I SA/Go 513/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi B.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia odrzucić skargę. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] marca 2012r. nr [...] uchylił w części decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2011 r. i określił skarżącemu B.W. wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została doręczona stronie w dniu 30 marca 2012 r. Pismem zatytułowanym "odwołanie", nadanym w placówce pocztowej dnia 15 czerwca 2012 r. i skierowanym bezpośrednio do tut. Sądu, strona wniosła skargę na opisaną na wstępie decyzję. W uzasadnieniu, wnosząc o ponowne przeanalizowanie dokumentacji sprawy, wyraziła swoje niezadowolenie z działania Urzędu Celnego. Dnia 19 czerwca 2012 r. skarga ta została przekazana przez Sąd do Dyrektora Izby Celnej (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 5). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Stwierdzić należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Bowiem, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2012r. nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu 30 marca 2012 r. Tak więc 30-dniowy termin do wniesienia skargi na w/w decyzję upłynął z dniem 29 kwietnia 2012 r., jednakże była to niedziela, toteż zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., termin upłynął w poniedziałek 30 kwietnia 2012r., który był dniem roboczym. Tymczasem B.W., wbrew pouczeniu zawartemu w decyzji organu II instancji, wniósł skargę bezpośrednio do Sądu w dniu 15 czerwca 2012 r., a więc po terminie. Określona w art. 54 § 1 p.p.s.a. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 30.09.2011 r. II FSK 1768/11; Lex 948934). W tej sprawie Sąd przekazał skargę Dyrektorowi Izby Celnej dnia 19 czerwca 2012 r., jednakże czynność ta i tak już nie miała wpływu na dochowanie terminu do wniesienia skargi. Zatem, skoro skarżący wniósł skargę po terminie i nie złożył wniosku o jego przywrócenie, to skargę należało na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucić.