I SA/Go 29/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lutego 2022 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie umorzenia postępowania w podatku od nieruchomości za 2012 rok postanawia: odrzucić skargę. W dniu 15 grudnia 2021 r. Gmina [...] wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w rubrum orzeczenia. Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję SKO nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] października 2018 r. nr [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] i umarzającą postępowanie w sprawie określenia Nadleśnictwu zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2012 w kwocie 391.584 zł. Opowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, stosownie do § 2 art. 50, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W orzecznictwie zasadnie przyjmuje się, że legitymację do wniesienia skargi określono w art. 50 P.p.s.a. przez wyróżnienie atrybutu interesu prawnego - legitymacja materialna oraz wskazanie podmiotów, które mimo braku takiego interesu są uprawnione do wniesienia skargi - legitymacja formalna (por. postanowienie NSA z 20 marca 2019 r. sygn. akt II GSK 1925/18 – wszystkie przytaczane w niniejszej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne, w którym wydano zaskarżoną decyzję, dotyczyło odmowy stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] października 2018 r. uchylającej decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2017 r. i umarzającej postępowanie w sprawie określenia Nadleśnictwu zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2012 w kwocie 391.584 zł. Skarga na decyzję organu nadzoru została wniesiona przez Gminę, której organ wydał decyzję administracyjną, skontrolowaną następnie przez ten organ nadzoru. W związku z tym wskazać należy, że w kwestii legitymacji skargowej organu administracji publicznej wypowiadały się sądy administracyjne oraz Trybunał Konstytucyjny. Z orzecznictwa, jak i doktryny wynika, że w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego (por.: wyrok NSA z 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04 oraz postanowienie NSA z 15 października 1990 r. sygn. akt SA/Wr 990/90). Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego (por.: uchwały NSA z 9 października 2000 r. sygn. akt OPK 14/00 oraz z 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03). Także w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r. sygn. akt K 32/08 (Dz. U. Nr 187, poz. 1456) wskazano, że gmina, której wójt (burmistrz, prezydent) wydał jako organ podatkowy pierwszej instancji decyzję podatkową, nie może być ani stroną skarżącą, ani uczestnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym Gmina nie była legitymowana do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, gdyż decyzja ta została wydana w postępowaniu w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji SKO uchylającej decyzję wydaną przez organ tej Gminy. W konsekwencji skarga wniesiona przez Gminę na decyzję utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji SKO uchylającej decyzję Wójta Gminy, z którą tenże Wójt się nie zgadza, okazała się niedopuszczalna i wobec tego podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.