II FSK 1768/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 kwietnia 2011 r., sygn. akt l SA/GI 1307/10 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 września 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. postanawia oddalić skargę kasacyjną. I.1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. o sygn. akt l SA/GI 1307/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 września 2010 r. o nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. I.2. Z uzasadnienia wynikało, że ostateczna decyzja z dnia 30 września 2010 r. o nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji ustalającą S. D. dochód z nieujawnionych źródeł przychodu podlegający opodatkowaniu za 2004 r. w kwocie 36.822,00 zł oraz należny zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 75% uzyskanego przychodu w kwocie 27.617,00 zł – została odebrana przez podatnika w dniu 11 października 2010 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji, znajdujące się w aktach administracyjnych. Skarga na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy została z kolei nadana przez stronę w dniu 10 listopada 2010 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Po tym, jak skarga wpłynęła do sądu w dniu 12 listopada 2010 r., przekazano ją właściwemu organowi. W tym celu skarga została nadana drogą pocztową w dniu 18 listopada 2010 r. i wpłynęła do organu w dniu 22 listopada 2010 r., o czym poinformowano skarżącego. Dyrektor Izby Skarbowej w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu. Przechodząc do uzasadnienia prawnego Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Ponadto wyjaśniono, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu, o zachowaniu terminu decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Następnie obliczono, że skoro w rozpatrywanej sprawie doręczenie decyzji nastąpiło dnia 11 października 2010 r., to termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 10 listopada 2010 r. Skarga została zaś przekazana przez Sąd do organu w dniu 18 listopada 2010r. (data nadania), który to dzień w świetle powyższych uwag stanowił dopiero moment wniesienia skargi. Z tego względu Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności i w konsekwencji na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wydał postanowienie o odrzuceniu skargi. II. S. D., reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę kasacyjną. Na podstawie art. 176 w zw. z art. 185§1 p.p.s.a. domagano się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów .postępowania. Jako podstawę kasacyjną wskazano naruszenie przepisów postępowania, o których mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., poprzez błędną interpretację art. 53§1 w zw. z art. 54§1 p.p.s.a. Strona skarżąca nie podważyła dokonanych przez Sąd pierwszej instancji ustaleń faktycznych będących podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia, wyraziła natomiast pogląd, że żadna norma prawna, a w szczególności art. 58§1 p.p.s.a.a nie daje podstawy do odrzucenia skargi wniesionej bezpośrednio do sądu. Skoro normy zawarte w art. 53§1 i art. 54§1 p.p.s.a. zostały usadowione w ustawie niezależnie od siebie, to odrzucenie skargi stanowiło nadinterpretację norm prawnych. III. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53§1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zważywszy na to, że w świetle art. 54§1p.p.s.a. skargi nie wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego lecz należy to uczynić za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, to o zachowaniu terminu przesądza dzień wniesienia skargi do odpowiedniego organu administracyjnego. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2010 roku, sygn. akt II FSK 1453/10, postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 roku, sygn. akt I FSK 631/08, postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 roku, sygn. akt II OSK 1489/07, postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 roku, sygn. akt I FSK 995/08 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z 19 lutego 2008 r., IV SA/Po 46/08). Podobne stanowisko prezentowane jest także w doktrynie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer Warszawa 2009, str. 178 oraz T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 284). Odnosząc powyższy – ugruntowany pogląd do stanu faktycznego zaistniałego w przedmiotowej sprawie należy wskazać, że w dniu 10 listopada 2010 r. skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracyjnego, wniósł skargę bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W celu przekazania skargi organowi, Sąd nadał tę skargę drogą pocztową w dniu 18 listopada 2010 r., która to data stanowi w świetle powyższych rozważań dzień wniesienia skargi. Skoro natomiast zaskarżona decyzja została odebrana przez podatnika w dniu 11 października 2010 r., to termin do jej zaskarżenia upłynął dnia 10 listopada 2010 r. Sąd pierwszej instancji poprawnie zatem ocenił, że skargę wniesiono po terminie. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów skargi kasacyjnej należy wyjaśnić, że podstawą odrzucenia nie był fakt wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu, lecz fakt uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił na zasadzie art. 184 p.p.s.a