I SA/Go 341/09
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2009-12-29
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Niedzielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spółka wykazała, że nie posiada wystarczających środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego, aby uzyskać prawo pomocy w zakresie częściowym?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym podlega oddaleniu, jeśli strona (w tym osoba prawna) nie przedstawiła dokumentów potwierdzających jej trudną sytuację majątkową, mimo wezwań sądu. Ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskodawcy. Samo oświadczenie o niskim saldzie na rachunku bankowym i prowadzeniu postępowania egzekucyjnego nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o zwolnienie od opłaty skarbowej, a następnie rozszerzyła go na całość kosztów sądowych, powołując się na prowadzone postępowanie egzekucyjne i niskie saldo na rachunku bankowym. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając złożone oświadczenie za niewystarczające i wezwano spółkę do przedłożenia dodatkowych dokumentów. Spółka wniosła o przedłużenie terminu, a następnie sprzeciw od postanowienia referendarza. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
I SA/Go 341/09 POSTANOWIENIE Dnia 29 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa "A’ Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia od opłaty skarbowej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
I SA/Go 341/09
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 października 2009 r. Referendarz Sądowy odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżąca spółka wniosła o zwolnienie od wpisu od skargi. Następnie rozszerzyła wniosek formułując żądanie zwolnienia od całości kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż w związku z prowadzoną egzekucją spółka nie ma środków wystarczających na sfinansowanie swego udziału w postępowaniu przed sądami administracyjnym. W oświadczeniu o majątku i dochodach spółki podano jedynie, iż kapitał zakładowy spółki wynosi 220.000 zł oraz, że na rachunku bankowym spółka posiada 7,17 zł.
W trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej "P.p.s.a.") wezwano skarżącą spółkę do złożenia odpisu zeznania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 rok, odpisów miesięcznych deklaracji w podatku od towarów i usług za ostatnie dwa miesiące, zbiorczego zestawienia wartości przychodów i kosztów uzyskania przychodów za ostatnie trzy miesiące jak również aktualnych wyciągów obrazujących saldo na wszystkich rachunkach bankowych spółki. W piśmie zawierającym wezwanie wskazano, że treść złożonego przez spółkę oświadczenia o majątku i dochodach nie jest wystarczająca do ustalenia sytuacji majątkowej spółki oraz pouczono skarżącą, iż ciężar dowiedzenia przesłanek prawa pomocy obciąża wnioskodawcę. Wezwanie doręczono spółce 20 sierpnia br.
W terminie zakreślonym do złożenia dokumentów spółka wniosła o przedłużenie terminu, a zarządzeniem z dnia 1 września br. przedłużono termin do złożenia dokumentów o 7 dni licząc od dnia doręczenia zawiadomienia w tym przedmiocie.
Przed upływem tak określonego terminu wpłynęło pismo z [...] września 2009 r. podpisane przez M.B. - określoną w treści pisma jako prokurent z prośbą o kolejne przedłużenie terminu zakreślonego do złożenia żądanych dokumentów. Żądanie prolongaty terminu motywowano koniecznością kontaktu z prezesem spółki, nieobecnym z powodu choroby.
Ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, iż uprawniony do reprezentowania spółki jest wyłącznie jedyny członek zarządu – D.K.. Dla spółki nie ustanowiono prokurenta. Dalej stwierdzono, że w pierwszej kolejności należało rozważyć celowość wzywania spółki do uzupełnienia braków pisma z [...] września 2009 r. poprzez zbadanie umocowania podpisującej je osoby do reprezentowania skarżącej. Wskazano bowiem, iż wcześniej uwzględniono wniosek skarżącej o przedłużenie terminu do złożenia dokumentów obrazujących sytuację majątkową spółki. Pierwsze żądanie przedłużenia terminu wystosowano [...] sierpnia 2009 r. Okres jaki upłynął od tego czasu był z pewnością wystarczający do zgromadzenia dokumentów, związanych z działalnością gospodarczą spółki. Niewiarygodne jest przy tym, by ich zgromadzenie nastręczało jakiekolwiek problemy. Stąd też odstąpiono od wzywania do uzupełnienia braków pisma podpisanego przez M.B.. Zdecydował o tym brak podstaw do przedłużenia terminu (art. 84 P.p.s.a.).
Podkreślono, że zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Zwolnienie od kosztów sądowych dopuszczalne jest wówczas, gdy z porównania sytuacji majątkowej strony z wysokością obciążających ją kosztów wynikałoby, że pokrycie kosztów sądowych z majątku strony jest niemożliwe i jednocześnie strona nie posiada możliwości zgromadzenia środków niezbędnych na sfinansowanie kosztów sądowych.
Z art. 246 § 2 p.p.s.a. wynika jednak, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy (por. post. NSA z 6 października 2004 r. GZ 71/04 ONSAiWSA z 2005 r. z. 1 poz. 8).
Niemniej w razie, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu posiadania bądź stanu rodzinnego lub budzi w tych kwestiach wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów (art. 255 P.p.s.a.).
Zaniechanie złożenia żądanych dokumentów skutkuje rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w oparciu o treść oświadczeń zawartych w złożonym formularzu (zob. post. NSA z 31.III.2005r. II FZ 126/05 ONSAiWSA z 2006r. z. 1 poz. 13).
Wskazano, że z oświadczenia o majątku i dochodach spółki taki stan rzeczy nie wynika. Nie ma wprawdzie podstaw do kwestionowania oświadczenia skarżącej o prowadzeniu postępowania egzekucyjnego, lecz ta okoliczność nie może stanowić samoistnej podstawy do uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
O tym, że spółka nie ma możliwości poniesienia kosztów postępowania nie przekonuje także wskazane w oświadczeniu saldo na rachunku bankowym spółki. Spółka nie przedstawiła bowiem żadnego dokumentu potwierdzającego deklarowaną sytuację majątkową. Nie złożyła również dokumentów żądanych w trybie art. 255 p.p.s.a. Tym samym uniemożliwiła poczynienie ustaleń co do wysokości przychodów a w dalszej kolejności również dotyczących jej zdolności płatniczych.
Podkreślono również, że z uwagi na przedmiot zaskarżenia wpis od skargi stanowiący jedyną opłatę podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania powinien wynieść 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 221 poz. 2193).
Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 26 października 2009r., a pismem z [...] października 2009 r. skarżąca złożyła sprzeciw, w którym wniosła o uchylenie postanowienia z 6 października 2009 r. i przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że Referendarz rozpoznając wniosek nie wziął pod uwagę treści złożonego przez skarżącą oświadczenia o majątku i dochodach, a z oświadczenia tego wynikało, że spółka nie ma środków, aby uiścić nawet niewielki wpis. Sprzeciw został podpisany przez D.S. Prezesa Zarządu.
Zarządzeniem z 5 listopada 2009 r. skarżąca została wezwana do wykazania umocowania D.S. do reprezentowania skarżącej. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 30 listopada 2009 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. skarżąca wyjaśniła, że osobą umocowaną do reprezentowania skarżącej jest Prezes Zarządu D.K., która w wyniku małżeństwa zmieniła nazwisko na S.. Do pisma dołączono odpis załącznika do wniosku o zmianę danych w KRS oraz odpis skrócony aktu małżeństwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić jako niezasadny.
Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sprzeciw został wniesiony skutecznie, tym samym należało rozpoznać wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Podkreślić należy, że skarżąca wniosła o zwolnienie od wpisu od skargi. Następnie rozszerzyła wniosek formułując żądanie zwolnienia od całości kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż w związku z prowadzoną egzekucją spółka nie ma środków wystarczających na sfinansowanie swego udziału w postępowaniu przed sądami administracyjnym. W oświadczeniu o majątku i dochodach spółki podano jedynie, iż kapitał zakładowy spółki wynosi 220.000 zł oraz, że na rachunku bankowym spółka posiada 7,17 zł. Mimo wezwań wystosowanych do skarżącej w trybie art. 255 P.p.s.a. nie przedstawiła ona żadnych dokumentów na poparcie swojego wniosku.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Zwolnienie od kosztów sądowych dopuszczalne jest wówczas, gdy z porównania sytuacji majątkowej strony z wysokością obciążających ją kosztów wynikałoby, że pokrycie kosztów sądowych z majątku strony jest niemożliwe i jednocześnie strona nie posiada możliwości zgromadzenia środków niezbędnych na sfinansowanie kosztów sądowych.
Z art. 246 § 2 P.p.s.a. wynika jednak, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy (por. post. NSA z 6 października 2004 r. GZ 71/04 ONSAiWSA z 2005 r. z. 1 poz. 8).
Niemniej w razie, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu posiadania bądź stanu rodzinnego lub budzi w tych kwestiach wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów (art. 255 P.p.s.a.).
Zaniechanie złożenia żądanych dokumentów skutkuje rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w oparciu o treść oświadczeń zawartych w złożonym formularzu (zob. post. NSA z 31.III.2005r. II FZ 126/05 ONSAiWSA z 2006r. z. 1 poz. 13). Skarżąca nie wykazała, że jej sytuacja ekonomiczna uprawnia ją do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Okoliczności te nie wypływają ani z treści jej oświadczenia zawartego we wniosku, ani z treści sprzeciwu.
Nie ma wprawdzie podstaw do kwestionowania oświadczenia skarżącej o prowadzeniu postępowania egzekucyjnego, lecz ta okoliczność nie może stanowić samoistnej podstawy do uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
O tym, że spółka nie ma możliwości poniesienia kosztów postępowania nie przekonuje także wskazane w oświadczeniu saldo na rachunku bankowym spółki. Spółka nie przedstawiła bowiem żadnego dokumentu potwierdzającego deklarowaną sytuację majątkową. Nie złożyła również dokumentów żądanych w trybie art. 255 p.p.s.a. Tym samym uniemożliwiła poczynienie ustaleń co do wysokości przychodów a w dalszej kolejności również dotyczących jej zdolności płatniczych.
Tym samym skarżąca nie wykazała, by poniesienie takiej należności, jak wpis w wysokości 100 zł, przekraczało jej możliwości majątkowe. W tym stanie rzeczy należało odmówić przyznania prawa pomocy (art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło