I SA/Go 284/09

I SA/Go 284/09 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lipca 2009 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca oraz za sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 2004 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniesionej przez L.Z. skardze został złożony także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "ze względu na szczególnie ważny interes strony". W motywach uzasadnienia podano, że skarżący obecnie nie posiada kwoty umożliwiającej zapłatę określonego zaskarżonymi decyzjami zobowiązania podatkowego. Nadto skarżący podniósł, że wszczęcie egzekucji na tak znaczną kwotę spowoduje pozbawienie go jakichkolwiek środków do życia. Podał też, że nie można wykluczyć, że zaskarżone decyzje zostaną uchylone bądź zmienione na korzyść strony a skutki ewentualnej egzekucji wyrządzą w jego majątku niepowetowaną szkodę. Powołując się na przesłankę ważnego interesu strony, która zdaniem skarżącego uzasadnia jego wniosek, argumentował , iż wyegzekwowanie kwoty zaległego podatku, niesłusznie też naliczonego, doprowadzi go do ruiny finansowej. W konkluzji skarżący podał, że z tych wszystkich względów należy uznać, że przesłanka ważnego interesu strony , o której mowa w art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej została spełniona i wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadniony. Sąd zważył: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera więc dwie alternatywne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i mogą one wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza , że chodzi o taką szkodę , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia , ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej , aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania . Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam , gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie , odpowiadające szczególnej kategorii tymczasowej ochrony strony , wprowadzonej w art. 61 § 3 P.p.s.a. jako odstępstwo od wskazanej na wstępie zasady , wynikającej z art. 61 § 1 cyt. ustawy. Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 24 maja 2006 r. , sygn. akt I GZ 170/06 (niepubl.) i Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w pełni go podziela. W świetle powyższego należy stwierdzić , że okoliczności przedstawione we wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji , nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W ocenie Sądu argumentacja strony skarżącej zasadza się na ogólnikowych tylko wskazaniach co do aktualnej niemożności zapłaty podatku określonego w zaskarżonej decyzji oraz zaistnienia potencjalnej groźby pozbawienia środków do życia na skutek samego wszczęcia egzekucji, co miałoby też doprowadzić skarżącego do ruiny finansowej. Skarżący nie wykazał natomiast w jakiejkolwiek mierze, że zapłata należności , określonych zaskarżoną decyzją może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia - w przypadku wzruszenia decyzji , na podstawie której należności te byłyby wyegzekwowane . Trzeba wskazać w tym miejscu, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową , rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego, ale co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody . Ponadto wykonanie zaskarżonego aktu w drodze egzekucji sprowadzać się będzie do egzekucji należności pieniężnych , realizowanej zgodnie z ustawowo określonymi zasadami i trybem , w których zobowiązanemu także będą przysługiwać odpowiednie środki ochrony prawnej. W konkluzji należy więc stwierdzić, że skarżący w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości nie wskazał żadnych konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności , uzasadniających ten wniosek . Natomiast argument o zasadności wniosku ze względu na ważny interes strony był całkowicie bezpodstawny , bowiem takiej przesłanki nie przewiduje art. 61 § 3 P.p.s.a. Podkreślić przy tym trzeba, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym skarżący nie mógł skutecznie powołać się na art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), wykazując ewentualnie spełnienie przesłanki ważnego interesu strony. Jego powinnością było bowiem wykazanie wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., wcześniej przez Sąd przytoczonych i omówionych. Również wzmianka o niesłusznym naliczeniu podatku nie mogła odnieść żadnego skutku w momencie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. O merytorycznej zasadności skargi Sąd rozstrzygnie bowiem po jej rozpoznaniu , natomiast niniejsze postępowanie może dotyczyć tylko i wyłącznie zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2004 r. , sygn. FZ 136/04). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł zatem jak w sentencji.