I SA/Go 404/08

I SA/Go 404/08 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S.B. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r. od przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w dniu 29 lutego 2008r., z zachowaniem ustawowego terminu, S.B. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2008r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r. od przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 121 § 1 , 123 § 1, 122 Ordynacji podatkowej oraz art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu 23 maja 2005r. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że prowadzenie egzekucji zagrozi egzystencji skarżącej i może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazała, że gospodarstwo domowe skarżącej składa się z trzech osób, których łączne dochody wynoszą 2.210,00 zł miesięcznie netto. Skarżąca jest bezrobotna i utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych. Jej mąż otrzymuje zasiłek rehabilitacyjny. Pracuje tylko syn skarżącej, który jednocześnie studiuje. W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że dokonano zabezpieczenia majątku małżonków B., jednak w obecnym stanie rokowania, co do skuteczności egzekucji są niepewne, bowiem zajęciu mógłby podlegać jedynie zasiłek rehabilitacyjny męża skarżącej. Dlatego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są niewielkie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie należy uznać za zasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową jak też niemajątkową, bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód, które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania decyzji. Nadto szkoda musi być tego rodzaju, iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Następuje to w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Dla należytego rozpoznania wniosku konieczne jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 P.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Z treści wniosku, którego dane faktyczne nie są przez organ kwestionowane wynika, że skarżąca mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo wraz z mężem oraz synem. Utrzymują się z zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku rehabilitacyjnego i wynagrodzenia za prace syna w łącznej wysokości 2.210, 00 zł netto miesięcznie. Określona decyzją kwota zaległości podatkowej – 82.565 zł. Wskazane okoliczności niewątpliwie uprawdopodabniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niezależnie od tego, czy egzekucja zostanie realnie wszczęta. Z tych względów istnieje podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania w sprawie orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. art. 61 § 1, 3 i 6 P.p.s.a.).