I SA/Go 246/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi "D." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kwoty długu celnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. "D." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie kwoty długu celnego. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 czerwca 2021r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, przez złożenie: pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (oryginału lub prawidłowo uwierzytelnionej kopii) – zgodnie z art. 37 § 1 i 1a P.p.s.a.; dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego oryginału ewentualnie prawidłowo uwierzytelnionej kopii tego dokumentu), zgodnie z art. 29 P.p.s.a. Jednocześnie wskazano, że nieusunięcie braków formalnych w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki 16 czerwca 2021 r. (z.p.o. - k. 29 akt sądowych). W dniu 24 czerwca 2021 r. (data nadania – k. 53 akt sądowych) spółka uzupełniła wskazane w wezwaniu braki. Następnie w piśmie z dnia [...] czerwca 2021 r. (data nadania 1 lipca 2021 r. – k. 85 akt sądowych) pełnomocnik skarżącej spółki wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W motywach uzasadnienia wniosku podniosła, że z uwagi na panującą pandemię COVID-19 skarżąca wprowadziła w prowadzonym przez siebie zakładzie pracy hybrydowy system pracy, polegający na rotacyjnym kierowaniu części pracowników biurowych do pracy zdalnej. Powyższe wiąże się z niepełną obsadą stacjonarną poszczególnych działów skarżącej, w tym sekretariatu. Ponadto z uwagi na panujące upały w sekretariacie zarządzono w dniach 21.-25.06.2021 r. skrócony czas pracy. Pełnomocnik spółki wyjaśniła, że przesyłkę zawierająca dokumenty uzupełniające braki formalne skargi z dnia [...].04.2021 r. zostawiła w Sekretariacie do wysłania w dniu 22.06.2021 r., zastrzegając przy tym, że w dniu 23.06.2021 r. upływa termin do wysyłki. Niestety, z uwagi na niepełną obsadę Sekretariatu, skrócony czas pracy w związku z upałami oraz dużą ilość poczty do wysłania, ww. przesyłka została omyłkowo dostarczona przez pracownika Sekretariatu do placówki pocztowej w dniu 24.06.2021 r. Zgodnie z przyjętą od wielu lat praktyką u skarżącej - wysyła ona sama do Sądów i organów administracji publicznej korespondencję przygotowaną przez pełnomocników Spółki. Tak też było w niniejszej sprawie. W okresie ponad 12-letniej współpracy pełnomocnika ze Spółką, taka sytuacja polegająca na uchybieniu terminu zdarzyła się po raz pierwszy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 P.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Mając na uwadze treść ww. przepisu w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został wniesiony przez stronę w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony interpretację stwierdzić należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 24 czerwca 2021 r., tj. w dniu nadania przesyłki zawierającej dokumenty stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności strona złożyła 1 lipca 2021 r. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu wyjaśnić należy, że o niezawinionym uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona lub jej pełnomocnik nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Strona musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. To z treści przepisu art. 87 § 2 P.p.s.a. wynika, ciążący na wnioskodawcy, obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy wyłącznie do sądu, który powinien uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Co więcej, w przypadku, gdy strona reprezentowana jest profesjonalnego pełnomocnika, jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez Sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych (por. postanowienia NSA: z 31 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 69/09 oraz 11 stycznia 2012r., sygn. akt I GZ 231/11, wszystkie powołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej jako przyczynę uchybienia terminu wskazała zmiany trybu pracy, które skarżąca spółka wprowadziła w związku z panującą pandemią COVID-19, tj.: hybrydowy system pracy, polegający na rotacyjnym kierowaniu części pracowników biurowych do pracy zdalnej, co wiąże się z niepełną obsadą stacjonarną poszczególnych działów skarżącej, w tym sekretariatu, oraz wprowadzony przez spółkę w dniach 21.-25.06.2021 r. skrócony czas pracy z uwagi na panujące upały. Pełnomocnik skarżącej wyjaśniła przy tym, że przesyłkę zawierającą dokumenty uzupełniające braki formalne skargi zostawiła w Sekretariacie do wysłania w dniu 22.06.2021 r., zastrzegając , że w dniu 23.06.2021 r. upływa termin do wysyłki. Niestety, z uwagi na niepełną obsadę sekretariatu, skrócony czas pracy w związku z upałami oraz dużą ilość poczty do wysłania, ww. przesyłka została omyłkowo dostarczona przez pracownika sekretariatu do placówki pocztowej w dniu 24.06.2021 r. Oceniając powyższy wniosek nie sposób nie dostrzec, że pełnomocnik skarżącej spółki ceduje odpowiedzialność za uchybienie terminu na pracownika spółki, próbując tym samym uprawdopodobnić brak własnej winy w niedotrzymaniu terminu. W ocenie Sądu argumentacja ta jest nie do przyjęcia, bowiem zaniedbania osób, którymi strona się posługuje przy dokonywaniu czynności, obciążają ją samą. To strona skarżąca odpowiada za dobór pracowników i zlecony im zakres obowiązków. Ewentualne uchybienia pracowników nie zwalniają więc pracodawcy z odpowiedzialności. Przyjęta przez skarżącą spółkę praktyka samodzielnego wysyłania do Sądów i organów administracji publicznej korespondencji przygotowanej przez pełnomocników spółki nie oznacza, że pełnomocnik skarżącej czy też sama skarżąca nie ponosi odpowiedzialności za działania lub zaniedbania pracownika, któremu powierzono wysyłkę takiej korespondencji. Powołane we wniosku strony okoliczności nie pozwalają zatem przyjąć, że uchybiła ona terminowi bez swojej winy. Pomimo wprowadzonych zmian w organizacji pracy skarżąca spółka winna wykazać się starannością jakiej można domagać się od strony należycie dbającej o swoje interesy i zapewnić ciągłość realizacji swoich zadań. Na ocenę tą nie ma wpływu fakt, że taka sytuacja zdarzyła się po raz pierwszy. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na postawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.