I SA/Go 275/10
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-06-16
Skład orzekający: Joanna Wierchowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucające skargę jest dopuszczalnym środkiem zaskarżenia, czy też powinno być traktowane jako skarga kasacyjna?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucające skargę jest niedopuszczalne. Środkiem zaskarżenia kończącym postępowanie w sprawie, w tym postanowieniem o odrzuceniu skargi, jest skarga kasacyjna. Wniesienie zażalenia zamiast skargi kasacyjnej skutkuje odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zobowiązania podatkowe z tytułu importu towaru, z powodu nieziszczenia wpisu stałego od skargi. Pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd uznał, że zażalenie jest niedopuszczalne, ponieważ właściwym środkiem zaskarżenia jest skarga kasacyjna.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. W składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.I., A.P. i A.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Go 275/10 w sprawie ze skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oraz ustalenia kwoty tego zobowiązania postanawia odrzucić zażalenie
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r., wydanym na rozprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę wniesioną przez radcę prawnego W.M., działającego jako pełnomocnik skarżących W.I., A.P. i A.S., na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2010 roku, nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oraz ustalenia kwoty tego zobowiązania. Powodem odrzucenia skargi było nieziszczenie wpisu stałego od skargi wniesionej przez stronę reprezentowaną przez radcę prawnego to jest naruszenie obowiązku wynikającego z treści art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Na powyższe postanowienie, doręczone pełnomocnikowi skarżących 14 maja 2010 r. pełnomocnik wniósł w dniu 20 maja 2010 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tutejszego Sądu żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i merytorycznego rozpoznania sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 173 § 1 pkt 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni trzydziestu dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, iż doręczone pełnomocnikowi postanowienie odrzucające skargę jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Zatem przysługującym mu środkiem zmierzającym do wzruszenia tego orzeczenia mogła być tylko prawidłowo sporządzona i wniesiona skarga kasacyjna nie zaś zażalenie.
Na to, że złożone pismo procesowe jest zażaleniem wskazuje nie tylko jego nazwa, ale również wniesienie go w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi, uiszczenie opłaty w wysokości 100 zł, nie spełnienie wymogu z art. 174 pkt 1 i 2 polegającego na wskazaniu podstaw zarzutów skargi kasacyjnej tj. naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania.
Podkreślić należy, iż radca prawny jest profesjonalnym pełnomocnikiem, który winien mieć świadomość rodzaju środków zaskarżenia.
W tej sytuacji zażalenie jako niedopuszczalne należało, na podstawie art.
178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucić (por. postanowienie NSA z 4 lutego 2010r., sygn. akt: I OZ 67/10).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło