I SA/Go 505/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant Starszy referent Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2010 r. sprawy ze skargi "N" Sp. j. J.G., M.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2004r. oddala skargę. Skarżąca "N" Sp. j. J.G., M.J. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2010 roku, nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2009 roku, wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 roku. Z akt sprawy wynika że : W wyniku przeprowadzonej we wrześniu 2009 roku kontroli podatkowej stwierdzono, że skarżącą dokonała w grudniu 2004 roku pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktury VAT nr [...] z [...] grudnia 2004 roku, wystawionej przez M.S. - Usługi [...] na kwotę netto 30.498,12 złotych, podatek VAT 6.709,59 złotych za remont obiektu biurowego oraz materiały remontowe. Organ podatkowy ustalił, że przedmiotowa faktura nie odzwierciedla rzeczywistej transakcji. Kwestionując rzetelność powyższej faktury organ l instancji wziął pod uwagę szereg dowodów i okoliczności. Przesłuchano świadków H.L. i J.C., którzy przejęli dzierżawę obiektów w [...] po skarżącej Spółce. Z ich oświadczeń wynika, że budynku nie nosiły śladów prac remontowych. Na dowód powyższego świadkowie ci sporządzili dokumentację fotograficzną, potwierdzającą ich zeznania. Wspólnicy skarżącej nie potrafili podać żadnych szczegółów związanych z tą transakcją, tak więc nie wiedzieli, kto wykonywał usługę, czyim transportem dowieziono materiały, nie potrafili sobie przypomnieć, kto i kiedy dostarczył im specyfikację robót, nie nadzorowali prac remontowych, nie dokonali ich odbioru, a mimo to za fakturę zapłacili gotówką. Organ podatkowy ustalił nadto, że wystawca faktury M.S. przebywał na zwolnieniu lekarskim od [...] listopada do [...] grudnia 2004 roku, nie zatrudniając w tym okresie pracowników. Nie posiadał również samochodu o ładowności powyżej 1000 kg, potrzebnego do przewiezienia materiałów wyszczególnionych na fakturze, oraz zgodnie z rejestrem zakupu VAT, nie dokonał zakupu usługi transportowej w celu ich przewiezienia. Kontrola podatkowa, przeprowadzona u wystawcy faktury M.S. wykazała, że w grudniu 2004 roku wystawił on faktury za roboty budowlane na łączną kwotę 131.400,71 złotych oraz szereg innych usług na kwotę 186.856,07 złotych, których w ocenie organu nie mógł wykonać. Organ l instancji przesłuchał w charakterze świadka dostawcę usług dla M.S., K.K., który zeznał, że faktury wystawione przez niego, którymi dysponował M.S., są sfałszowane. Po analizie tak zebranego materiału dowodowego organ l instancji decyzją z dnia [...] grudnia 2009 roku, określił skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 roku. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie, zarzucając decyzji naruszenie przepisów prawa podatkowego, tj : - art. 120, 121 § 1, 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej, wyrażające się w poczynieniu ustaleń dotyczących stanu faktycznego bez przesłuchania strony umowy – M.S., a poprzestaniu jedynie na bezkrytycznym przyjęciu za prawdziwą informacji o jego pobycie w Azji, - art. 291 § 1 w zw. z art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej, wyrażające się w uznaniu pisemnych zastrzeżeń z dnia [...] października 2009 r. za wniesione po terminie. Dyrektor Izby Skarbowej nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia i utrzymał decyzję organu l instancji w mocy. Skarżąca od powyższej decyzji złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji i wskazując na argumentację, zawartą uprzednio w odwołaniu od decyzji organu l instancji. Ponadto stwierdził, że organ uznając za wniesione po terminie pisemne zastrzeżenia skarżącej Spółki, dokonał błędnej wykładni przepisów Ordynacji podatkowej, a pominięcie dowodu z przesłuchania M.S. godzi w zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko, wyrażone w decyzjach organów obu instancji, wykazał przesłanki wydania zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje: Skarga okazała się nie uzasadniona. W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, póz. 1269 / właściwość sądów administracyjnych obejmuje sprawowanie kontroli decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych, w oparciu o kryterium ich zgodności z prawem. Uchylenie przez sąd zaskarżonego aktu następuje tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub w wyniku naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy, stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - zwanej P.p.s.a.). Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu nie doszło do naruszenia w postępowaniu podatkowym przez organ podatkowy przepisów określonych w art. 120, 121 § 1, 122, 187 § 1 ordynacji podatkowej, a wskazanych przez skarżącą w skardze. Jak wskazują na to dowody zgromadzone w aktach administracyjnych organ podatkowy podejmował działania celem ustalenia miejsca pobytu M.S., celem wezwania tego świadka na przesłuchanie, jednakże działania te nie pozwoliły na jego ustalenie. Podkreślić należy, iż miejsce pobytu M.S. nie jest znane od czasu przeprowadzenia kontroli w jego firmie. Z akt sprawy wynika ze sprzedał lokal i wymeldował się z miejsca dotychczasowego zameldowania, nie przebywa w miejscu zamieszkania. Ustalono również na podstawie informacji uzyskanych od ojca świadka, iż przebywa na terenie Azji, co potwierdzają wywiady policji. Podkreślić należy, że jest on poszukiwany na podstawie listu gończego, celem odbycia kary pozbawienia wolności. Również prowadzone śledztwo przez Prokuraturę Rejonową w sprawie 2 Ds. 1364 / 08 zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...].11.2008 roku, ze względu na brak wiedzy co do jego miejsca pobytu. Tym samym należało uznać, iż organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania aby ustalić miejsce pobytu świadka, celem wezwania jego na przesłuchanie i nie można obarczać je brakiem pozytywnego wyniku. Zważyć bowiem należy, że również policja która posiada szersze kompetencje, a tym samym i możliwości ustalenia miejsca pobytu świadka, nie może ustalić miejsca jego pobytu. Tym samym nie można uznać, iż organ podatkowy nie dopełnił w pełni w tym zakresie obowiązków. Brak rezultatów nie może obciążać organu podatkowego. Organy podatkowe nie są obciążone, jak to jest wskazywanie w orzecznictwie sądowym, nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania dowodów. O ile skarżąca widzi celowość przesłuchania świadka, a organy podatkowe nie mogą uzyskać danych niezbędnych do jego przesłuchania, mimo podjętych działań, z swojej strony winna wykazać inicjatywę aby uzyskać dane potrzebne do jego wezwania. Jednocześnie podkreślić należy iż organy podatkowe zebrały szeroki materiał dowodowy wskazujący na to, iż transakcja co do której wystawiono fakturę nr [...] z dnia [...].12.2004 roku przez M.S. nie została w rzeczywistości wykonana. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania iż doszło do powstania zobowiązania podatkowego. Wskazują na to w szczególności : - zeznania świadków wskazujące na brak śladów prac remontowych w budynku w [...], - niemożność wskazania przez wspólników spółki szczegółów dotyczących transakcji np. co do tego kto wykonywał usługę, brak odbioru prac, zapłata gotówka za prace, brak wiedzy co do transportu materiałów itp. - nie posiadanie przez M.S. środków transportowych którymi można był dostarczyć materiały budowlane, - to że K.K. wskazywany jako dostawca materiałów budowlanych nie wystawiła faktur na rzecz M.S. a podpisy na fakturach nie są jego podpisami. Tak wiec organ podatkowy zasadnie zgodnie z art. 14 § 1 ust. 2 pkt. 4 lit. a rozporządzenia MF z dnia 27.04.2004 roku / Dz.U. z 2004 roku nr 97 póz. 970 z zm./ w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stwierdził iż faktura ta nie może stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego. Co do zarzutu naruszenia art. 291 § 1 w zw. z art. 12 § 1 ordynacji podatkowej należy uznać co do zasady ten zarzut za uzasadniony, jednak nie mający wpływu na wynik postępowania. Otóż organ podatkowy winien zgodnie z art. 291 § 2 ordynacji podatkowej jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, zgłoszone przez skarżącego w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania i zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwienia, wskazując w szczególności, które zastrzeżenia nie zostały uwzględnione, wraz z uzasadnieniem faktycznym i prawnym. Natomiast w sprawie kontrolujący błędnie uznał je za złożone po terminie i nie ustosunkował się do nich. Jednakże należy również zauważyć, że zastrzeżenia zawierają zarzut zamieszczony w skardze do Sądu. Dotyczy on nie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka S. wobec nie ustalenia jego miejsca zamieszkania i polemiki z ustaleniami organu podatkowego. Jak wskazuje na to decyzja organu podatkowego kwestie podniesione w zastrzeżeniach były przedmiotem rozważań organu podatkowego Organ podatkowy poczynił ustalenia jak również ocenił zgromadzony materiał dowodowy w tym zakresie, jak również wskazał na powody nie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka S.. Tak więc brak jest podstaw, mimo stwierdzenia uchybienia do osądu, iż uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy, tym bardziej, iż Sąd nie stwierdził naruszeń w zakresie gromadzenia materiału dowodowego, jak również co do jego oceny. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.