I SA/Go 299/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i M.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym . W dniu 8 lutego 2006 r. podatnicy D. i M.R., za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2006r. , Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu l instancji - Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2005 r. , Nr [...] w przedmiocie określenia wymienionym podatnikom zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 5.134,30 zł. Następnie organ podatkowy , za pośrednictwem którego skarga została wniesiona , w dniu 9 marca 2006r., z powołaniem się na przepisy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , póz. 1270 ze zm. ) wydał decyzję , w której uchylił w całości swoją decyzję ( tę zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ) , jak również poprzedzającą ją decyzję organu l instancji oraz określił podatnikom D. i M.R. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w wysokości 1.241,80 zł. Wskazana decyzja z dnia [...] marca 2006 r. wydana została w wyniku uznania przez Dyrektora Izby Skarbowej, iż skarga D. i M.R. zasługuje w całości na uwzględnienie . Jak wynika z uzasadnienia organ podatkowy po przeanalizowaniu zgłoszonych przez skarżących zarzutów , jak również z uwzględnieniem aktualnego orzecznictwa przyjął, że stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14 , póz. 176 ze zm.) , w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. , wolne od podatku dochodowego były należności pieniężne wypłacone policjantom , żołnierzom i pracownikom cywilnym jednostek wojskowych użytych poza granicami państwa w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych , misji pokojowej , akcji zapobieżenia aktom terroru lub ich skutkom , a także należności pieniężne wypłacone żołnierzom , policjantom i pracownikom pełniącym funkcje obserwatorów w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych . Ustawodawca nie dokonał przy tym żadnego rozgraniczenia wypłacanych należności pieniężnym i w związku z powyższym brak było podstaw prawnych by przyjmować , że w 2001 r. przysługujące żołnierzom pełniącym zawodową służbę poza granicami państwa , należności z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej na ostatnio zajmowanym w kraju stanowisku służbowym , nie podlegały zwolnieniu z opodatkowania . Dopiero bowiem z dniem 1 stycznia 2003 r. dokonano nowelizacji cyt. art. 21 ust. 1 pkt 83 dodając w jego treści wyraźnie , że zwolnienie nie ma zastosowania do wynagrodzeń za pracę oraz uposażeń i innych należności pieniężnych przysługujących z tytułu pełnienia służby na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym . Określając skarżącym w omawianej decyzji z dnia [...] marca 2006 r. wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 1.241,80 zł przyjęto , iż należności pieniężne wypłacone M.R. w okresie pełnienia przez niego służby poza granicami kraju są w całości zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych . W okolicznościach niniejszej sprawy oznaczało to uwzględnienie skargi podatników w całości , stosownie do art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Dyrektor Izby Skarbowej przekazał następnie skargę D. i M.R. oraz akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę , w którym to piśmie organ podatkowy zgłosił wniosek o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym . Sygn. akt l SA/Go 299/06 Skardze nadany został bieg , co polegało w szczególności na wezwaniu przez Sąd skarżących do złożenia oświadczenia , czy cofają skargę w związku z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2006 r. , Nr [...]. W piśmie z dnia 31 marca 2006 r. , otrzymanym przez Sąd w dniu 3 kwietnia 2006 r. , skarżący D. i M.R. zgodnie oświadczyli , że cofają skargę. Sąd wziął zatem pod uwagę , iż w myśl art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd pod warunkiem , że nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności , bowiem wówczas sąd musiałby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził , aby wystąpiły przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i w tej sytuacji przyjął, iż skarżący D. i M.R. dokonali skutecznego cofnięcia Wobec powyższego , w związku z powołanym przepisem art. 60 oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym . sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko