I SA/Go 408/10

Dnia 26 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa T spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. I SA/Go 408/10 UZASADNIEN l E Skarżąca Spółka - Przedsiębiorstwo T spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2010 roku nr [...] wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realny wzrost kosztów związanych z dalszym wykorzystaniem importowanego towaru, co nie mogło być uwzględnione w ryzyku zawartej transakcji handlowej i narazi skarżącą na niczym nie uzasadnione straty. Nadto, wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest uzasadnione istnieniem realnej obawy spowodowania nieodwracalnej szkody, bowiem z racji wielości trwających sporów, byt finansowy spółki jest zagrożony i w krótkim czasie może doprowadzić do zaprzestania prowadzonej działalności gospodarczej, nie wyłączając jej całkowitej likwidacji. Skarżąca wskazała, iż wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zgodny z art. 244 tiret 2 Rozporządzenia Rady / EWG / nr 2913 / 92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny / Dz.Urz. Nr L 302 z 19.10.1992 roku / Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Wniosek o wstrzymanie należy uznać za niezasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji organu podatkowego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc, przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest : niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową jak też niemajątkową, bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania decyzji. Nadto szkoda musi być tego rodzaju, iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nastąpi to, w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia uszczerbku na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Dla należytego rozpoznania wniosku koniecznym jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak wiec skarżąca winna wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. / postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65 / 04 niepubl. /. To skarżąca zatem winna wykazać poprzez podanie konkretnych faktów, znajdujących potwierdzenie w dokumentach źródłowych , zwłaszcza dotyczących jej sytuacji majątkowej i finansowej, że brak tymczasowej ochrony skutkować będzie nieodwracalną szkodą. Nie jest wystarczający sam wywód strony w tym zakresie (por. choćby pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, opubl. w POP z 2009 r., nr 2,poz. 143, J.P. Tarno- op. cit.,s. 188 ). Zdaniem Sądu, okoliczności związane z ryzykiem handlowym, przytoczone przez skarżącą na poparcie wniosku nie należą do przesłanek warunkujących pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Tym samym fakt ich zaistnienia nie ma znaczenia przy rozpoznawaniu tego wniosku. Rozważając przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zauważyć należy że skarżąca wskazała na istnienie realnej obawy spowodowania nieodwracalnej szkody u skarżącej, ze względu na wielość trwających sporów. Jej zdaniem byt spółki jest zagrożony i może to doprowadzić do zaprzestania prowadzonej działalności. Skarżąca jednakże nie podała na poparcie swoich twierdzeń okoliczności o tym świadczących. Wnosząc powyższy wniosek, skarżąca winna go uzasadnić, nie tylko powołując się ogólnie na przesłankę określoną w art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale również wskazać na konkretne okoliczności przemawiające za jej twierdzeniem. Tak więc przykładowo można wskazać m.in. na to jakie spory toczą się z udziałem spółki, jakie są jej obciążenia z tego tytułu, czy stosowano w tych sporach, o ile są to spory sądowe lub administracyjne jakiekolwiek środki zabezpieczające czy egzekucyjne, jakich kwot one dotyczą, jaka jest sytuacja majątkowa skarżącej w stosunku do ewentualnych potencjalnych zobowiązań, jaka jest obecna sytuacja gospodarcza spółki zarówno finansowa, jak i jaki portfel zamówień posiada, jaki jest potencjalny rynek skarżącej itp. Brak natomiast konkretnych okoliczności uniemożliwia Sądowi ustosunkowanie się merytorycznie do zasadności wniosku i ocenę czy ewentualne wykonanie decyzji w tej sprawie spowoduje znaczną szkodę dla skarżącej czy też spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Ponadto niewskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających powyższe twierdzenie nie stanowi braku formalnego, do którego uzupełnienia należy stronę wezwać w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., ale stanowi o braku merytorycznych przesłanek do uwzględnienia wniosku. Odnosząc się natomiast do powołanego w uzasadnieniu art. 244 tiret 2 Rozporządzenia Rady / EWG / ustanawiające WKC, należy podkreślić, że przepis ten odnosi się jedynie do organów celnych i tylko te organy są zobligowane do wstrzymania wykonania decyzji celnych na podstawie tego przepisu. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji celnej jest również zgodnie z prawem wspólnotowym, dopuszczalne w postępowaniu przed sądami, ale na innej podstawie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.