I SA/Go 409/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2007r. wniosku T.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.K. Firma Handlowa A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] ([...]) w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Na podstawie zarządzenia z dnia 25 lipca 2007 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi , co było wynikiem prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 kwietnia 2007 r. (k.115) odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie uznając, iż nie wykazał , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 czerwca 2007 r. (sygn. akt I GZ 81/07) oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie (k.137). Przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu skarżący złożył na formularzu PPF kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczący zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego wniosku przedstawił ogólnie swoją sytuację , podając m.in. , że ulega ona ciągłemu pogorszeniu "od momentu wszczęcia postępowań celnych przez organ celny w stosunku do mojej firmy do momentu wydania decyzji obciążających mnie kwotą należności celno-podatkowych". Wskazał też , że zakończenie części postępowań administracyjnych uniemożliwiło mu dalszą działalność i postawiło w obliczu bankructwa. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zawarł ponadto argumentację dotyczącą nieprawidłowości, jakie miały miejsce przy wydaniu przez organ celny zaskarżonych decyzji. Powołując się ponadto na art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący podkreślał , że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach -z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych , jakie skarżący musi ponieść w konkretnym postępowaniu , z drugiej zaś strony - z uwzględnieniem jego możliwości finansowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym , majątku i dochodach skarżący podał , że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną Ż. oraz synami M. i A. (w wieku 17 i 16 lat) , nie posiada żadnego majątku , zarówno on jak i jego żona nie osiągają żadnego dochodu a miesięczne koszty utrzymania (mieszkanie , wyżywienie , media, inne opłaty) wynoszą 3.000 zł. Sąd zważył : Rozpoznawany obecnie wniosek jest kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów w tej sprawie , a ponadto został złożony po prawomocnym orzeczeniu o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w powyższym zakresie. W tej sytuacji Sąd rozpoznając nowy wniosek zobowiązany był jedynie do zbadania i oceny czy od prawomocnego zakończenia postępowania w tym zakresie zaszły istotne zmiany uzasadniające przyznanie prawa pomocy . Każde prawomocne orzeczenie wiąże bowiem strony i Sąd co do ustaleń w nim zawartych. Strony i Sąd mają obowiązek przyjmować , że rozstrzygnięta kwestia prawna kształtuje się tak , jak ustalono w orzeczeniu. Natomiast zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) , dalej jako P.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy , chociażby były zaskarżone , a nawet prawomocne. W świetle przytoczonego przepisu można stwierdzić, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych , który został złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, nie może być uwzględniony , jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę . Nie można przy tym uznać za wystarczające samo powołanie się przez stronę na nowe okoliczności , ale okoliczności te rzeczywiście muszą wystąpić (por. postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r. , sygn. I CKN 1064/97 - OSNC 1999/9/153). W ocenie Sądu, w swoim nowym wniosku z dnia 2 sierpnia 2007 r., skarżący nie podniósł żadnych nowych okoliczności , które wskazywałyby na zmianę jego sytuacji majątkowej i rodzinnej . Przytoczył jedynie ogólnikowe informacje , powtarzając znane Sądowi dane o stanie rodziny , braku jakichkolwiek dochodów oraz poziomie miesięcznych kosztów utrzymania. Nie ma zatem podstaw do zmiany dotychczasowej oceny Sądu o niewykazaniu przez skarżącego, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania , bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zważywszy powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 165 tej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji.