I SA/Go 514/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiego Towarzystwa [...] na uchwałę budżetową Miasta na rok 2010 (uchwała nr LX/768/10 Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2010 r.) p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 24 lutego 2010 r. Polskie Towarzystwo [...] złożyło skargę na uchwała nr LX/768/10 Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2010 r., będącą uchwałą budżetową Miasta na rok 2010, w zakresie przeznaczenia środków na budowę ścieżki rowerowej "[...]". PT wniosło o uchylenie całej uchwały budżetowej. Pismem złożonym [...] lutego 2010 r. skarżący wezwał Prezydenta Miasta oraz Przewodniczącego Rady Miasta do wstrzymania realizacji zaskarżonej uchwały budżetowej w zakresie wprowadzenia do budżetu miasta na rok 2010 realizacji trasy rowerowej "[...]". W odpowiedzi na w/w wniosek, pismem z dnia [...] lutego 2010 r. Prezydent Miasta poinformował skarżące Towarzystwo, że budowę w/w trasy rowerowej zaplanowano z powodu dużego zainteresowania stworzeniem lepszej komunikacji rowerowej oraz w celu ułatwienia mieszkańcom przemieszczania się pomiędzy poszczególnymi kwartałami miasta, a wstrzymanie inwestycji spowoduje pozostawienie na kolejne lata zaniedbanego odcinka. Odpis powyższego pisma skarżący otrzymał 24 lutego 2010 r. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie uchwały Rada wskazała, że nie został on poprzedzony wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia, gdyż takiego charakteru nie miało pismo skarżącego Towarzystwa z [...] lutego 2010 r., a zatem skarga nie została poprzedzona wezwaniem z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Nadto, legitymację skargową posiada tylko ten podmiot, który wykaże, że zaskarżony akt naruszył jego interes prawny lub uprawnienie, zaś skarżący nie wykazał związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą a jego indywidualną sytuacją prawną. Sąd zważył: Przepis § 1 art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Przepis ten ma charakter lex generalia i jego zastosowanie może być wyłączone przez lex specialis, o których mowa w art. 50 § 2 p.p.s.a. Przepis pozwala na wniesienia skargi innemu podmiotowi, któremu ustawa przyznaje prawo do jej wniesienia. Taką legitymację skargową przyznaje m. in. ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), która w art. 101 ust. 1 stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Nadto należy wskazać, iż art. 52 § 4 p.p.s.a. stanowi, że w przypadku innych aktów (niż akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to nie jest ograniczone terminem. Zatem oceniając złożoną skargę na uchwałę budżetową, Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany był do zbadania jej dopuszczalności, przy czym badanie to należało przeprowadzić w kontekście warunku formalnego określonego w powołanym wyżej art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 52 § 4 p.p.s.a. Skarżące Towarzystwo skierowało zarówno do Prezydenta Miasta, jak i Przewodniczącego Rady Miasta wezwanie do wstrzymania realizacji zaskarżonej uchwały budżetowej w zakresie wprowadzenia do budżetu miasta na rok 2010 realizacji trasy rowerowej "[...]". W odpowiedzi na to wezwanie Prezydent poinformował skarżącego, że budowę w/w trasy rowerowej zaplanowano z powodu dużego zainteresowania stworzeniem lepszej komunikacji rowerowej oraz w celu ułatwienia mieszkańcom przemieszczania się pomiędzy poszczególnymi kwartałami miasta, a wstrzymanie inwestycji spowoduje pozostawienie na kolejne lata zaniedbanego odcinka. Opisanego wyżej wezwania do wstrzymania realizacji zaskarżonej uchwały budżetowej nie sposób potraktować jako wymaganego powołanymi wyżej przepisami wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Z jego treści nie wynika usunięcia jakiego konkretnie naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżący żąda. W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę niedopuszczalną z innych przyczyn niż wymienione w pozostałych punktach tego przepisu. W niniejszej sprawie skarga Polskiego Towarzystwa [...] jest niedopuszczalna ponieważ została wniesiona bez uprzedniego wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Zważywszy powyższe Sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji.