I SA/Go 318/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2025 r. sprawy ze skargi L. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji wierzytelności postanawia: odrzucić skargę. L. D. w dniu 31 lipca 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia [...] lipca 2025 r. zatytułowane "Skarga w drodze wyjątku znak sprawy [...]". WSA w Warszawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z dnia 11 sierpnia 2025 r. przekazało ww. skargę według właściwości Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w [...]. DIAS pismem z dnia [...] września 2025 r. przesłał ww. skargę z załącznikami oraz odpowiedzią na skargę do tut. sądu. Organ wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że skarga dotyczy postanowienia o odmowie zwolnienia z egzekucji wierzytelności w [...] Spółdzielni Mieszkaniowej zajętej zawiadomieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. W tej sprawie skarżący złożył już skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., która została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 187/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powstanie stanu tzw. sprawy w toku, w rozumieniu powyższego przepisu, stwarza przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. O wystąpieniu przesłanki określonej w tym przepisie można mówić w sytuacji, w której zachodzi tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. Tożsamość ta musi obejmować elementy podmiotowe i przedmiotowe. Musi zatem dotyczyć tego samego podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z 13 września 2011 r., I GSK 1077/11 - powoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Przedmiotem niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. akt I SA/Go 187/25 jest to samo postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] maja 2025 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2025 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji wierzytelności w [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, zajętej zawiadomieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. Niewątpliwie 29 sierpnia 2025 r., a więc w dacie przekazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi organowi (k. 27 akt), w niniejszej sprawie, toczyło się już postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o sygn. akt I SA/Go 187/25. Sprawa ta toczy się bowiem na skutek skargi z dnia [...] czerwca 2025 r. wniesionej przez tego samego skarżącego. Z uwagi na powyższe skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Ponadto z akt administracyjnych załączonych do akt sprawy o sygn. I SA/Go 187/25 wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone L.D. 11 czerwca 2025 r. (k. 58). Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o prawie, sposobie oraz trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Ostatnim dniem do wniesienia skargi był 11 lipca 2025 r. Datą wniesienia skargi jest dzień jej nadania do organu administracji. Nawet jednak przy przyjęciu, z korzyścią dla strony, że datą wniesienia skargi jest dzień jej nadania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tj. dzień 31 lipca 2025 r. (k. 28 akt sprawy), skarga i tak została wniesiona po upływie terminu. Tym samym skarga podlegało odrzuceniu również na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 4 i § 3 P.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.