I SA/Go 404/13

I SA/Go 404/13 Dnia 26 września 2013 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 i 2007 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 26 lipca 2013 r. skarżący R.K. wniósł o wstrzymanie w całości wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. Skarga na tę decyzję wpłynęła do tut. Sadu 8 sierpnia 2013 r., a rozprawę celem jej rozpoznania wyznaczono na 17 października 2013 r. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że jedynym źródłem jego dochodów jest prowadzona przez niego działalność gospodarcza w zakresie produkcji mebli, za którą to pracę pobiera wynagrodzenie średnio za okres ostatnich trzech miesięcy 4.000 brutto. Zaznaczył dodatkowo, że ponosi koszty prowadzenia tej działalności i nie posiada żadnych oszczędności. Z uwagi na znaczną kwotę wierzytelności, konsekwencje wykonania decyzji mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed postępowania egzekucyjnego. Wskazał, że postępowanie egzekucyjne pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków, zmuszając do ograniczenia zatrudnienia pracowników. Dodatkowo, wykonanie decyzji pozbawi źródła utrzymania jego rodziny z powodu nieprzeciętnej wartości zaległości podatkowych. Sąd zważył : W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, iż zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cyt. wyżej przepisu, który daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie, odpowiadające szczególnej kategorii tymczasowej ochrony strony, wprowadzonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. jako odstępstwo od wskazanej na wstępie zasady, wynikającej z art. 61 § 1 ustawy. Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I GZ 170/06 (niepubl.) i Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie stanowisko to w pełni go podziela. W świetle powyższego należy stwierdzić, że okoliczności przedstawione we wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że zapłata należności – w niniejszej sprawie 7.369 zł - ustalonych zaskarżoną decyzją może spowodować trudne do odwrócenia skutki, choć na tę przesłankę w swoim wniosku się powołuje. Wykonanie decyzji nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu cyt. przepisu. Nawet gdyby skarżący uiścił całe objęte zaskarżoną decyzją zobowiązanie podatkowe, a następnie – wskutek rozpoznania jego skargi – okazałoby się, że jest ono nienależne, organ podatkowy zwróci podatek wraz z odsetkami. Ponadto, wykonanie zaskarżonego aktu w drodze egzekucji sprowadzać się będzie do egzekwowania należności pieniężnych, realizowanego zgodnie z określonymi ustawowo zasadami i trybem, w których zobowiązanej także będą przysługiwać odpowiednie środki ochrony prawnej, uniemożliwiające zagrożenie bytu rodziny skarżącej, choć z pewnością nie chroniące jej przed pogorszeniem tego bytu. Trudna sytuacja ekonomiczna skarżącego, która w jej ocenie nie pozwala jej na spłatę zaległości podatkowej, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy jedynie zaznaczyć, że rozprawa w przedmiocie rozpoznania skargi została wyznaczona na dzień 17 października 2013 r., a zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji upada z chwilą wydania przez sąd wyroku rozpoznającego skargę. Zważywszy powyższe, Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek umożliwiających zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.