzw. fikcji doręczenia i pozostawienie w aktach postępowania ze skutkiem doręczenia decyzji wydanej w stosunku do skarżącej, podczas gdy doręczenie decyzji organu winno nastąpić na jeden z adresów podanych przez spółkę w KRS; 5) naruszenie art.121, art. 122, art. 123, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz niepełną i nierzetelną analizę zgromadzonego materiału dowodowego i uznanie, że skarżąca uchybiła terminowi na złożenie odwołania, pomimo iż przedstawione w treści złożonego odwołania okoliczności dowodzą, że w świetle przedstawionych dowodów nie sposób uznać, że nastąpiło przekroczenie tego terminu i w konsekwencji nieuprawnione stwierdzenie, ze odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu skargi między innymi podkreślono, że o skuteczności doręczenia decyzji na adres w [...], ma zdaniem SKO przemawiać fakt, że w "piśmie z dnia [...].04.2020 r. P. S.A., reprezentowana przez pełnomocników: Dyrektora Oddziału A.S. i Z-cę Dyrektora Oddziału D.O., składając organowi I instancji wyjaśnienia w zakresie podatku od nieruchomości oraz korektami deklaracji za lata 2015 -2016, wskazała jako adres korespondencji: P. S.A. [...] ul. [...], przy czym z niczego nie wynika, oby takie oświadczenie Spółki zostało następnie cofnięte."Z taką argumentacją skarżąca się całkowicie nie zgadza, bowiem pomija ona nie tylko przepisy proceduralne, ale również w sposób wybiórczy traktuje materiał dowodowy zebrany w sprawie. P. S.A. pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. wniosła o zwrot nienależnie wpłaconej kwoty zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015 r. W nagłówku pisma jako adresat została wskazana: P. S.A. [...]. Tym samym nie sposób uznać, że w piśmie, które zainicjowało wydanie decyzji o odmowie zwrotu powstałej nadpłaty, skarżąca wskazywała jako adres korespondencji: [...] W konsekwencji nie można się zgodzić z tezą strony przeciwnej o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...], bowiem decyzja została prawidłowo doręczona skarżącej dopiero w dniu 10.08.2023r. i nie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania złożonego w dniu 23.08.2023 r. Uzasadniając naruszenie art. 151 § 1 Ordynacji podatkowej wyjaśniono, że zgodnie z tym przepisem,osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub prokurentowi. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 i art. 150a stosuje się odpowiednio. Stosowanie natomiast do art. 150 § 1 w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Tym samym aby zastosować tzw. fikcję doręczenia przesyłka musi zostać skierowana na adres siedziby lub miejsca prowadzenia działalności. Skierowanie przesyłki na inny adres, który w przypadku osób prawnych nie wynika z wpisu w KRS, należy uznać za błędne. Zdaniem Strony przeciwnej o zasadności przesyłania korespondencji przez Wójta Gminy N. na adres w [...], ma świadczyć pismo skarżącej z dnia [...].04.2020 r., w którym wskazano jako adres korespondencji [...]. Nie budzi zatem wątpliwości, że wiążącym źródłem informacji co do adresu skarżącej winny być przede wszystkim dane zamieszczone w rejestrze KRS, do których dostęp, nie nastręcza żadnych trudności. Z tych względów, zdaniem pełnomocnika skarżącej,gminny organ podatkowy, aby mieć pewność kierowania pism urzędowych na właściwy adres, zobowiązany korzystać z danych ujawnionych w rejestrze sądowym, a w przypadku wątpliwości przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające, w celu ustalenia prawidłowego adresu do doręczeń.Przepisy regulujące doręczanie pism urzędowych pełnią funkcję gwarancyjną przede wszystkim w stosunku do strony postępowania. Te normy prawne nakładają na organ obowiązek dokonywania doręczeń pism w określonej formie i w określonym trybie. Stanowi to gwarancję, że strona postępowania będzie powiadomiona o wszystkich istotnych czynnościach toczącego się postępowania, w konsekwencji czego będzie mogła chronić swoje prawa. W ten sposób realizowane są dyrektywy zasady czynnego udziału stron w postępowaniu. Z uwagi na ochronny charakter przepisów o doręczeniach nie jest dopuszczalne, aby skutki błędu organu podatkowego w zakresie realizacji tych norm prawnych były przerzucane na stronę postępowania. W ocenie pełnomocnika skarżącej, podnoszony przez Stronę przeciwną argument o skutecznym odbieraniu korespondencji kierowanej na adres w [...], nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie skarżonego postanowienia, bowiem brak zastrzeżeń co do kierowania przesyłek na niewłaściwy adres, ani też terminowe złożenie przez skarżącą odwołania - nie mogą sanować uchybień w zakresie procedury doręczeń. Wskazano na pogląd istniejący w orzecznictwie, że brak skutecznego doręczenia powoduje, że nie powstają żadne skutki materialnoprawne ani procesowe będące następstwem prawidłowego doręczenia (uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r. sygn. I FPS 4/21). Wadliwie doręczona decyzja nie wchodzi do obrotu prawnego w rozumieniu art. 212 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej i tym samym nie rozpoczyna swojego biegu termin do wniesienia odwołania. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy decyzja Wójta Gminy N. z dnia [...] 2021 r. nr [...] nie została skarżącej skutecznie doręczona w dniu 7 stycznia 2022 r.(jak wskazuje organ I instancji), ani też 10 stycznia 2022 r. (data wskazywana przez SKO). Doręczenie na adres korespondencyjny Oddziału nastąpiło dopiero w dniu 10 sierpnia 2023 r. Organ w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl natomiast art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) zwanej dalej P.p.s.a., sąd uwzględnia skargę, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie (art. 134 § 1P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie należało rozstrzygnąć, czy decyzja organu I instancji z dnia [...] 2021r., została prawidłowo uznana za doręczoną w trybie art.150 § 4 Ordynacji podatkowej, jak również czy została wysłana na właściwy adres.Zdaniem skarżącej, wysłanie jej na adres w [...] nie było prawidłowe, co tym samym skutkowało nie prawidłowym zastosowanej przez SKO regulacji z art.228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W pierwszej kolejności Sąd zwraca uwagę na doniosłe skutki procesowe, jakie wiążą się dla strony z zastosowaniem trybu doręczeń przesyłek pochodzących od organów.Szczególnie rygorystycznie należy przestrzegać procedury "doręczenia przez awizo" wymienionej w art. 150 Ordynacji podatkowej. Na mocy tego przepisu, w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy, o których mowa w art. 148 § 1 oraz art. 149, operator pocztowy, w rozumieniu ustawyz dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 896 ze zm.), przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). W takim przypadku zawiadomienie o pozostawaniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w tejże placówce w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia (§ 3). Wskutek niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Sąd podkreśla, że z danych zawartych na zwróconej przez operatora pocztowego przesyłki poleconejnr [...] (k.120akt adm.) nie można przyjąć, że podjęta została skutecznie próba doręczenia skarżącej tejże przesyłki, mogąca w konsekwencji determinować przyjęcie przez SKO, iż doręczenie decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] 2021r., nastąpiło 7 stycznia 2022 r. W sprawie zachodzi bowiem nieprawidłowość udokumentowania obrotu sporną przesyłką, niezbędnego do zbudowania podstawy faktycznej fikcji doręczenia.Przypomnieć należy, że z treści przywołanego powyżej przepisu art. 150 Ordynacji podatkowej wynika, iż warunkiem sine qua non zastosowania fikcji prawnej doręczenia jest m.in. umieszczenie zawiadomienia (o pozostawieniu pismaw placówce pocztowej) w miejscach enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Wymóg ten odzwierciedlony jest w treści druków zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji, w tym treści druku zastosowanego przez Wójta Gminy N., który to druk wymaga m.in. cyt. "właściwego zaznaczenia" przez doręczającego dokładnego, precyzyjnego miejsca umieszczenia zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce wraz z informacją o możliwości jej odbioru. Za piśmiennictwem dobitnie powtórzyć trzeba, że miejsce pozostawienia zawiadomienia powinno wyraźnie wynikać z dokumentu potwierdzenia odbioru. Brak pewności co do tego miejsca wyklucza możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia (por. B. Dauter [w:] S. Babiarz, B. Dauter, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek,J. Rudowski, B. Dauter, Ordynacja podatkowa - komentarz, wyd. X, Warszawa 2017,s. 983). Tymczasem na dokumencie potwierdzenia odbioru spornej przesyłki, usiłujący ją doręczyć pracownik Poczty Polskiej nie dokonał jakiejkolwiek adnotacji dotyczącej miejsca umieszczenia zawiadomienia na posesji przy ul. [...]. Organ podatkowy zastosował zatem fikcję prawną doręczenia mimo niewykazania,że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki zostało umieszczone prawidłowo, zgodnie z przywołaną procedurą, w miejscu umożliwiającym skarżącym powzięcie informacji o awizowaniu kierowanej do nich przesyłki. Przypomnieć jeszcze dalej należy, że zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zwrotne potwierdzenie odbioru (doręczenia) przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 Ordynacji podatkowa, wywołującym określone skutki procesowe i korzystającym z domniemania prawdziwości (autentyczności) oraz domniemania zgodności z prawdą (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1186/16, z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt III FSK 4/21, z dnia 17 maja 2022 r., sygn. akt II FSK 686/20). Uwzględniając, że stanowić on może dowód wyłącznie tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone (art. 194 § 1) a contrario uznać trzeba, że brak adnotacjio miejscu umieszczenia awiza oznacza, że w tym zakresie dokument ten nie ma waloru dokumentu urzędowego, a tym samym nie korzysta z domniemania, o którym mowaw art. 194 § 1 i § 2 ww. ustawy. Zatem nie można uznać jak to zrobiło SKO, że w rozpoznawanej sprawie doszło do zastosowania doręczenia w trybie regulacji z art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej. Podkreślić także należy, że pismo z dnia [...] kwietnia 2020r., zawierające oświadczenie o dokonywaniu doręczeń na adres w [...], co prawda nie zostało cofnięte, ale było związane z postępowaniem podatkowym dotyczącym określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015r., które to postępowanie zostało zakończone z momentem upływu terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] 2021r., umarzającej z urzędu to postępowanie. Natomiast pismo skarżącej z dnia [...] grudnia 2021r., dotyczyło nowego postępowania zakończonego decyzją organu I instancji z dnia [...] 2021r.. W piśmie tym nie wskazano już ul. [...] jako adresu do doręczeń. Reasumując stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art.228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Organ ponownie rozpoznając odwołanie uwzględni oceną prawną zawartą w uzasadnieniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt 2 sentencji wyroku znajduje oparcie w treści art. 200, art. 202 § 2 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na wysokość zasądzonej na rzecz skarżących solidarnie kwoty 614 zł złożyły się: wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 535), równowartość uiszczonych opłat skarbowych od złożonego do akt sprawy dokumentu stwierdzającego udzielenie przez skarżących pełnomocnictw w kwocie 34 zł, a także wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł (§ 2ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postepowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1687 ze zm.).