I SA/Go 328/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska- Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oddala skargę. Skarżąca, E.S., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2013r., określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...] w kwocie 20.815 zł. Rozstrzygnięcia organów podatkowych zapadły na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, Naczelnik Urzędu Celnego, postanowieniem z [...] sierpnia 2013r. wszczął wobec E.S. postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, powstałego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym w dniu [...] kwietnia 2009 r., wyprodukowanego w 2006 r. samochodu marki [...] o numerze nadwozia [...], pojemności silnika 21967 cm3. Organ I instancji ustalił, że skarżąca nabyła na terenie Niemiec samochód marki [...], który zgodnie z umową sprzedaży został przemieszczony na terytorium kraju i następnie w dniu [...] maja 2009 r. po raz pierwszy zarejestrowany bez złożenia deklaracji AKC – U i uiszczenia podatku akcyzowego. W odpowiedzi na pismo organu z [...] maja 2012r., Urząd Miasta przesłał kopie dokumentów przedłożonych do rejestracji pojazdu. Z uzyskanego w ten sposób urzędowego tłumaczenia niemieckiego dowodu rejestracyjnego cz. [...] i dowodu rejestracyjnego cz.ll [...] z [...] kwietnia 2009 r. wynika, że zakupiony pojazd to samochód ciężarowy. Ponadto w dowodzie rejestracyjnym cz. l [...] zawarto informację, że krata oddzielająca oraz punkty mocowania siedzeń i pasów zostały zlikwidowane. W zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] w dniu [...] kwietnia 2009 r., które wykonał K.N. z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów podano, że pojazd jest samochodem ciężarowym. Ustalono również, że na wniosek strony samochód został [...] maja 2009 r. zarejestrowany jako samochód osobowy. Z dołączonej do wniosku o zmianę rodzaju pojazdu faktury VAT z [...] maja 2009 r. nr [...] wystawionej przez "A" wynika, że w samochodzie dokonano demontażu klatki rozdzielającej, zamontowano siedzenia i pasy bezpieczeństwa. W konsekwencji w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym z [...] maja 2009 r. stwierdzono, że w pojeździe wymontowano kratkę oddzielającą część osobową od towarowej, zamontowano trzyosobową kanapę oraz oryginalne pasy w oryginalne miejsca kotwiczenia. Organ pierwszej instancji uzyskał również informację od przedstawiciela producenta samochodu [...] tj. K sp. z o.o. z której wynika, że pojazd o wskazanym numerze nadwozia został wyprodukowany jako osobowy. W toku oględzin pojazdu, dokonanych w dniu [...] listopada 2013 r. przez pracowników Urzędu Celnego stwierdzono z kolei m.in., że sporny pojazd marki [...], o nadwoziu zamkniętym, typu kombi, pięciodrzwiowy (cztery drzwi boczne i jedne z tyłu - podnoszone do góry) posiada okna na całej długości wzdłuż dwubocznych paneli oraz w części tylnej pojazdu (klapa bagażnika). Szyby w drugim rzędzie oraz w części tylnej są przyciemniane. Samochód posiada w przestrzeni pasażerskiej 5 miejsc siedzących (zarejestrowany na 5 osób), ze stałymi siedzeniami, w dwóch rzędach z tapicerką skórzaną, wyposażonych w pasy bezpieczeństwa, fabryczne (5 szt.) i zagłówki (5 szt.). Wielofunkcyjną kierownicę. Siedzenie kierowcy jest regulowane ręcznie za pomocą dźwigni, podgrzewane. Pomiędzy przednimi fotelami znajduje się podłokietnik ze schowkiem. Podsufitka pojazdu wykonana z tkaniny jednolitej na całej długości, boczki drzwi wykonane z tworzywa sztucznego z elementami skóry. Na podłodze znajduje się wykładzina welurowa i cztery welurowe dywaniki. Nawiewy powietrza i wentylacji znajdują się na konsoli przedniej, oraz na słupkach środkowych, a także na końcu tunelu pomiędzy siedzeniami I rzędu -skierowane na tylne siedzenia. Posiada uchwyty nad każdymi drzwiami - 4 szt., popielniczki - 3 szt. Pojazd wyposażony jest w skrzynię biegów automatyczną, klimatyzację automatyczną, dwustrefową, 4 punkty oświetlenia, tj. w części przedniej sufitu, w części środkowej sufitu i dwa na wewnętrznej stronie krawędzi klapy bagażnika, elektryczną regulację szyb we wszystkich drzwiach i elektrycznie sterowane i podgrzewane lusterka boczne; fabryczny system audio (radio, CD) wraz z głośnikami we wszystkich drzwiach, poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera z przodu (widoczne) oraz kurtyny boczne nad oknami oraz bokach foteli przednich. Samochód wyposażony w felgi ze stopów lekkich i relingi dachowe. Pojazd wyposażono w komputer i nawigację fabryczną oraz czujniki cofania. Nie stwierdzono stałej przegrody oddzielającej część pasażerską od części bagażowej. Podłoga części bagażowej posiada welurową wykładzinę. Na bocznych dolnych krawędziach podłogi zamocowane są szyny z przesuwanymi elementami do mocowania bagażu. Oparcie tylnej kanapy składane, dzielone asymetrycznie na dwie części. Do protokołu oględzin dołączono dokumentację fotograficzną. Przesłuchany w charakterze świadka w dniu [...] listopada 2013 r. T.O. - aktualny właściciel pojazdu zeznał, że stan techniczny pojazdu w chwili zakupu odpowiadał stanowi w jakim został przedstawiony do oględzin i nie dokonywał w nim żadnych zmian konstrukcyjnych. W wyniku przeprowadzonego postępowania i poczynionych ustaleń, Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z [...] grudnia 2013 r., określił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym na kwotę 20. 815 zł. z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał na treść art. 100 ust. 1 pkt 2 oraz ust 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zgodnie z którymi to przepisami opodatkowaniu akcyzą podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju i wyjaśniające, że samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zwrócił uwagę na klasyfikację towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) w kontekście opodatkowania pojazdu akcyzą, wskazując, że zgodnie z Nomenklaturą Scaloną klasyfikacja pojazdów do pozycji 8703 związana jest z posiadaniem pewnych cech, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone do przewozu osób niż do transportu towarów, takich jak: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów, obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi z oknami na bocznych panelach lub z tyłu, brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy a przestrzenią tylną oraz wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta. Są to Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) zawarte w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich, które zapewniają jednolitą interpretację zasad klasyfikacji towarów. Jego zdaniem, z pisma uzyskanego od przedstawiciela producenta tj. K, oraz przeprowadzonych oględzin wynika jednoznacznie, że sporny pojazd ma cechy pojazdu osobowego, przeznaczonego do przewozu osób jak i towarów. Podkreślił, że nie kwestionuje zapisów zawartych w zagranicznym dowodzie rejestracyjnym, lecz zapis ten nie może przesądzać o klasyfikacji taryfowej pojazdu do kodu CN 8704. Z kolei wielokrotne zmiany dokonywane w części dotyczącej wyposażenia pojazdu nie pozbawiły go cech, które pozwalają organowi na jego zaklasyfikowanie do pozycji CN 8703. Od powyższej decyzji, skarżąca wniosła odwołanie, domagając się jej uchylenia w całości i umorzenia postępowania. Decyzji zarzuciła: - niezasadne zastosowanie przepisów ustawy o podatku akcyzowym w sytuacji, gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia był samochód ciężarowy; - naruszenie art. 121 § 1, art. 122, 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność stwierdzenia cech pojazdu oraz niedokonaniu oceny najważniejszej funkcji pojazdu w dacie jego nabycia. Dyrektor Izby Celnej decyzją z [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając rozstrzygnięcie, podkreślił, że dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej. Sama rejestracja, czy też przeznaczenie wyrobu nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów CN. Do odpowiedniego zaklasyfikowania danego wyrobu brane są pod uwagę jego cechy projektowe, charakterystyczne dla określonej grupy wyrobów. Wskazał, że z wyjaśnień do Taryfy Celnej ogłoszonych w obwieszczeniu Ministra Finansów wynika, że w odniesieniu od do pozycji 8703, klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. z pasami bezpieczeństwa lub punktami kotwiącymi oraz z wyposażeniem do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w tylnej przestrzeni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składane lub składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących (składane lub wyjmowane z punktów mocowania); b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jednych lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazd przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Podkreślił również, że z Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej wynika, że pozycja 8703 obejmuje pojazdy, które posiadają pojedynczy, zamknięty wewnętrzny obszar, stanowiący przestrzeń dla kierowcy i dla pasażera oraz pozostałą przestrzeń, która może być wykorzystana zarówno dla przewozu osób, jak i towarów. Należą do nich również pojazdy typu van, kombi, gdzie pojazd tego typu posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i powierzchnię do transportu towarów. Dyrektor Izby Celnej potwierdził prawidłowość przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania podatkowego oraz przyjętej w jego wyniku konkluzji w kwestii uznania zasadniczego przeznaczenia sprowadzonego przez stronę pojazdu jako pojazdu do przewozu osób. Podkreślił, że wyposażenie pojazdu wymienione w protokole oględzin, oraz okazane w dokumentacji fotograficznej wskazuje na kompletne wyposażenie pojazdu kojarzone z pojazdami osobowymi. Zwrócił uwagę, że pozyskane w sprawie informacje między innymi w oparciu o dokumenty rejestracyjne, mogłyby potwierdzać twierdzenie strony, że sporny samochód był samochodem ciężarowym w rozumienie przepisów o ruchu drogowym, jednak przedmiotem postępowania nie jest klasyfikacja pojazdu w oparciu o przepisy ruchu drogowego, ale klasyfikacja do właściwego kodu CN. Odnosząc się do stanowiska strony, że samochód w momencie nabycia był pojazdem ciężarowym, co ma potwierdzać zapis z niemieckiego dowodu rejestracyjnego o likwidacji punktów mocowań pasów i siedzeń wskazał, iż nie potwierdzają tego informacje zawarte w dokumentach, które strona załączyła do zawiadomienia o zmianie stanu faktycznego z [...] maja 2009 r. jak również uzyskane podczas oględzin oraz w trakcie przesłuchania aktualnego właściciela pojazdu. Mając powyższe na uwadze oraz informacje uzyskane od K sp. z o.o. organ odwoławczy uznał, że Naczelnik Urzędu Celnego zasadnie przy klasyfikacji spornego pojazdu do pozycji CN 8703 uwzględnił cechy konstrukcyjne pojazdu oraz jego cechy projektowe, które z kolei wyznaczyły jego przeznaczenie. Z kolei pozyskane w toku postępowania pierwszoinstancyjnego wyjaśnienia strony, dotyczące okoliczności i zakresu ewentualnych przeróbek i rejestracji spornego pojazdu, potwierdzają jedynie ewentualny montaż dodatkowego wyposażenia (siedzenia, pasy, itp.) w istniejące fabrycznie przystosowane do tego celu miejsca. Ponadto niezależnie od zakresu i terminu wprowadzenia ewentualnych zmian w samochodzie nie wpłynęły one na jego zasadnicze cechy konstrukcyjne decydujące o tym, że należy ten pojazd zakwalifikować do kategorii samochodów osobowych. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że choć w niemieckim dowodzie rejestracyjnym oraz podczas pierwszego badania technicznego wykonanego [...] kwietnia 2009 r. samochód został określony jak ciężarowy, to dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym, co wyklucza możliwość dokonania klasyfikacji taryfowej spornego samochodu w oparciu o dowód rejestracyjny. Odnosząc się do zarzutów prawa procesowego stwierdził, że organ I instancji nie mógł się ustosunkować do wniosków strony zawartych w piśmie z [...] grudnia 2013 r., ponieważ pismo to, wprawdzie nadane w terminie zakreślonym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, wpłynęło do Urzędu dzień po wydaniu decyzji. Przedwczesne wydanie decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego stanowiło -zdaniem Dyrektora Izby Celnej - naruszenie wskazanego przepisu, jednak nie miało ono wpływu na treść rozstrzygnięcia. Gdyby bowiem doszło do rozpatrzenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, to organ musiałby odmówić jego uwzględnienia, ponieważ po pierwsze zebrany materiał dowodowy umożliwiał wydanie rozstrzygnięcia, a po drugie rzeczoznawcy wydając opinie opierają się na przepisach ustawy prawo o ruchu drogowym, a nie na klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN. W złożonej w ustawowym terminie skardze na powyższą decyzję, skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. Decyzji zrzuciła: 1) niezasadne zastosowanie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym w sytuacji, gdy przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód ciężarowy niepodlegający obowiązkowi podatkowemu; 2) naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 200 Ordynacji podatkowej, polegające na nieprzeprowadzeniu wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a w szczególności polegające na nieprzeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego specjalisty z zakresu techniki samochodowej na okoliczność stwierdzenie cech pojazdu oraz niedokonaniu oceny najważniejszej funkcji pojazdu w dacie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że organ nie ustosunkował się w ogóle do jej wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego specjalisty z zakresu techniki samochodowej na okoliczność stwierdzenia cech pojazdu. Tym samym zaniechano podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, pozwalającego na wydanie zgodnej prawem decyzji. Nie zgodziła się z organem podatkowym, że naruszenie art. 200 Ordynacji podatkowej, może być podstawą uchylenia decyzji, tylko wtedy, gdyby miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organ ma bowiem obowiązek respektować prawo strony do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego nawet wtedy, gdy wynik postępowania jest dla niego oczywisty. W ocenie skarżącej, wydanie przez organ I instancji decyzji przed upływem terminu, w którym mogła zapoznać się z materiałem dowodowym w pewnością miało wpływ na wynik sprawy, zwłaszcza, że wniosła w tym terminie wniosek dowodowy. Ponadto zarzuciła, że organy wydały decyzje bez dokonania oceny najważniejszej funkcji pojazdu w dacie jego nabycia w dniu [...] kwietnia 2009 r., lecz poza tą datą, w trakcie prowadzonego postępowania. Zdaniem skarżącej, przeznaczenie samochodu nadane mu w toku procesu produkcji nie ma znaczenia dla sprawy, ponieważ klasyfikacji pojazdu dla celów podatkowych należy dokonywać na dzień powstania obowiązku podatkowego, a wówczas był on przeznaczony wyłącznie do przewozu towarów, co potwierdza umowa sprzedaży, dowód rejestracyjny, a także zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym. Ponadto, zarówno dowód z oględzin jak i zeznań świadka zostały przeprowadzone po wprowadzeniu na terenie kraju stosownych przeróbek w samochodzie, celem przystosowania go do przewozu osób. Podkreśliła, że choć ustawa o podatku akcyzowym odgrywa pierwszoplanową rolę przy dokonywaniu klasyfikacji pojazdu, to okoliczność ta nie uprawnia organów do całkowitej ignorancji ustawy prawo o ruchu drogowym. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Istotą sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja dla celów podatku akcyzowego nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą samochodu marki [...]. Na wstępie podkreślić należy, że z uwagi na wewnątrzwspólnotowe nabycie ww. pojazdu w dniu [...] kwietnia 2009r. w niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm.). Zgodnie z jej art. 100 ust. 1 pkt 2 w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Natomiast ust. 4 ww. przepisu zawiera definicję samochodu osobowego, zgodnie z którą są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Nadto, w myśl przepisu art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju, przy czym podatnikiem – art. 102 ust. 1 ustawy – jest osoba fizyczna, która dokonuje ww. czynności. Trzeba również zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 powołanej wyżej ustawy do celów poboru akcyzy (...) stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 87.256.1). Zatem w celu określenia czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy, niezbędne jest prawidłowe zaklasyfikowanie tego wyrobu do kodu CN. Zawarta w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 Nomenklatura Scalona stanowi systematyczny i hierarchiczny zbiór towarów podzielonych na duże grupy towarowe, które są podzielone na sekcje, działy, pozycje, podpozycje oraz kody CN. Nomenklatura Scalona jest rozszerzeniem 8-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów opracowanego przez Radę Współpracy Celnej i przyjętego w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli 14 czerwca 1983 r., do której Polska przystąpiła 1 stycznia 1996 r. (zał. Do Dz. U. z 1997 r. nr 11, poz. 62). Zarówno System Zharmonizowany (HS), jak i Nomenklatura Scalona (CN) są uzupełniane przez Noty wyjaśniające (opracowane przez Komisję Europejską w odniesieniu do CN, a przez Światową Organizację Celną w Brukseli [WCO] w odniesieniu do HS). Noty wyjaśniające do HS są uaktualniane przez WCO decyzjami przyjętymi przez Komitet Systemu Zharmonizowanego. Pomocnicze są także opinie klasyfikacyjne Komitetu Systemu Zharmonizowanego, które nie mając mocy wiążącej, są wskazówkami, które przyczyniają się do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji CN. W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega regułom zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę, czyli do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. Klasyfikacji wyrobów do określonych kodów i pozycji znajdujących się w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Zgodnie z najważniejszą regułą 1 ORINS, do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy przy zachowaniu kolejności korzystać – o ile to możliwe – z następnych reguł od 2 do 6, a następnie z Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Ponadto, do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1 lit. a oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Zgodnie z przedmową do dokonanej na podstawie art. 9 ust. 1 ww. rozporządzenia publikacji Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. U. UE. C. 133/01) Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, jednakże nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane jako uzupełniające i używane w połączeniu z nimi. Należy przy tym pamiętać, że Noty wyjaśniające zarówno do CN, jak i HS nie mają charakteru wiążącego, nie stanowią źródła prawa, a są jedynie narzędziem pomocniczym (podobnie jak opinie klasyfikacyjne Komitetu HS) przy klasyfikowaniu towarów do prawidłowego kodu CN. Pozycja CN 8703 obejmuje "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Brzmienie pozycji CN 8703 zawiera jedynie wyłączenie z niej pojazdów objętych pozycją 8702, natomiast pojazdy spełniające kryterium zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób są pojazdami kwalifikowanymi do pozycji CN 8703, a tym samym samochodami osobowymi, o których mowa w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym. Należy podkreślić, że zarówno w opisie zawartym w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, jak i w opisie kodu CN 8703 użyto takiego samego określenia "pojazdy (...) przeznaczone zasadniczo do przewozu osób". Zatem określenie to stanowi podstawowe kryterium klasyfikacji pojazdów, które w pierwszej kolejności winno być brane pod uwagę przy zaliczaniu danego pojazdu do określonego kodu CN. Natomiast pozycja 8704 obejmuje "Pojazdy samochodowe do transportu towarowego". W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja konkretnego pojazdu do pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Przeznaczenie towaru musi stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji i jest ono decydujące, jeżeli jest temu towarowi właściwe (por. wyrok NSA z dnia 10 maja 2012 r. I GSK 370/12). Podkreślić również należy, że cecha zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób nie oznacza, że pojazd służy tylko i wyłącznie do przewozu osób. Brzmienie pozycji CN 8703 wskazuje wyraźnie, że może być on wykorzystywany również do przewozu towarów, choć zasadniczym jego przeznaczeniem jest przewóz osób. Świadczy o tym kwalifikowanie do tej pozycji samochodów osobowo – towarowych (kombi). Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób (CN 8703) bądź towarów (CN 8704) ustalane jest na podstawie cech konstrukcyjnych samochodu, jego ogólnego wyglądu i wyposażenia. Powinno się ono odbywać w oparciu o całokształt okoliczności danej sprawy – dokumenty dotyczące okresu sprzed nabycia auta, jak i po jego nabyciu, obiektywne cechy samochodu świadczące o jego dominującym charakterze. Charakteru tego nie zmieniają przeróbki dokonane w samochodzie, dostosowujące go do indywidualnych potrzeb użytkownika, lecz nie zmieniające konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu. Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Podkreślić należy, że ETS w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. C-486/06 stwierdził, że "decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (pkt 23); przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy ocenić według obiektywnych właściwości towaru (pkt 24)". Trybunał stwierdził też, że z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika - a znajduje to poparcie w orzecznictwie - iż główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd pojazdu i ogół cech tych pojazdów nadający im ich zasadnicze przeznaczenie. Istotne jest w tym względzie niewątpliwie przeznaczenie pojazdu określone przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu, zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Pomocniczo przy klasyfikowaniu towaru do pozycji CN można stosować obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. nr 86, poz. 880). Według tych wyjaśnień, zawarte w pozycji 8703 określenie "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmian konstrukcyjnych do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych tą pozycją jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y, niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które są objęte tą pozycją, są następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Natomiast powołane wyżej wyjaśnienia odnośnie pozycji 8704 wskazują, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do tej właśnie pozycji zależy od pewnych cech, które wskazują na to, że pojazdy są przeznaczone głównie do transportu towarów a nie transportu osób (pozycja 8703). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton i które posiadają oddzieloną część tylną lub otwartą naczepę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia – ławki, które nie mają pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania ani wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów i które są składane płasko na boki w celu umożliwienia pełnego wykorzystania naczepy do transportu towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych należą tzw. pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy w typie van, pojazdy typu pickup oraz niektóre SUV-y). O tym, że dany pojazd kwalifikuje się do tej pozycji, świadczą następujące cechy: a) siedzenia, ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów; b) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup); c) brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany); d) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną; e) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że w zaskarżonej decyzji organy podatkowe trafnie przyjęły, iż główną funkcją nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego samochodu marki [...] jest przewóz osób. Skarżąca nie zgadzając się z tą tezą twierdziła, że klasyfikacji pojazdu należy dokonywać na dzień powstania obowiązku podatkowego, czyli na dzień [...] kwietnia 2009 r., a na ten czas sporny pojazd był samochodem ciężarowym, o czym świadczą umowa sprzedaży, dowód rejestracyjny oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym. Nie zgodziła się przy tym, że o przeznaczeniu pojazdu decydują cechy nadane mu przez producenta. Odnosząc się do tych twierdzeń należy podkreślić, że organy nie kwestionowały w sprawie, że sporny pojazd na terenie Niemiec był zarejestrowany jako samochód ciężarowy. Potwierdza to urzędowe tłumaczenie niemieckiego dowodu rejestracyjnego cz. l [...] i dowodu rejestracyjnego cz.ll [...] z [...] kwietnia 2009 r. a także zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] w dniu [...] kwietnia 2009 r., z których wynika, że zakupiony pojazd to samochód ciężarowy. Jednakże nie ulega wątpliwość, że dowody te dowodzą jedynie tyle co wynika z zawartych w nich zapisów, a więc że pojazd za granicą był zarejestrowany jako samochód ciężarowy. Te ustalenia nie mają natomiast znaczenia w kontekście przepisów ustawy o podatku akcyzowym, gdzie istotnym jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji pojazdu do odpowiedniego kodu CN ,a te nie odbywa się w oparciu o przepisy o ruchy drogowym. A więc określenie pojazdu w przepisach tej ustawy jako "samochód ciężarowy" nie oznacza, że nie jest on samochodem osobowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym, bowiem skutki podatkowe rodzi jedynie klasyfikacja pojazdu do odpowiedniego kodu CN, a nie treść dokumentu badania technicznego na terytorium kraju lub zagranicznego dowodu rejestracyjnego. Tak więc ww. dokumenty nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów jako wyrobów akcyzowych, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które do celów poboru akcyzy nakazują stosowanie klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze CN (por. wyroki: WSA w Rzeszowie z 28.04.2011 r., I SA/Rz 133/11, WSA w Gliwicach z 12.10.2009, III SA/GL 647/09, WSA w Kielcach z 24.03.2011 r., I SA/Ke 163/11, NSA z 10 maja 2012 r. , sygn. akt I GSK 370/12). Dokonując zaś tej klasyfikacji, organy zasadnie – zdaniem Sądu uznały - że przedmiotowy pojazd posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów, które mieszczą się pod kodem CN 8703, a dokonane w nim zmiany nie zmieniły jego zasadniczego przeznaczenia, które jak wskazano ustalane jest na podstawie cech konstrukcyjnych samochodu, jego ogólnego wyglądu i wyposażenia. W tym kontekście, należy zwrócić uwagę na informację uzyskaną od przedstawiciela producenta samochodu [...] tj. K sp. z o.o., z której wynika, że sporny pojazd został wyprodukowany jako osobowy. Wskazana informacja jest o tyle istotna, że o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu decyduje także - wbrew temu co twierdzi skarżąca –jego producent, gdyż to on tworzy konstrukcję pojazdu zgodną z normami bezpieczeństwa, która ma odpowiadać przeznaczeniu pojazdu. Konstrukcyjnego przeznaczenie samochodu nie zmieniają ich użytkownicy dokonujący przeróbek, czy adaptacji wnętrza do własnych potrzeb (por. wyrok WSA w Krakowie z 5.09.2007r. , I SA/Kr 880/06). Ponadto stwierdzone podczas oględzin pojazdu w dniu [...] listopada 2013 r. przez pracowników Urzędu Celnego właściwości pojazdu – zdaniem Sądu – w sposób jednoznaczny wyznaczają jego przeznaczenie. Stwierdzono wówczas m.in., że sporny pojazd posiada nadwozie zamknięte typu kombi, pięciodrzwiowe. Okna na całej długości wzdłuż dwubocznych paneli oraz w części tylnej pojazdu. Znajduje się w nim 5 miejsc siedzących, ze stałymi siedzeniami w dwóch rzędach z jednakową tapicerką skórzaną, wyposażone w pasy bezpieczeństwa, fabryczne (5 szt.) i zagłówki (5 szt.). Pomiędzy przednimi fotelami znajduje się podłokietnik z nawiewem i gniazdem zapalniczki dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń. Podsufitka z tkaniny jednolitej, wykładzina podłogowa jednolita na całej długości. Pojazd posiada uchwyty nad każdymi drzwiami ułatwiające wsiadanie i wysiadanie z pojazdu – 4 sztuki, popielniczki. Elektryczna regulacja szyb we wszystkich drzwiach bocznych jak i głośniki i podłokietniki we wszystkich drzwiach bocznych. Wyposażony jest w automatyczną skrzynię biegów i klimatyzację, komputer, fabryczną nawigację. Wykładzina w części bagażowej jednolita. Nie stwierdzono stałej przegrody za przednim rzędem siedzeń jak również śladów po je demontażu. Także przesłuchany w charakterze świadka w dniu [...] listopada 2013 r. T.O. - aktualny właściciel pojazdu zeznał, że stan techniczny pojazdu w chwili zakupu odpowiadał stanowi w jakim został przedstawiony do oględzin i nie dokonywał w nim żadnych zmian konstrukcyjnych. W ocenie Sądu, wskazane obiektywne właściwości pojazdu, jednoznacznie wyznaczają jego zasadnicze przeznaczenie, którym jest przewóz osób. W świetle powyższego nie budzi również wątpliwości, że skarżąca – mimo dokonanych przeróbek samochodu, tego przeznaczenia nie zmieniła. Miały bowiem one charakter odwracalny i tymczasowy, nie zmieniając przy tym konstrukcji samochodu. Jak bowiem wynika z przedłożonego przez samą stronę skarżąca badania technicznego z [...] maja 2009r., z pojazdu została wymontowana kratka oddzielającą część osobową od towarowej, a w oryginalne miejsca kotwiczenia zamontowano trzyosobową kanapę oraz pasy bezpieczeństwa. Tak więc zmiany dokonane w samochodzie, umożliwiające na dzień nabycia samochodu również transport towarów, nie wyłączyły jego zasadniczego przeznaczenia jakim jest przewóz osób. Ponadto, w świetle ww. dowodów nie można podzielić stanowiska skarżącej, że na dzień nabycia punkty mocowań pasów i bezpieczeństwa zostały w samochodzie zlikwidowane. Stoi to bowiem w oczywistej sprzeczności z ustaleniami organu, dokonanymi w oparciu o: dokumenty przedstawione przez stronę skarżącą w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta w maju 2009r., dokonane oględziny, informacje uzyskane podczas przesłuchane świadka T.O. - przesłuchania aktualnego właściciela pojazdu. W związku z powyższym, Sąd za chybiony uznał zarzut niezasadnego zastosowania przepisów ustawy o podatku akcyzowym, gdyż w sprawie organy bezsprzecznie wykazały, że przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia był samochód osobowy. Skarżąca zarzuciła również organom naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, 191 oraz art. 200 Ordynacji podatkowej, poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej na okoliczność stwierdzenia cech pojazdu oraz niedokonanie oceny jego najważniejszej funkcji w dacie jego nabycia. Jej zdaniem, wydanie przez organ I instancji decyzji, przed upływem terminu z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, miało wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy wyznacza stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W sprawie, postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego o wyznaczeniu tego terminu doręczono po dwukrotnym awizowaniu 11 grudnia 2013 r. Skarżąca w dniu 18 grudnia 2013 r. nadała pismo, w którym wniosła o powołanie biegłego podtrzymując nadal własne stanowisko w sprawie. Organ wydał decyzję [...] grudnia 2013 r. nie mając możliwości ustasunkowania się do ww. wniosku, z uwagi na jego wpływ do organu po dacie wydania rozstrzygnięcia. Z związku z powyższym, należy stwierdzić, że decyzja organu I instancja została wydana w uchybieniem art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, co zresztą w sprawie nie jest sporne. Nie ulega jednak wątpliwości, że nie każde naruszenie ww. przepisu skutkować będzie uwzględnieniem skargi, a jedynie takie, które miało wpływ na wynik sprawy (por. uchwała NSA z 25.04.2005 r., FPS 6/04; wyrok NSA z 31 maja 2011r., II FSK 4/10). Podkreślić również należy, że podstawową funkcją art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej i terminu z niego wynikającego nie jest zakreślenie go podatników w celu złożenia ostatnich wniosków dowodowych, lecz wypowiedzenie się co do zebranego w dotychczasowym postępowaniu materiału dowodowego (por. wyrok NSA z 30.11.2007r., II FSK 981/06). W ocenie Sądu, wskazane naruszenie nie miało wpływu na wynik sprawy. Wskazać należy na bierną postawę strony skarżącej, jaką przyjęła podczas całego postępowania. Znamienne jest, że podczas całego postępowania wyjaśniającego, skarżąca ograniczyła się jedynie do złożenia wniosku o zawieszenie postępowania, a wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego został złożony w ostatnim dniu terminu zakreślonego stronie do wypowiedzenia się w sprawie. Ponadto, Sąd podziela pogląd organu, że wnioskowany dowód nie wniósłby nic nowego do sprawy, bowiem zebrany materiał dowodowy umożliwiał wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia. Z kolei z art.188 Ordynacji podatkowej wynika, że tylko w sytuacji, gdy przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy i nie zostały stwierdzone innym dowodem, należy uwzględnić żądanie strony. Sąd nie podziela także stanowiska, że dla ustalenia funkcji pojazdu wymagana była specjalistyczna wiedza biegłego rzeczoznawcy z dziedziny techniki samochodowej. Organy nie potrzebowały bowiem żadnych dodatkowych informacji ponad te, które uzyskały w trakcie prowadzonego postępowania. Co więcej, strona wnioskowała o powołanie biegłego na okoliczność stwierdzenia cech pojazdu, które w sposób szczegółowy zostały opisane w protokole z przeprowadzonych oględzin pojazdu, a przyjętych na ich podstawie ustaleń, strona nie była w stanie skutecznie podważyć przed organem odwoławczym. Natomiast do dokonania klasyfikacji towarów do odpowiedniej pozycji CN organy są uprawnione samodzielnie. Klasyfikacja do odpowiedniego kodu nomenklatury, wobec nieskomplikowanych kryteriów tej klasyfikacji, nie wymaga bowiem wiadomości specjalnych. Stąd organ, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, był uprawniony do dokonania tej klasyfikacji we własnym zakresie. W konsekwencji, nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. Stan faktyczny został bowiem prawidłowo ustalony w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, którego ocena mieści się w ramach swobodnej oceny. Mając na uwadze wszystkie przedstawione wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.