I SA/Go 450/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Inspektor Paweł Ksenycz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2007 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych, podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego oddala skargę. Skarżący [...] wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. W sprawie był następujący stan faktyczny. W dniu 23 lutego 2005 r. skarżący zgłosił do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu zakupiony w szwajcarskiej firmie [...] samochód osobowy marki [...], rok ,produkcji 1999 o pojemności silnika 3.275 cm3. Jako wartość celną importowanego pojazdu zadeklarował kwotę 2.000,00 CHF. Korzystając z postanowień art. 78 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. UE z 1992 r., seria L nr 302 ze zm.) organ celny przekazał do weryfikacji władzom celnym Szwajcarii załączony do zgłoszenia celnego rachunek zakupu pojazdu. Do pisma z dnia 30 stycznia 2006 r. szwajcarska administracja celna załączyła wyniki dochodzenia w sprawie autentyczności dokumentów transakcyjnych dot. pojazdów importowanych do Polski ze Szwajcarii. Jako załącznik organ ten dołączył rachunek z dnia [...] lutego 2005 r., zgodnie z którym importowany pojazd został sprzedany polskiemu importerowi za kwotę 11.900,00 CHF. Postanowieniem z dnia 25 października 2006 r. organ celny I instancji wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu, retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego oraz określenia prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu importu pojazdu, które zakończyło się wydaniem decyzji z 1 grudnia 2006 r. Dyrektor Izby Celnej , po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Została ona zaskarżona do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. W skardze strona domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając organowi odwołąwczemu naruszenie: art. 120, 121 i 122 Ordynacji podatkowej poprzez działanie wbrew przepisom prawa; art. 187 i 191 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe zebranie materiału dowodowego; art. 29 rozporządzenia Rady nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny poprzez błędne ustalenie wartości celnej towaru; art. 77 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez wadliwe zastosowanie; art. 78 ust. 2 i 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania kontrolnego; art. 220 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez wadliwe zaksięgowanie retrospektywne kwoty długu celnego; art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów u usług (Dz. U Nr 54, poz. 535 ze zm.) poprzez wadliwe zastosowanie; art. 33 ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez wadliwe zastosowanie; art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm) poprzez błędne określenie podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym; art. 20 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez wadliwe zastosowanie. Organ odwoławczy w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Podstawowy zarzut rozwinięty w uzasadnieniu wniesionej skargi, sprowadzał się do naruszenia przez organy celne regulacji art. 122 oraz 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Podniesione przez stronę zarzuty, dotyczące nieprawidłowego przeprowadzenia postępowania rozwinięte w uzasadnieniu skargi nie mogły zostać uwzględnione. Istota tego postępowania sprowadzała się bowiem do zweryfikowania przez organy celne, wartości celnej importowanego przez stronę skarżącą samochodu. Zadeklarowana została cena 2.000 Franków Szwajcarskich, na tę okoliczność przedłożono dowód zakupu (k. 2 akt administracyjnych). Dokument ten na podstawie art. 78 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. - ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny został przez organy celne przekazany do weryfikacji władzom celnym Szwajcarskim. Władze te po przeprowadzeniu postępowania poinformowały polskie organy celne, że importowany towar został sprzedany polskiemu importerowi za kwotę 11.900 zł (k. 6-8 oraz 16-17 akt administracyjnych). W takiej sytuacji organy celne prawidłowo zastosowały regulację wynikającą z art. 29 ust. 1 cyt. Wspólnotowego Kodeksu celnego, zgodnie z którą wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona. Ceną faktycznie zapłaconą jest całkowita kwota płatności dokonana lub mająca zostać dokonana przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów. Zgodnie z art. 86 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U z 2004 r. nr 68 poz. 622) organ celny przyjmuje jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawione podmioty państwa obcego. W tym postępowaniu wbrew twierdzeniom skarżącego nie ma potrzeby przeprowadzania postępowania celem udowodnienia sfałszowania przez importera przedłożonej przez niego faktury, albowiem wykazanie popełnienia czynu polegającego na sfałszowaniu dokumentu jest koniecznym elementem postępowania karnego, a nie postępowania mającego na celu ustalenie faktycznej zapłaconej ceny za importowany samochód. Wbrew zarzutom skargi, postępowanie celne ma celu ustalenie ceny faktycznie zapłaconej przez importera, a nie ustalenie czy popełnił on przestępstwo przeciwko dokumentom. Stronie skarżącej zostało doręczone postanowienie organu pierwszej instancji z 25 października 2006 r., o wszczęciu postępowania celnego, została również zaznajomiona z nadesłanym dokumentem (k. 22 akt administracyjnych). Skarżący miał więc wystarczająco dużo czasu, aby do wydania przez organ odwoławczy decyzji, skontaktować się ze sprzedawcą i wyjaśnić dlaczego w jego dokumentacji, jest inna kwota sprzedaży niż ta, którą skarżący wskazał. Organy celne nie miały żadnych podstaw do kwestionowania uzyskanej informacji, a brak reakcji w tym zakresie ze strony skarżącego potwierdza jedynie ich prawdziwość. Nie można zatem uznać za zasadne zarzuty dotyczące naruszenia przez organy celne regulacji art. 122, 187, 191 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się natomiast do wskazanych w skardze naruszenia prawa materialnego tj. ustawy o podatku VAT oraz podatku akcyzowego, to w uzasadnieniu skargi nie wskazano n a czym te naruszenia miały polegać. Rzeczą oczywistą jest, że nowe ustalenie wartości celnej importowanego towaru miało wpływ na określenie podstawy opodatkowania podatkiem VAT, oraz zmianą zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Stwierdzić więc należy, iż wbrew zarzutom skargi, organy celne prawidłowo zastosowały art. 29 ust. 13 oraz art. 33 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz art. 10 ust. 1 pkt. 4 i art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić. Asesor WSA Sędzia NSA Sędzia WSA Alina Rzepecka Jan Grzęda Dariusz Skupień