I SA/Go 505/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "M" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2007 r. postanawia: odrzucić skargę. Przedsiębiorstwo "M" sp. z o.o. wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2007 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 czerwca 2011r. skarżąca Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie Z.N. do jej reprezentowania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie było dwukrotnie awizowane dnia 30 czerwca i 8 lipca 2011r. i nie zostało odebrane przez stronę. Dnia 16 lipca 2011 r. przesyłka została zwrócona do tut. Sądu z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie" (karta 16 akt sądowych). Wobec powyższego Sąd uznał, że wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 14 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi powoduje zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego. Kwalifikowane pismo strony jakim jest skarga do sądu administracyjnego musi spełniać jednak określone wymogi formalne, na które składają się nie tylko wymogi stawiane każdemu pismu strony ale również wskazane w art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zw. dalej P.p.s.a. Stwierdzenie w ramach wstępnego badania skargi braków formalnych, skutkuje wezwaniem do ich uzupełnienia, zaś ich nieusunięcie w określonym terminie powoduje jej odrzucenie (58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W niniejszym postępowaniu wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie Z.N. do jej reprezentowania. Doręczenie pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców oraz wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń (art. 67 § 3 P.p.s.a.). W sytuacji, gdy nie jest możliwe doręczenie właściwe, art. 73 P.p.s.a. dopuszcza złożenie pisma w placówce pocztowej i dwukrotne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki do odbioru. Zastosowanie w/w trybu doręczenia wymaga jednak kumulatywnego zaistnienia kilku przesłanek. Przede wszystkim taka forma doręczenia może mieć miejsce w sytuacji, gdy doręczenie właściwe okazało się niemożliwe. Ponadto, koniecznym jest pozostawienie pisma na przechowanie na okres 14 dni w placówce pocztowej z jednoczesnym zawiadomieniem o tym fakcie adresata oraz informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w urzędzie pocztowym. W przypadku niepodjęcia przez adresata pisma w terminie 7 dni od daty dokonania zawiadomienia, koniecznym jest pozostawienie powtórnego zawiadomienia o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Wyczerpanie w/w trybu powoduje, iż doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo - opatrzonego datą i podpisem doręczającego) por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 188/10. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, i z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie przesyłka była awizowana dwukrotnie, jednakże Skarżąca przesyłki nie odebrała. Zatem, w oparciu o treść art. 73 § 4 P.p.s.a., wezwanie z dnia 28 czerwca 2011 r. uznano za skutecznie doręczone w dniu 14 lipca 2011 r. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że ostatnim dniem terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi był dzień 21 lipca 2011 r. Bezskuteczny upływ tego terminu spowodował, iż Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.