I SA/Go 248/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Go 248/14 o rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania w sprawie ze skargi M.L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M.L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. Wskazał, że skoro Dyrektor Izby Skarbowej podjął zawieszone postępowanie wznowieniowe, skarżący uzyskał, choć w sposób zastępczy, oczekiwany przez siebie cel. W rezultacie uznał postępowanie sądowoadministracyjne za bezprzedmiotowe, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej "P.p.s.a." i je umorzył. Pełnomocnik skarżącego, pismem z dnia [...] czerwca 2014r. wniósł o uzupełnienie powyższego orzeczenia o rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania, zgodnie z wnioskiem zawartym w skardze. Podniósł, że zarówno na dzień występowania ze skargą, jak i obecnie, postępowanie nie jest bezprzedmiotowe, bowiem w obrocie prawnym w dalszym ciągu funkcjonuje wadliwe postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania podatkowego. Postanowienie o umorzeniu postępowania wraz z uzasadnieniem zostało przesłane pełnomocnikowi skarżącego 3 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do kosztów, Sąd może rozpoznana posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.). Ww. przepis na mocy art. 166 P.p.s.a., ma odpowiednie zastosowanie do postanowień, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 163 § 1 i 3 P.p.s.a. postanowienia ogłoszone na rozprawie (gdy podlegają one zaskarżeniu) Sąd uzasadnia w terminie siedmiu dni od dnia ich wydania i z urzędu doręcza stronom. W świetle powyższych przepisów wynika bezsprzecznie, że 14 -dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia rozpoczyna swój bieg od dnia jego doręczenia stronie z uzasadnieniem z urzędu. Z uchybieniem tego terminu będziemy zaś mieli do czynienia nie tylko, gdy strona go przekroczy, ale i wtedy gdy złoży go przedwcześnie tj. wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia, które nie zostało jeszcze doręczone. W sprawie postanowienie o umorzeniu postępowania zostało wydane po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. i wysłane skarżącemu wraz z uzasadnieniem 3 lipca 2014 r. Skarżący wniosek o uzupełnienie postanowienia w zakresie kosztów złożył już 27 czerwca 2014 r. Z powyższego wynika zatem, że wniosek został złożony przedwcześnie. Nie może bowiem odnieść skutku wniosek o uzupełnienie postanowienia, złożony jeszcze przez doręczeniem go stronie, a więc w czasie, kiedy nie mógł rozpocząć swojego biegu termin do uzupełnienie orzeczenia. Natomiast okoliczność, że strona dowiedziała się w inny sposób o treści postanowienia, nie wpływa na początek biegu terminu do wystąpienia z żądaniem uzupełnia orzeczenia, który biegnie od daty jego doręczenia z urzędu przez Sąd (por. postanowienie NSA z 16 września 2008 r. sygn. akt II OZ 917/08). Na marginesie, odnosząc się również do samego wniosku, Sąd zwraca uwagę, że nie mógłby on zostać uwzględniony, z uwagi na brak do tego podstawy prawnej. Nie zaistniała bowiem żadna z sytuacji, która pozwalałyby zasadzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (uwzględnienie skargi w całości przez organ), natomiast art. 203 i 204 P.p.s.a. dotyczy zwrotu kosztów wywołanych wniesieniem skargi kasacyjnej. Z kolei w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W sprawie żadna z ww. sytuacji nie miała miejsca. Sąd, co prawda postanowieniem z 25 czerwca 2014 umorzył postępowanie, jednak umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego nie było związane z zastosowaniem art. 54 § 3 P.p.s.a. tzw. "autokontroli" przez organ podatkowy, co uzasadniłoby możliwość zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, lecz z powodu niewymienionego w art. 209 P.p.s.a. przypadku bezprzedmiotowości postępowania "z innych przyczyn" (art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Nie miała również miejsca sytuacja z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, w której Sąd zobowiązany byłby do zwrotu uiszczonego wpisu. W tych okolicznościach Sąd, działając na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.