I SA/Go 260/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej postanawia odrzucić skargę. A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] kwietnia 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej. Ww. skarga podpisana została przez L.G.. Do skargi dołączono pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej Spółki przed wszystkimi urzędami udzielone przez Prezesa Zarządu ww. Spółki L.G. dla M.W.B.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 maja 2015r. wezwano: -skarżącą Spółkę do złożenia - w terminie 7 dni - dokumentu określającego umocowanie L.G. do reprezentowania strony skarżącej - aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, oryginału ewentualnie prawidłowo uwierzytelnionej kopii tego dokumentu, pod rygorem odrzucenia skargi, oraz -M.B. - w terminie 7 dni - do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi z wykazaniem, że należy on do kręgu podmiotów wskazanych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", pod rygorem pominięcia czynności procesowych podjętych przez niego (art. 44 § 2 p.p.s.a. Ww. wezwania doręczono odpowiednio w dniu 27 maja 2015r. i 3 czerwca 2015 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru korespondencji - k. 34 i 35 akt sądowych). W odpowiedzi, pismem z dnia [...] czerwca 2015 r., M.B. przesłał umowę o dzieło nr [...] z [...] czerwca 2015 r. na podstawie której przyjął on do wykonania zamówienie polegające na reprezentowaniu skarżącej Spółki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie I SA/Go 260/15 wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do przepisu art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast przepis art. 29 p.p.s.a. stanowi, że organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 35 § 2 p.p.s.a., pełnomocnikiem osoby prawnej może być pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Artykuł 37 § 1 p.p.s.a. określa natomiast, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Podnieść przy tym należy, że chodzi tutaj o pierwszą czynność procesową z udziałem tego pełnomocnika; może to być czynność polegająca na wszczęciu postępowania przez wniesienie skargi lub kolejna czynność dokonana przez tego pełnomocnika, który w trakcie trwania postępowania wstąpił do sprawy. Jeżeli wymóg ten nie zostanie zachowany przez pełnomocnika wnoszącego pismo w sprawie, sąd, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., traktuje to uchybienie jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku zaś skargi pod rygorem jej odrzucenia. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dalszego biegu było wykazanie prawa L.G. do reprezentowania skarżącej Spółki (odpis z Krajowego Rejestru Sądowego) oraz złożenie przez M.B. pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. W terminie, który wyznaczony został w stosownych wezwaniach, L.G. nie wykazał żadnego dokumentu wskazującego na jego umocowanie do podpisania skargi, z kolei M.B. przedstawił umowę o dzieło jako podstawę pełnomocnictwa w przedmiotowej sprawie. W tym jednak momencie należy wskazać, że M.B. nie może działać jako pełnomocnik procesowy spółki z o.o. A w postępowaniu sądowoadministracyjnym w tej sprawie, nie spełnia bowiem żadnych wymagań wynikających z art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a.. Z przytoczonego wyżej przepisu art. 35 § 2 p.p.s.a. zdanie pierwsze wynika jednoznacznie, iż pełnomocnikiem podmiotów, o jakich w nim mowa, może być, oprócz osób wymienionych w § 1 art. 35 p.p.s.a., także pracownik tego podmiotu lub jednostki nadrzędnej. Definicja legalna pracownika zawarta została z kolei w art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t. j.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21 poz. 94 ze zm.) dalej w skrócie "k.p.". Zgodnie z tym przepisem pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Zawarte w art. 2 k.p. wyliczenie form w jakich dochodzi do nawiązania stosunku pracy ma charakter enumeratywny co oznacza, że stosunku pracy nie kreują np. umowy cywilnoprawne (umowa o dzieło czy zlecenia), a osoby zatrudnione na podstawie tych umów nie są pracownikami. W świetle powyższego, M.B. nie może być dopuszczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w charakterze pełnomocnika spółki A; nie jest bowiem pracownikiem skarżącej Spółki (ze skarżącą wiąże go tylko umowa o dzieło, a nie umowa o pracę). W konsekwencji uznać należy, iż w sprawie wystąpiła określona w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi.