I SA/Go 296/17

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2017-08-23

Skład orzekający: Referendarz sądowy Damian Bronowicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka prawa handlowego, posiadająca znaczący majątek trwały (nieruchomości), może zostać częściowo zwolniona z kosztów postępowania sądowego, jeśli wykaże stratę w ostatnim roku obrotowym?
Ratio decidendi
Spółka prawa handlowego nie może uzyskać częściowego zwolnienia z kosztów postępowania sądowego, jeśli mimo straty w ostatnim roku obrotowym dysponuje znacznymi aktywami trwałymi, takimi jak nieruchomości. Posiadanie majątku, zwłaszcza o znacznej wartości, wyklucza możliwość uzyskania zwolnienia, ponieważ stan majątkowy obejmuje również środki finansowe ulokowane w majątku ruchomym i nieruchomym.
Stan faktyczny
Spółka S. sp. z o.o. złożyła wniosek o częściowe zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku VAT. W uzasadnieniu wskazała na brak prowadzenia gospodarstwa rolnego, ponoszenie strat i rosnące zobowiązania. Mimo to, spółka posiada kapitał zakładowy, grunty o znacznej wartości oraz udziały lub akcje. Spółka wykazała stratę w ostatnim roku obrotowym, ale również nabyła towary lub usługi skutkujące nadwyżką podatku naliczonego nad należnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2013 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. S sp. z o.o. wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego złożyła wniosek o zwolnienie z tej opłaty sądowej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka wskazała, że obecnie nie prowadzi już gospodarstwa rolnego. Jedyne wydatki, dotyczące obsługi korespondencji, pokrywa z własnych środków prezes spółki. Skarżąca nie otrzymuje żadnych dopłat, w związku z czym ponosi straty, a jej zobowiązania rosną. Przed wojewódzkim sądem administracyjnym prowadzonych jest kilkanaście spraw dotyczących płatności dla spółki. Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 97.681,91 zł. Posiada ona grunty o wartości 842.864 zł. Za ostatni rok obrotowy poniosła stratę w wysokości 2.380,47 zł. Do oświadczenia skarżąca dołączyła dokumenty potwierdzające te dane tj. kopię bilansu, rachunek zysków i strat oraz formularz CIT-8 za 2016 r. Zgodnie z bilansem, na koniec 2016 r. skarżąca Spółka posiadała udziały lub akcje o wartości 74.000 zł. Dodatkowo, na wezwanie referendarza sądowego, skarżąca Spółka przedłożyła deklaracje VAT-7k za I i II kwartał 2017 r., z którego wynika, że Spółka nabyła towary lub usługi, co skutkowało nadwyżką podatku naliczonego nad należnym w wysokości 1.683 zł. Ponadto prezes zarządu spółki oświadczył, że spółka nie posiada rachunków bankowych oraz nie korzysta na podstawie umów leasingu z żadnych przedmiotów. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie prawnej, jeżeli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona skarżąca musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Skarżąca domaga się częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie, zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze. zm.), wynosi 216 zł. Skarżąca nie wykazała, że jej sytuacja majątkowa uniemożliwia poniesienie pełnych kosztów postępowania. Pomimo straty w 2016 r., Spółka dysponuje znacznymi aktywami trwałymi, m.in. gruntami o wartości 842.864 zł. Wskazać należy, że w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych posiadanie majątku, szczególnie nieruchomości o znacznej wartości, wyklucza możliwość uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych. Sądy administracyjne prezentują bowiem pogląd, że stan majątkowy to nie tylko zasób gotówki znajdujący się w posiadaniu strony, lecz również środki finansowe ulokowane w majątku ruchomym i nieruchomym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt FZ 454/04, z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 390/12; z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 144/11, wszystkie dostępne w Internecie na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl ). Powyższe uwagi implikowały wniosek, że podmiot inicjujący postępowanie sądowe powinien liczyć się z ewentualnymi kosztami takiego postępowania i poprzez swoje działanie zapewnić sobie na ten cel niezbędne środki. Zatem w analizowanej sytuacji w ramach planowania wydatków, prowadząc rozległą działalność skargową i przewidując realizację swoich praw przed sądem, skarżąca powinna uwzględnić także konieczność zapewnienia środków na ich prowadzenie. Skoro skarżąca środków tych nie zabezpieczył i we własnej ocenie ich nie posiada, to okoliczność ta nie może powodować, że prawo pomocy należy mu przyznać (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt: I FZ 464/04, I FZ 465/04, II FZ 211/05, dostępne jw.). W rozpoznawanej sprawie spółka, posiadając nieruchomości o znacznej wartości, nie wykazała, że podjęła jakiekolwiek czynności w celu uzyskania środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych. Nie sposób zatem uznać, że spółka nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło