I SA/Go 29/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Anna Głowacka po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej (zw. dalej: Dyrektorem IC, organem odwoławczym) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnik Urzędu Celnego (zw. dalej: Naczelnikiem UC, organem I instancji) z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] określającej M.G. (zw. dalej: skarżącym, stroną) podatek akcyzowy za sierpień 2013 r. Postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym: W wyniku podjętych czynności kontrolnych, Naczelnik UC postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. wszczął wobec skarżącego z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z dokonanym w okresie od [...] stycznia 2013 r. do [...] września 2013 r. obrotem suszem tytoniowym. Następnie decyzją z [...] lipca 2014 r. ww. organ określił stronie zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym za sierpień 2013r. Decyzje doręczono skarżącemu w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej dnia 22 lipca 2014 r. Pismami z dnia [...] października 2014 r. strona złożyła odwołanie od ww. decyzji do Dyrektora IC wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014r. Dyrektor IC stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja Naczelnika UC została nadana dnia 7 lipca 2014 r. Dnia 8 lipca 2014 r. w skrzynce adresata pozostawiono zawiadomienie o pozostawieniu ww. decyzji w Urzędzie Pocztowym na okres 14 dni. Zatem, w dniu 22 lipca 2014r. upłynął ostateczny termin do podjęci przedmiotowej przesyłki pocztowej. W związku z tym, że strona nie podjęła jej w oznaczonym czasie, zaskarżone orzeczenie uważa się za doręczone skarżącemu w dniu 22 listopada 2014r. Jednocześnie Dyrektor IC wskazał, że uwzględniając 14- dniowy termin do złożenia odwołania, strona miała prawo je wnieść do dnia 5 września 2014 r. Tym samym, składając je dnia 5 listopada 2014 r. uchybiła terminowi. Organ odwoławczy dodał też, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W skardze do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie: 1/ art. 187 § 1 w zw. z art. 191 w zw. z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez ustalenie w sposób dowolny, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika UC, w wyniku czego doszło do wydania błędnego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, a następnie skarżonego; 2/ art. 122 w zw. z art. 187 w zw. art. 191 Ordynacji podatkowej przez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez organ, w szczególności dotyczącego weryfikacji okoliczności związanych z nieotrzymaniem przez skarżącego przesyłek do niego kierowanych, w tym nieprzesłuchanie świadka M.M. odpowiedzialnego za odbiór korespondencji skarżącego. W uzasadnieniu skarżący podał, że jak już wskazał we wniosku o przywrócenie terminu, w związku z częstymi i długimi wyjazdami wiosną 2014 r. upoważnił kolegę M.M. do obierania korespondencji, a wyjazd na przełomie czerwca i lipca 2014 r. był nieplanowany i wynikał z niepewnej sytuacji prawnej w kraju. W związku z powyższym dopiero w sierpniu 2014r. do Urzędu Pocztowego przesłał pełnomocnictwo dla M.M. do odbioru korespondencji, w wyniku czego nastąpiło jednorazowe jej wydanie, a następnie zostało zakwestionowane, w związku z czym skarżący przesłał do Urzędu Pocztowego kolejne, tym razem notarialne pełnomocnictwo pocztowe. Nieodebranie korespondencji i niewniesienie środka zaskarżenia w terminie nie było więc przez niego zawinione. Ponadto, organ błędnie uznał za niewiarygodne twierdzenie strony, jakoby nie było jej w kraju w dniu doręczania decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r., skoro była w nim jeszcze w dniu 18 i 26 czerwca 2014r. Organ nie wziął pod uwagę, że decyzję doręczono skarżącemu rzekomo dopiero dnia 22 lipca 2014r., kiedy nie było strony w kraju. Tak więc, zdaniem strony, w sprawie doszło do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi. Zaznaczył, że dopiero dnia 7 października 2014r. ustała przyczyna uchybienia terminowi, tj. kiedy M.M. wydano korespondencję zawierającą tytuły wykonawcze wydane w oparciu o skarżone decyzje i kiedy powzięto informacje dotyczące przedmiotu i treści decyzji. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor UC wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest postanowienie Dyrektora IC – wydane na podstawie art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 oraz art.228 § 1 pkt 2 i § 2 Ordynacji podatkowej - stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnik UC wydanej w przedmiocie określenia skarżącemu zobowiązania w podatku akcyzowym za sierpień 2013 r. W myśl art. 223 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, odwołanie wnosi się do właściwego organy odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni, od dnia jej doręczenia. Z art.150 § 1 Ordynacji podatkowej wynika natomiast, że w razie niemożności doręczenia pisma stronie w trybie doręczenie właściwego wynikającego z art. 148 § 1 lub art. 149 tej ustawy, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (pkt 1); pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę (pkt 2). Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (art. 150 § 1a ww. ustawy). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej). Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że w sprawie decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona w trybie doręczenia zastępczego przewidzianego w art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu 22 lipca 2014r. Dwukrotnie zawiadomiono bowiem podatnika o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej z uwagi na niemożność doręczenia przesyłki w trybie zwykłym w dniach 8 i 16 lipca 2014 r. oraz o miejscu gdzie może ją odebrać. Tym samym, spełnione zostały warunki jakie są wymagane do stwierdzenia skutecznego doręczenia w trybie art.150 Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA z 20.09.2011r., I FSK 1290/10). W związku z powyższym, skarżącemu od dnia 23 lipca 2014 r. zaczął biec termin do wniesienia odwołania od decyzji i upłynął bezskutecznie dnia 5 sierpnia 2014 r. Skarżący nie złożył bowiem w terminie ustawowym środka odwoławczego. Taki środek został wniesiony dopiero dnia 5 listopada 2014 r. Ponieważ zaś termin do wniesienie odwołania jest terminem zawitym, a więc nie może być przez organ przedłużany, czy też skracany, organ zobowiązany był do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Co istotne, nie jest to zależne od swobodnego uznania organu podatkowego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z 26.06.2008 r., II FSK 563/07). Poddając kontroli zaskarżone postanowienie, należy stwierdzić, że jego wydanie było celowe i zasadne. Rozumieć to, zdaje się również to strona, skoro w piśmie z dnia [...] października 2014 r. zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny jedynie, gdy termin został uchybiony. Poddając z kolei analizie wniesioną skargę nie sposób nie zauważyć, że zawarte w niej zarzuty dotyczą postępowania organu zainicjowanego ww. wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu i nie dotyczą niniejszej sprawy. Przedmiotem badania w niniejszej sprawie nie jest bowiem kwestia dotycząca terminowości złożonego wniosku o przywrócenie terminu. Także kwestia braku winy skarżącego, na co się powołuje, wynikająca, co zdaje się sugerować - z zaniedbań pracowników poczty, nie może być rozstrzygana w niniejszej sprawie. Organ II instancji, jak wynika, z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz udzielonej odpowiedzi na skargę, postanowieniem z dnia [...] listopada 2014r., nr [...], odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na zakończenie należy dodać, że ostateczny charakter postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania w toku postępowania administracyjnego nie stoi na przeszkodzie wydaniu tegoż postanowienia w przypadku wydania postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nawet bezpośrednio po wydaniu ostatniego powołanego postanowienia (patrz: NSA w wyroku z dnia 6 czerwca 2014r., sygn. akt I FSK 715/13, LEX nr 1517742). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę oddalił.