I SA/Go 346/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W dniu 14 lutego 2006 r. podatnik T.K., za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2006r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu l instancji - Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2005 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. Organ podatkowy , za pośrednictwem którego skarga została wniesiona , w dniu 16 marca 20Q6r, z powołaniem się na przepisy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) wydał decyzję Nr [...], w której uchylił w całości swoją decyzję (zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego), jak również poprzedzającą ją decyzję organu l instancji oraz stwierdził nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w wysokości 1.202,80 zł. Wskazana decyzja z dnia [...] marca 2006 r. wydana została w wyniku uznania przez Dyrektora Izby Skarbowej, iż skarga podatnika T.K. zasługuje w całości na uwzględnienie . Jak wynika z uzasadnienia decyzji organ podatkowy po przeanalizowaniu zgłoszonych przez skarżącego zarzutów, jak również z uwzględnieniem aktualnego orzecznictwa przyjął, że stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14 , poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2001 r., wolne od podatku dochodowego były należności pieniężne wypłacone policjantom, żołnierzom i pracownikom cywilnym jednostek wojskowych użytych poza granicami państwa w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroru lub ich skutkom, a także należności pieniężne wypłacone żołnierzom, policjantom i pracownikom pełniącym funkcje obserwatorów w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych. Ustawodawca nie dokonał przy tym żadnego rozgraniczenia wypłacanych należności pieniężnym i w związku z powyższym brak było podstaw prawnych by przyjmować, że w 2001 r. przysługujące żołnierzom pełniącym zawodową służbę poza granicami państwa, należności z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej na ostatnio zajmowanym w kraju stanowisku służbowym, nie podlegały zwolnieniu z opodatkowania. Dopiero bowiem z dniem 1 stycznia 2003 r. dokonano nowelizacji cyt. art. 21 ust. 1 pkt 83 dodając w jego treści wyraźnie, że zwolnienie nie ma zastosowania do wynagrodzeń za pracę oraz uposażeń i innych należności pieniężnych przysługujących z tytułu pełnienia służby na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Stwierdzając w omawianej decyzji z dnia [...] marca 2006 r. nadpłatę w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 1.202,80 zł przyjęto, iż wszystkie należności pieniężne wypłacone T.K. w okresie pełnienia przez niego służby poza granicami kraju są w całości zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych . W okolicznościach niniejszej sprawy oznaczało to uwzględnienie skargi podatnika w całości, stosownie do art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . W tej sytuacji Dyrektor Izby Skarbowej przekazując Sądowi skargę T.K. oraz akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, zgłosił wniosek o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Skardze nadany został bieg, co polegało w szczególności na wezwaniu przez Sąd skarżącego do złożenia oświadczenia, czy cofa skargę w związku z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...]. W piśmie z dnia 12 kwietnia 2006 r., otrzymanym przez Sąd w dniu 14 kwietnia 2006 r., skarżący T.K. poinformował, że cofa skargę. Sąd wziął zatem pod uwagę, iż w myśl art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd pod warunkiem, że nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, bowiem wówczas sąd musiałby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i w tej sytuacji przyjął, iż skarżący T.K. dokonał skutecznego cofnięcia skargi. Wobec powyższego, w związku z powołanym przepisem art. 60 oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim.