I SA/Go 409/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za lipiec 2005r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. B.M., reprezentowany przez adw. A.K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2011r. ([...]) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za lipiec 2005r. Do powyższej skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania, na podstawie art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. Pismem z dnia [...] maja 2011r. pełnomocnik skarżącego wskazał, na wezwanie Sądu, iż powyższy wniosek został sformułowany na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto poinformował, iż widniejąca w zaskarżonej decyzji kwota zaległości podatkowej wraz z odsetkami wynosi 15.000 zł, natomiast organ podatkowy wezwał stronę do wykonania tej decyzji pod rygorem wszczęcia egzekucji. Jednocześnie strona podała, iż z uwagi na fakt, iż ww. kwota jest znaczna, jej wyegzekwowanie będzie dla skarżącego odczuwalne ekonomicznie oraz negatywnie wpłynie na jego komfort życia i możliwość utrzymania siebie i rodziny. Podsumowując skarżący wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uchroni go przed egzekucją należności, których zasadność kwestionuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeji. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania brudnych do 2 odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić w tym miejscu należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Powołany przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznacza to zatem, że możliwość uwzględnienia wniosku w tym przedmiocie uzależniona jest od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Z uwagi na wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania skarżonego aktu, inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia w dostatecznym stopniu okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje podmiotowi, który go składa. Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia takiego zagrożenia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2007r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica nr 1793221). Wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą natomiast stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. - 3 W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazał aby wykonanie przedmiotowej decyzji wiązało się z wyrządzeniem znacznej szkody, bądź powodowało niemożliwe do odwrócenia skutki. Ogólnikowe i lakoniczne stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie dla skarżącego "odczuwalne ekonomicznie oraz negatywnie wpłynie na jego komfort życia i możliwość utrzymania siebie i rodziny", nie można utożsamiać z dostatecznym uprawdopodobnieniem okoliczności stanowiących o zasadności wniosku. Sąd, analizując akta sprawy, również nie dostrzegł nadzwyczajnych okoliczności, które zgodnie z przywołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności takiej nie stanowi sama w sobie konieczność zapłaty zobowiązania podatkowego określonego decyzją organu podatkowego, choćby nawet była ona realizowana w trybie egzekucji administracyjnej. Pomimo jej niewątpliwej uciążliwości oraz dotkliwego uszczuplenia majątku zobowiązanego jest ona przecież naturalną konsekwencją wydania takiej decyzji i z tego punktu widzenia nie ma na pewno charakteru nadzwyczajnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FZ 365/08, LEX nr 443847). Na marginesie należy zaznaczyć, iż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji. 4