I SA/Go 364/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 września 2017 r. wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2015 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Zarządu Związku Międzygminnego [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. określającą K.M. wysokość rocznej ryczałtowej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie 290 zł za 2015 r., tj. rocznie od domku letniskowego lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe (w okresie od maja do końca września), położonego na nieruchomości w miejscowości [...], dz. nr [...]. Decyzja ta z informacją o terminie i sposobie zaskarżenia ("...za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia...") została doręczona skarżącej w dniu 4 lipca 2017 r. (z.p.o. k. 173 akt administracyjnych). W dniu 7 sierpnia 2017 r. K.M. złożyła w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W motywach uzasadnienia wniosku skarżąca wskazała, że przez pomyłkę napisała zły adres na kopercie ale skarga została nadana w terminie czyli w dniu 31 lipca 2017 r. Na potwierdzenie powyższego skarżąca przedłożyła kopertę, na której widnieje data nadania 31 lipca 2017 r., adresat: SKO oraz informacja, iż "nie ma takiego numeru" i adnotacja, że przesyłka ta została zwrócona nadawcy w dniu 3 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast zgodnie z regulacją art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Sąd przyjął, że skarżąca o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi dowiedziała się w dniu 3 sierpnia 2017 r., tj. w dniu, w którym zwrócono jej przesyłkę, zawierającą skargę, zaadresowaną w sposób nieprawidłowy. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wraz z tą skargą, został złożony przez K.M., za pośrednictwem organu, w dniu 7 sierpnia 2017 r. Tym samym przyjąć należało, że został on wniesiony w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zaznaczyć należy, że przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest zatem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15 - wszystkie cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżąca uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazała, iż do uchybienia terminu doszło bowiem przez pomyłkę napisała zły adres na kopercie. Zaznaczyła jednak, że skarga (skierowana na błędny adres) została nadana w terminie czyli w dniu 31 lipca 2017 r. Na potwierdzenie powyższego skarżąca przedłożyła kopertę, na której widnieje data nadania 31 lipca 2017 r., adresat: SKO oraz informacja, iż "nie ma takiego numeru" i adnotacja, że przesyłka ta została zwrócona nadawcy w dniu 3 sierpnia 2017r. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Błędne zaadresowanie koperty ze skargą, nawet przy wskazaniu właściwego adresata lecz mylnie oznaczonej nazwy ulicy, nie może bowiem świadczyć o wyłączeniu winy skarżącej w niewywiązaniu się z obowiązku zachowania terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 11 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FZ 432/17). Podkreślić należy, że doręczona skarżącej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2017r., zawierała jasne w swojej treści i jednoznaczne pouczenie o sposobie i trybie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. W pouczeniu tym wskazano również właściwy adres organu. Skoro zatem skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wniesienia skargi nie można uznać, że błędne zaadresowanie skargi nastąpiło bez jej winy. Tym samym złożony przez skarżącą wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.